Giobbe 16
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1E GIOBBE rispose e disse:
1А Јов одговори и рече:
2Io ho più volte udite le stesse cose; Voi tutti siete consolatori molesti.
2Слушао сам много таквих ствари; сви сте досадни тешиоци.
3Finiranno mai le parole di vento? Ovvero, di che ti fai forte, che tu replichi ancora?
3Хоће ли бити крај празним речима? Или шта те тера да тако одговараш?
4Se l'anima vostra fosse nello stato dell'anima mia, Anch'io potrei parlar come voi, Mettere insieme parole contro a voi, E scuotervi il capo contra.
4И ја бих могао говорити као ви, да сте на мом месту, гомилати на вас речи и махати главом на вас,
5Ma anzi io vi conforterei con la mia bocca, E la consolazione delle mie labbra rallenterebbe il vostro dolore .
5Могао бих вас храбрити устима својим, и мицање усана мојих олакшало би бол ваш.
6Se io parlo, il mio dolore non però si rallenta; E se io resto di parlare , quanto se ne partirà egli da me?
6Ако говорим, неће одахнути бол мој; ако ли престанем, хоће ли отићи од мене?
7Certo, egli ora mi ha straccato; E tu mi hai, o Dio , diserta tutta la mia brigata.
7А сада ме је уморио; опустошио си сав збор мој.
8E mi hai fatto diventar tutto grinzo, Il che è un testimonio del mio male ; La mia magrezza si leva contro a me, e mi testifica contra in faccia.
8Навукао си на ме мрштине за сведочанство; и моја мрша подиже се на ме, и сведочи ми у очи.
9L'ira sua mi ha lacerato, ed egli procede contro a me da avversario; Egli digrigna i denti contro a me; Il mio nemico appunta i suoi occhi in me.
9Гнев Његов растрже ме, ненавиди ме, шкргуће зубима на ме, поставши ми непријатељ сева очима својим на ме.
10Hanno aperta la bocca contro a me, Mi hanno battuto in su le guance per vituperio, Si sono adunati insieme contro a me.
10Разваљују на ме уста своја, срамотно ме бију по образима, скупљају се на ме.
11Iddio mi ha messo in poter del perverso, E mi ha fatto cader nelle mani degli empi.
11Предао ме је Бог неправеднику, и у руке безбожницима бацио ме.
12Io era in istato tranquillo, ed egli mi ha rotto; E presomi per lo collo, mi ha tritato, E mi ha rizzato per suo bersaglio.
12Бејах миран и затре ме, и ухвативши ме за врат смрска ме и метну ме себи за белегу.
13I suoi arcieri mi hanno intorniato; Egli mi trafigge le reni, e non mi risparmia punto; Egli mi ha sparso in terra il mio fiele.
13Опколише ме Његови стрелци, цепа ми бубреге немилице, просипа на земљу жуч моју.
14Egli mi rompe di rottura sopra rottura, Egli mi corre addosso come un possente uomo .
14Задаје ми ране на ране, и удара на ме као јунак.
15Io ho cucito un sacco sopra la mia pelle, Ed ho lordato il mio splendore nella polvere.
15Сашио сам кострет по кожи својој, и уваљао сам у прах славу своју.
16La mia faccia è sucida di piangere, E l'ombra della morte è in su le mie palpebre;
16Лице је моје подбуло од плача, на веђама је мојим смртни сен;
17Quantunque non vi sia violenza nelle mie mani, E la mia orazione sia pura.
17Премда нема неправде у рукама мојим, и молитва је моја чиста.
18O terra, non nascondere il sangue sparso da me; E se così è , il mio grido non abbia luogo.
18Земљо, не криј крв што сам пролио, и нека нема места викању мом.
19Eziandio ora, ecco, il mio testimonio è ne' cieli; Il mio testimonio è ne' luoghi sovrani.
19И сада ето је на небу сведок мој, сведок је мој на висини.
20O miei oratori, o amici miei, L'occhio mio si volge lagrimando a Dio.
20Пријатељи се моји подругују мном; око моје рони сузе Богу.
21Oh! potesse pur l'uomo piatire con Dio, Come un uomo col suo compagno!
21О да би се човек могао правдати с Богом, као син човечији с пријатељем својим!
22Perciocchè i miei brevi anni se ne vanno forniti; Ed io me ne vo per un sentiero, onde non tornerò più.
22Јер године избројане навршују се, и полазим путем одакле се нећу вратити.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.