Giobbe 31
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Io avea fatto patto con gli occhi miei; Come dunque avrei io mirata la vergine?
1Веру учиних са очима својим, па како бих погледао на девојку?
2E pur quale è la parte che Iddio mi ha mandata da alto? E quale è l'eredità che l'Onnipotente mi ha data da' luoghi sovrani?
2Јер какав је део од Бога одозго? И какво наследство од Свемогућег с висине?
3La ruina non è ella per lo perverso, E gli accidenti strani per gli operatori d'iniquità?
3Није ли погибао неваљалом и чудо онима који чине безакоње?
4Non vede egli le mie vie? E non conta egli tutti i miei passi?
4Не виде ли Он путеве моје, и све кораке моје не броји ли?
5Se io son proceduto con falsità, E se il mio piè si è affrettato alla fraude,
5Ако ходих с лажју или ако похита нога моја на превару,
6Pesimi pure Iddio con bilance giuste, E conoscerà la mia integrità.
6Нека ме измери на мерилима правим, и нека Бог позна доброту моју.
7Se i miei passi si sono stornati dalla diritta via, E se il mio cuore è ito dietro agli occhi miei, E se alcuna macchia mi è rimasta attaccata alla mano;
7Ако су кораци моји зашли с пута, и ако је за очима мојим пошло срце моје, и за руке моје прионуло шта год,
8Semini pure io, e un altro se lo mangi; E sieno diradicati i miei rampolli.
8Нека ја сејем а други једе, и нека се искорене изданци моји.
9Se il mio cuore è stato allettato dietro ad alcuna donna, E se io sono stato all'agguato all'uscio del mio prossimo;
9Ако се занело срце моје за којом женом, и ако сам вребао на вратима ближњег свог,
10Macini pur la mia moglie ad un altro, E chininsi altri addosso a lei.
10Нека другом меље жена моја, и нека се други над њом повијају.
11Perciocchè quello è una scelleratezza, Ed una iniquità da giudici.
11Јер је то грдило и безакоње за судије.
12Conciossiachè quello sarebbe stato un fuoco Che mi avrebbe consumato fino a perdizione, E avrebbe diradicata tutta la mia rendita.
12Јер би то био огањ који би прождирао до уништења, и сву би моју летину искоренио.
13Se io ho disdegnato di comparire in giudicio col mio servitore, E con la mia servente, Quando hanno litigato meco;
13Ако нисам хтео доћи на суд са слугом својим или са слушкињом својом, кад би се тужили на мене;
14E che farei io, quando Iddio si leverà? E quando egli ne farà inchiesta, che gli risponderei?
14Јер шта бих чинио кад би се Бог подигао, и кад би потражио, шта бих Му одговорио?
15Colui che mi ha fatto nel seno non ha egli fatto ancora lui? Non è egli un medesimo che ci ha formati nella matrice?
15Који је мене створио у утроби, није ли створио и њега? Није ли нас Он исти саздао у материци?
16Se io ho rifiutato a' poveri ciò che desideravano, Ed ho fatti venir meno gli occhi della vedova;
16Ако сам одбио сиромасима жељу њихову, и очи удовици замутио,
17E se ho mangiato tutto solo il mio boccone, E se l'orfano non ne ha eziandio mangiato;
17И ако сам залогај свој сам јео, а није га јела и сирота,
18(Conciossiachè dalla mia faciullezza esso sia stato allevato meco, Come appresso un padre; Ed io abbia dal ventre di mia madre avuta cura della vedova );
18Јер је од младости моје расла са мном као код оца, и од утробе матере своје водао сам је;
19Se ho veduto che alcuno perisse per mancamento di vestimento, E che il bisognoso non avesse nulla da coprirsi;
19Ако сам гледао кога где гине немајући хаљине, и сиромаха где се нема чиме покрити,
20Se le sue reni non mi hanno benedetto, E se egli non si è riscaldato con la lana delle mie pecore;
20Ако ме нису благосиљала бедра његова што се руном оваца мојих утоплио,
21Se io ho levata la mano contro all'orfano, Perchè io vedeva chi mi avrebbe aiutato nella porta;
21Ако сам измахнуо руком на сироту, кад видех на вратима помоћ своју,
22Caggiami la paletta della spalla, E sia il mio braccio rotto, e divelto dalla sua canna.
