Giobbe 24
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Perchè non dirassi che i tempi sono occultati dall'Onnipotente, E che quelli che lo conoscono, non veggono i suoi giorni?
1Зашто Свемогућем нису сакривена времена? И који Га знају, не виде дана Његових?
2Gli empi muovono i termini, Rapiscono le gregge, e le pasturano;
2Међе помичу безбожни, отимају стадо и пасу;
3Menano via l'asino degli orfani; Prendono in pegno il bue della vedova;
3Магарца сиротама одгоне; у залогу узимају вола удовици;
4Fanno torcere i bisognosi dalla via, I poveri della terra si nascondono tutti.
4Сиромахе одбијају с пута; убоги у земљи крију се сви.
5Ecco, son simili ad asini salvatici nel deserto: Escono al lor mestiere, si levano la mattina per andare alla preda; La campagna è il lor pane, per li lor fantini.
5Гле, као дивљи магарци у пустињи излазе на посао свој устајући рано на плен; пустиња је храна њима и деци њиховој.
6Mietono il campo, E vendemmiano la vigna che non è loro.
6Жању њиву и беру виноград који није њихов;
7Fanno passar la notte agl'ignudi senza vestimenti, Sì che non hanno con che coprirsi al freddo.
7Гола нагоне да ноћује без хаљине, који се немају чим покрити по зими,
8Sono bagnati dalle acque che traboccano da' monti; E per mancamento di ricetto, abbracciano i sassi.
8Окисли од пљуска у гори, немајући заклона, привијају се к стени.
9Rapiscono l'orfano dalla poppa, E prendono pegno dal povero.
9Грабе сироче од дојке и са сиромаха скидају залог.
10Fanno andar gl'ignudi senza vestimenti; E quelli che portano loro le manelle delle biade soffrono fame.
10Голог остављају да иде без хаљине, и оне који носе снопове да гладују.
11Quelli che spremono loro l'olio intra i lor muri, E quelli che calcano ne' torcoli soffrono sete.
11Који међу њиховим зидовима уље цеде и грожђе у кацама газе, подносе жеђ.
12Gli uomini gemono dalla città E l'anima de' feriti a morte sclama; E pure Iddio non appone loro alcun fallo.
12Људи у граду уздишу, и душе побијених вичу, а Бог не укида то.
13Essi son di quelli che son ribelli alla luce, Non conoscono le sue vie, E non si fermano ne' suoi sentieri.
13Они се противе светлости, не знају за путеве њене и не стају на стазама њеним.
14Il micidiale si leva allo schiarir del dì Uccide il povero, e il bisognoso; E poi la notte opera da ladro.
14Зором устајући крвник убија сиромаха и убогог; а ноћу је као лупеж.
15Parimente l'occhio dell'adultero osserva la sera, Dicendo: L'occhio di alcuno non mi scorgerà; E si nasconde la faccia.
15И око курварово пази на сумрак говорећи: Да ме око не види. И сакрива лице.
16Di notte sconficcano le case, Che si aveano segnate di giorno; Non conoscono la luce,
16Прокопавају по мраку куће, које обдан себи забележе; не знају за светлост.
17Perciocchè la mattina è ad essi tutti ombra di morte; Se alcuno li riconosce, hanno spaventi dell'ombra della morte.
17Јер је зора њима свима сен смртни; ако их ко позна, страх их је сена смртног.
18Fuggono leggermente, come in su le acque; La lor parte è maledetta nella terra, Non riguardano alla via delle vigne.
18Брзи су као поврх воде, проклет је део њихов на земљи; неће видети пута виноградског.
19La secchezza e il caldo involano le acque della neve; Così il sepolcro invola quelli che hanno peccato.
19Као што суша и врућина граби воде снежне, тако гроб грешнике.
20La matrice li dimentica, I vermini son loro dolci, Non son più ricordati; Anzi i perversi son rotti come un legno.
20Заборавља их утроба материна, слатки су црвима, не спомињу се више; као дрво скршиће се неправедник.
21E benchè tormentino la sterile che non partorisce, E non facciano alcun bene alla vedova;
21Здружује с њим нероткињу која не рађа, и удовици не чини добра.
22E traggano giù i possenti con la lor forza; E, quando si levano, altri non si assicuri della vita;
22Граби јаке својом силом; остане ли који, не узда се у живот свој.
23Pur nondimeno Iddio dà loro a che potersi sicuramente appoggiare, E gli occhi suoi sono sopra le lor vie.
23Да му Бог да у шта ће се поуздати; али очи Његове пазе на њихове путе.
24Per un poco di tempo sono innalzati, poi non son più; Sono abbattuti, e trapassano come tutti gli altri , E son ricisi come la sommità d'una spiga.
24Узвисе се за мало, па их нема; падају и гину као сви други, и као врх од класа одсецају се.
25Se ora egli non è così , chi mi dimentirà, E metterà al niente il mio ragionamento?
25Није ли тако? Ко ће ме утерати у лаж и обратити у ништа речи моје?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.