Giobbe 21
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1E GIOBBE rispose, e disse:
1А Јов одговори и рече:
2Date udienza al mio ragionamento, E ciò mi sarà in vece delle vostre consolazioni.
2Слушајте добро речи моје, и то ће ми бити од вас утеха.
3Comportatemi che io parli; E poichè avrò parlato, beffatevi pure.
3Потрпите ме да ја говорим, а кад изговорим, подсмевајте ми се.
4Quant'è a me, il mio lamento si addirizza egli ad un uomo? E perchè non sarebbe distretto lo spirito mio?
4Еда ли се ја човеку тужим? И како не би био жалостан дух мој?
5Riguardate a me, e stupite, E mettetevi la mano in su la bocca.
5Погледајте на ме, и дивите се, и метните руку на уста.
6Io stesso, quando me ne ricordo, sono tutto attonito, E la carne mia ne prende orrore.
6Ја кад помислим, страх ме је, и гроза подузима тело моје.
7Perchè vivono gli empi? Perchè invecchiano, ed anche son forti e vigorosi?
7Зашто безбожници живе? Старе? И богате се?
8La lor progenie è stabilita nel lor cospetto, insieme con loro; E i lor discendenti son davanti agli occhi loro.
8Семе њихово стоји тврдо пред њима заједно с њима, и натражје њихово пред њиховим очима.
9Le case loro non sono se non pace, senza spavento; E la verga di Dio non è sopra loro.
9Куће су њихове на миру без страха, и прут Божји није над њима.
10I lor tori ammontano, e non fallano; Le lor vacche figliano, e non isperdono.
10Бикови њихови скачу, и не промашују; краве њихове теле се, и не јалове се.
11Essi mandano fuori i lor fanciulletti come pecore; E i lor figliuoli van saltellando.
11Испуштају као стадо децу своју, и синови њихови поскакују.
12Essi alzano la voce col tamburo e con la cetera; E si rallegrano al suon dell'organo.
12Подвикују уз бубањ и уз гусле, веселе се уза свиралу.
13Logorano la loro età in piacere, E poi in un momento scendono nel sepolcro.
13Проводе у добру дане своје, и за час силазе у гроб.
14Quantunque abbiano detto a Dio: Dipartiti da noi; Perciocchè noi non prendiam piacere nella conoscenza delle tue vie.
14А Богу кажу: Иди од нас, јер нећемо да знамо за путеве твоје.
15Che è l'Onnipotente, che noi gli serviamo? E che profitto faremo se lo preghiamo?
15Шта је свемогући да му служимо? И каква нам је корист, да му се молимо?
16Ecco, il ben loro non è egli nelle lor mani? ( Sia il consiglio degli empi lungi da me.)
16Гле, добро њихово није у њиховој руци; намера безбожничка далеко је од мене.
17Quante volte avviene egli che la lampana degli empi sia spenta, E che la lor ruina venga loro addosso, E che Iddio dià loro tormenti nella sua ira per lor parte?
17Колико се пута гаси жижак безбожнички и долази им погибао, дели им муке у делу свом Бог?
18E che sieno come paglia al vento, E come pula che il turbo invola?
18Бивају као плева на ветру, као прах који разноси вихор?
19E che Iddio riserbi a' lor figliuoli la violenza da loro usata; O che egli la renda a loro stessi, e ch'essi lo sentano?
19Чува ли Бог синовима његовим погибао њихову, плаћа им да осете?
20E che gli occhi loro veggano la lor ruina, E ch'essi bevano dell'ira dell'Onnipotente?
20Виде ли својим очима погибао своју, и пију ли гнев Свемогућег?
21Perciocchè del rimanente , quale affezione avranno essi alle lor case, Da che il numero de' lor mesi sarà stato troncato?
21Јер шта је њима стало до куће њихове након њих, кад се број месеца њихових прекрати?
22Potrebbesi insegnar scienza a Dio? Conciossiachè egli sia quel che giudica gli eccelsi.
22Еда ли ће Бога ко учити мудрости, који суди високима?
23Colui muore nel colmo della felicità, In compiuta pace e tranquillità.
23Један умире у потпуној сили својој, у миру и у срећи.
24Le sue secchie son piene di latte, E le sue ossa sono abbeverate di midolla.
24Музилице су му пуне млека, и кости су му влажне од мождина.
25E costui muore, essendo in amaritudine d'animo, E non avendo giammai mangiato con diletto.
25А други умире ојађене душе, који није уживао добра.
26Amendue giacciono nella polvere, E i vermini li coprono.
26Обојица леже у праху, и црви их покривају.
27Ecco, io conosco i vostri pensamenti, E i malvagi discorsi che voi fate contro a me a torto.
27Ето, знам ваше мисли и судове, којима ми чините криво.
28Perciocchè voi direte: Ove è la casa del magnifico? Ed ove sono i padiglioni ove abitavano gli empi?
28Јер говорите: Где је кућа силног, и где је шатор у коме наставају безбожници?
29Non vi siete voi giammai informati da coloro che fanno viaggi? Voi non disdirete già i segnali ch'essi ne dànno;
29Нисте ли никад питали путника? И шта вам казаше нећете да знате,
30Che il malvagio è riparato al giorno della ruina, Quando le ire sono sparse.
30Да се на дан погибли оставља задац, кад се пусти гнев.
31Chi gli rappresenterà la sua via in faccia? E chi gli farà la retribuzione di ciò ch'egli ha fatto?
31Ко ће га укорити у очи за живот његов? И ко ће му вратити шта је учинио?
32Poi appresso egli è portato ne' sepolcri, E non attende più ad altro che all'avello.
32Али се износи у гробље и остаје у гомили.
33I cespi della valle gli son dolci; Ed egli si tira dietro tutti gli uomini, Siccome davanti a lui ne son iti innumerabili.
33Слатке су му груде од долине, и вуче за собом све људе, а онима који га претекоше нема броја.
34Come dunque mi consolate voi vanamente? Conciossiachè nelle vostre repliche vi sia sempre della prevaricazione.
34Како ме, дакле, напразно тешите кад у одговорима вашим остаје превара?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.