Jó 16
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Então Jó respondeu:
1А Јов одговори и рече:
2“Eu já ouvi muitas coisas como essas. Todos vocês são consoladores miseráveis!
2Слушао сам много таквих ствари; сви сте досадни тешиоци.
3As palavras vãs terão fim? Ou o que os provoca a responder?
3Хоће ли бити крај празним речима? Или шта те тера да тако одговараш?
4Eu também poderia falar como vocês. Se a alma de vocês estivesse no lugar da minha alma, eu poderia juntar palavras contra vocês, e menear a cabeça para vocês,
4И ја бих могао говорити као ви, да сте на мом месту, гомилати на вас речи и махати главом на вас,
5mas eu os fortaleceria com a minha boca. O consolo dos meus lábios traria alívio a vocês.
5Могао бих вас храбрити устима својим, и мицање усана мојих олакшало би бол ваш.
6“Ainda que eu fale, a minha dor não diminui. E se eu me contiver, que alívio terei?
6Ако говорим, неће одахнути бол мој; ако ли престанем, хоће ли отићи од мене?
7Mas agora, ó Deus, tu certamente me esgotaste. Tornaste desolada toda a minha companhia.
7А сада ме је уморио; опустошио си сав збор мој.
8Tu me enrugaste. Isso é uma testemunha contra mim. A minha magreza se levanta contra mim. Ela testifica em meu rosto.
8Навукао си на ме мрштине за сведочанство; и моја мрша подиже се на ме, и сведочи ми у очи.
9Ele me despedaçou em sua ira e me perseguiu. Ele rangeu os dentes contra mim. O meu adversário afia os seus olhos contra mim.
9Гнев Његов растрже ме, ненавиди ме, шкргуће зубима на ме, поставши ми непријатељ сева очима својим на ме.
10Eles escancararam a boca contra mim. Eles me feriram no rosto com desprezo. Eles se reúnem contra mim.
10Разваљују на ме уста своја, срамотно ме бију по образима, скупљају се на ме.
11Deus me entrega aos ímpios, e me lança nas mãos dos perversos.
11Предао ме је Бог неправеднику, и у руке безбожницима бацио ме.
12Eu estava tranquilo, e ele me despedaçou. Sim, ele me pegou pelo pescoço e me quebrou em pedaços. Ele também me colocou como seu alvo.
12Бејах миран и затре ме, и ухвативши ме за врат смрска ме и метну ме себи за белегу.
13Os seus flecheiros me cercam. Ele fende os meus rins, e não me poupa. Ele derrama a minha bile na terra.
13Опколише ме Његови стрелци, цепа ми бубреге немилице, просипа на земљу жуч моју.
14Ele me rompe com brecha sobre brecha. Ele corre contra mim como um gigante.
14Задаје ми ране на ране, и удара на ме као јунак.
15Eu costurei pano de saco sobre a minha pele, e enterrei o meu chifre no pó.
15Сашио сам кострет по кожи својој, и уваљао сам у прах славу своју.
16O meu rosto está vermelho de tanto chorar. Profundas trevas estão sobre as minhas pálpebras,
16Лице је моје подбуло од плача, на веђама је мојим смртни сен;
17embora não haja violência em minhas mãos, e a minha oração seja pura.
17Премда нема неправде у рукама мојим, и молитва је моја чиста.
18“Ó terra, não cubra o meu sangue. Que o meu clamor não tenha lugar de descanso.
18Земљо, не криј крв што сам пролио, и нека нема места викању мом.
19Mesmo agora, eis que a minha testemunha está no céu. Aquele que responde por mim está nas alturas.
19И сада ето је на небу сведок мој, сведок је мој на висини.
20Os meus amigos zombam de mim. Os meus olhos derramam lágrimas a Deus,
20Пријатељи се моји подругују мном; око моје рони сузе Богу.
21para que ele defenda o direito de um homem perante Deus, e o de um filho do homem com o seu próximo!
21О да би се човек могао правдати с Богом, као син човечији с пријатељем својим!
22Pois quando poucos anos tiverem passado, eu irei pelo caminho sem volta.
22Јер године избројане навршују се, и полазим путем одакле се нећу вратити.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.