22Нека ми испадне раме из плећа, и рука моја нека се откине из зглоба.
23Perciocchè io avea spavento della ruina mandata da Dio, E che io non potrei durar per la sua altezza.
23Јер сам се бојао погибли од Бога, ког величанству не бих одолео.
24Se ho posto l'oro per mia speranza; E se ho detto all'oro fino: Tu sei la mia confidanza;
24Ако сам полагао на злато надање своје, или чистом злату говорио: Узданицо моја!
25Se mi son rallegrato perchè le mie facoltà fosser grandi, E perchè la mia mano avesse acquistato assai;
25Ако сам се веселио што ми је имање велико и што много стиче рука моја,
26Se ho riguardato il sole, quando risplendeva; E la luna facendo il suo corso, chiara e lucente;
26Ако сам гледао на сунце, кад сјаје, и на месец кад поносито ходи,
27E se il mio cuore è stato di nascosto sedotto, E la mia bocca ha baciata la mia mano;
27И срце се моје потајно преварило и руку моју пољубила уста моја,
28Questa ancora è una iniquità da giudici; Conciossiachè io avrei rinnegato l'Iddio disopra.
28И то би било безакоње за судије, јер бих се одрекао Бога озго;
29Se mi son rallegrato della calamità del mio nemico, Se mi son commosso di allegrezza , quando male gli era sopraggiunto,
29Ако сам се радовао несрећи ненавидника свог, и ако сам заиграо када га је зло задесило,
30Io che non pure ho recato il mio palato a peccare, Per chieder la sua morte con maledizione;
30Јер не дадох језику свом да греши тражећи душу његову с проклињањем;
31Se la gente del mio tabernacolo non ha detto: Chi ci darà della sua carne? Noi non ce ne potremmo giammai satollare…
31Ако не говораху домашњи моји: Ко би нам дао месо његово? Не можемо се ни најести;
32Il forestiere non è restato la notte in su la strada; Io ho aperto il mio uscio al viandante.
32Странац није ноћивао напољу; врата своја отварао сам путнику;
33Se io ho coperto il mio misfatto, come fanno gli uomini, Per nasconder la mia iniquità nel mio seno…
33Ако сам, као што чине људи, тајио преступе своје и крио своје безакоње у својим недрима,
34Quantunque io potessi spaventare una gran moltitudine, Pure i più vili della gente mi facevano paura, Ed io mi taceva, e non usciva fuor della porta.
34Ако сам и могао плашити велико мноштво, ипак од најмањег у дому беше ме страх; зато ћутах и не одлажах од врата.
35Oh! avessi io pure chi mi ascoltasse! Ecco, il mio desiderio è Che l'Onnipotente mi risponda, O che colui che litiga meco mi faccia una scritta;
35О да бих имао кога да ме саслуша! Гле, жеља је моја да ми Свемогући одговори и супарник мој да ми напише књигу.
36Se io non la porto in su la spalla, E non me la lego attorno a guisa di bende.
36Носио бих је на рамену свом, везао бих је себи као венац,
37Io gli renderei conto di tutti i miei passi, Io mi accosterei a lui come un capitano.
37Број корака својих казао бих Му, као кнез приступио бих к Њему.
38Se la mia terra grida contro a me, E se parimente i suoi solchi piangono;
38Ако је на ме викала моја земља, и бразде њене плакале,
39Se ho mangiati i suoi frutti senza pagamento, E se ho fatto sospirar l'anima de' suoi padroni;
39Ако сам јео род њен без новаца и досађивао души господара њених,
40In luogo del grano nasca mi il tribolo, E il loglio in luogo dell'orzo. Qui finiscono i ragionamenti di Giobbe.
40Место пшенице нека ми рађа трње, и место јечма кукољ. Свршише се речи Јовове.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.