Giobbe 39
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Andrai tu a cacciar preda per il leone? E satollerai tu la brama de' leoncelli?
1Ловиш ли ти лаву лов? И лавићима трбух пуниш,
2Quando si appiattano ne' lor ricetti, E giaccion nelle lor caverne, stando in guato.
2Кад леже у пећинама и вребају у заклону свом?
3Chi apparecchia al corvo il suo pasto, Quando i suoi figli gridano a Dio, E vagano per mancamento di cibo?
3Ко готови гаврану храну његову кад птићи његови вичу к Богу и лутају немајући шта јести?
4Sai tu il tempo che le camozze delle rocce figliano? Hai tu osservato quando le cerve partoriscono?
4Знаш ли време кад се дивокозе козе? И јеси ли видео кад се кошуте легу?
5Annoveri tu i mesi del termine del lor portato, E sai tu il tempo che devono figliare?
5Јеси ли избројао месеце, докле носе? Знаш ли време кад се легу?
6Elle si chinano, fanno scoppiar fuori il lor feto, Si alleviano delle lor doglie.
6Како се савијају, млад своју испуштају, и опраштају се болова?
7I lor figli son gagliardi, crescono per le biade, Escono fuori, e non ritornano più a quelle.
7Како јача млад њихова, расте по пољу и отишавши не враћа се к њима?
8Chi ne ha mandato libero l'asino salvatico, E chi ha sciolti i suoi legami?
8Ко је пустио дивљег магарца да је слободан, и ремене дивљем магарцу ко је разрешио?
9A cui io ho ordinato il deserto per casa; E per abitazioni, i luoghi salsugginosi.
9Коме одредих пустињу за кућу и за стан слатину.
10Egli si beffa dello strepito della città; Egli non ode gli schiamazzi del sollecitator delle opere.
10Он се смеје вреви градској, и не слуша вике настојникове.
11I monti, ch'egli va spiando, sono il suo pasco; Ed egli va ricercando qualunque verdura.
11Шта налази у горама, оно му је пића, и тражи сваку зелен.
12Il liocorno ti vorrà egli servire? Si riparerà egli presso alla tua mangiatoia?
12Би ли ти једнорог хтео служити? Би ли ноћивао за јаслама твојим?
13Legherai tu il liocorno con la sua fune, per farlo arare al solco? Erpicherà egli le valli dietro a te?
13Можеш ли везати ужем једнорога да оре? Хоће ли влачити бразде за тобом?
14Ti fiderai tu in lui, perchè la sua forza è grande? E gli rimetterai tu il tuo lavoro?
14Хоћеш ли се ослонити на њ што му је снага велика? И оставити на њему свој посао?
15Ti fiderai tu in lui ch'egli ti renda la ricolta della tua sementa, E ch'egli te l'accolga nella tua aia?
15Хоћеш ли се поуздати у њ да ће ти свести летину и на гумно твоје сложити?
16Le ale de' paoni son esse vaghe per opera tua? Od ha da te lo struzzolo le penne e la piuma?
16Јеси ли ти дао пауну лепа крила и перје чапљи или ноју?
17Fai tu ch'egli abbandoni le sue uova in su la terra, E che le lasci scaldare in su la polvere?
17Који снесе на земљи јајца своја, и остави их да их прах греје?
18E che dimentichi che il piè d'alcuno le schiaccerà, Ovvero che le fiere della campagna le calpesteranno?
18И не мисли да ће их нога разбити и звер пољска згазити;
19Egli è spietato inverso i suoi figli, come se non fosser suoi; Indarno è la sua fatica, egli è senza tema;
19Немилостив је птићима својим као да нису његови, и да му труд не буде узалуд не боји се.
20Perciocchè Iddio l'ha privo di senno, E non l'ha fatto partecipe d'intendimento.
20Јер му Бог није дао мудрости нити му је уделио разума.
21Quando egli si solleva in alto, Egli si beffa del cavallo, e di colui che lo cavalca.
21Кад се подигне у вис, смеје се коњу и коњику.
22Hai tu data la forza al cavallo? Hai tu adorna la sua gola di fremito?
22Јеси ли ти дао коњу јачину? Јеси ли ти окитио врат његов рзањем?
23Lo spaventerai tu come una locusta? Il suo magnifico nitrire è spaventevole.
23Хоћеш ли га поплашити као скакавца? Фркање ноздрва његових страшно је;
24Egli raspa nella valle, si rallegra della sua forza, Esce ad incontrare le armi.
24Копа земљу, весео је од силе, иде на сусрет оружју;
25Egli si beffa della paura, e non si spaventa, E non si volge indietro per la spada.
25Смеје се страху и не плаши се нити узмиче испред мача;
26Il turcasso, e la folgorante lancia, E lo spuntone gli risuonano addosso.
26Кад звекће над њим тул и сева копље и сулица;
27D'impazienza e di stizza pare ch'egli voglia trangugiar la terra; E non può credere che sia il suon della tromba.
27Од немирноће и љутине копа земљу, и не може да стоји кад труба затруби.
28Come prima la tromba ha sonato, egli dice: Aha, Aha; Da lontano annasa la battaglia, Lo schiamazzo de' capitani; e le grida.
28Кад труба затруби, он вришти, из далека чује бој, вику војвода и поклич.
29È per il tuo senno che lo sparviere vola? Che spiega le sue ali verso il mezzodì?
29Еда ли по твом разуму лети јастреб? Шири крила своја на југ?
30L'aquila si leva ella ad alto per lo tuo comandamento? E fai tu ch'ella faccia il suo nido in luoghi elevati?
30Еда ли се на твоју заповест диже у вис орао, и на висини вије гнездо?
31Ella dimora e si ripara nelle rupi, Nelle punte delle rocce, ed in luoghi inaccessibili.
31На стени станује и бави се, на врх стене, на тврдом месту.
32Di là ella spia il pasto, Gli occhi suoi mirano da lontano.
32Одатле гледа хране, далеко му виде очи.
33I suoi aquilini ancora sorbiscono il sangue, E dove sono corpi morti, quivi ella si ritrova.
33И птићи његови пију крв, и где су мртва телеса онде је он.
34Poi il Signore parlò a Giobbe, e disse:
34И тако одговарајући Господ Јову рече:
35Colui che litiga con l'Onnipotente lo correggerà egli? Colui che arguisce Iddio risponda a questo.
35Ко се препире с Богом, хоће ли га учити? Који куди Бога, нека одговори на то.
36E Giobbe rispose al Signore, e disse:
36Тада Јов одговори Господу и рече:
37Ecco, io sono avvilito; che ti risponderei io? Io metto la mia mano in su la bocca.
37Гле, ја сам мален, шта бих Ти одговорио? Мећем руку своју на уста своја.
38Io ho parlato una volta, ma non replicherò più; Anzi due, ma non continuerò più.
38Једном говорих, али нећу одговарати; и другом, али нећу више.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.