Jó 31
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1“Fiz uma aliança com os meus olhos; como, então, eu poderia olhar com cobiça para uma jovem?
1Веру учиних са очима својим, па како бих погледао на девојку?
2Pois qual é a porção que vem de Deus lá de cima, e a herança do Todo-Poderoso nas alturas?
2Јер какав је део од Бога одозго? И какво наследство од Свемогућег с висине?
3Não é a calamidade para os injustos, e o desastre para os que praticam a iniquidade?
3Није ли погибао неваљалом и чудо онима који чине безакоње?
4Acaso ele não vê os meus caminhos, e não conta todos os meus passos?
4Не виде ли Он путеве моје, и све кораке моје не броји ли?
5“Se andei com falsidade, e o meu pé se apressou para o engano
5Ако ходих с лажју или ако похита нога моја на превару,
6(que eu seja pesado em balança justa, para que Deus conheça a minha integridade);
6Нека ме измери на мерилима правим, и нека Бог позна доброту моју.
7se o meu passo se desviou do caminho, se o meu coração seguiu os meus olhos, se alguma impureza se apegou às minhas mãos,
7Ако су кораци моји зашли с пута, и ако је за очима мојим пошло срце моје, и за руке моје прионуло шта год,
8então que eu semeie, e outro coma. Sim, que as colheitas do meu campo sejam arrancadas pelas raízes.
8Нека ја сејем а други једе, и нека се искорене изданци моји.
9“Se o meu coração foi seduzido por uma mulher, e fiquei à espreita na porta do meu vizinho,
9Ако се занело срце моје за којом женом, и ако сам вребао на вратима ближњег свог,
10então que a minha esposa moa para outro, e que outros se deitem com ela.
10Нека другом меље жена моја, и нека се други над њом повијају.
11Pois isso seria um crime hediondo. Sim, seria uma iniquidade a ser punida pelos juízes,
11Јер је то грдило и безакоње за судије.
12pois é um fogo que consome até a destruição, e arrancaria pelas raízes todo o meu ganho.
12Јер би то био огањ који би прождирао до уништења, и сву би моју летину искоренио.
13“Se desprezei a causa do meu servo ou da minha serva, quando eles tinham uma queixa contra mim,
13Ако нисам хтео доћи на суд са слугом својим или са слушкињом својом, кад би се тужили на мене;
14o que, então, farei quando Deus se levantar? Quando ele me pedir contas, o que lhe responderei?
14Јер шта бих чинио кад би се Бог подигао, и кад би потражио, шта бих Му одговорио?
15Aquele que me formou no ventre não o formou também? Não foi o mesmo que nos moldou no ventre?
15Који је мене створио у утроби, није ли створио и њега? Није ли нас Он исти саздао у материци?
16“Se neguei aos pobres o seu desejo, ou fiz com que os olhos da viúva desfalecessem,
16Ако сам одбио сиромасима жељу њихову, и очи удовици замутио,
17ou se comi o meu pedaço de pão sozinho, sem que o órfão comesse dele
17И ако сам залогај свој сам јео, а није га јела и сирота,
18(não, desde a minha juventude ele cresceu comigo como com um pai, e a tenho guiado desde o ventre da minha mãe);
18Јер је од младости моје расла са мном као код оца, и од утробе матере своје водао сам је;
19se vi alguém perecer por falta de roupa, ou que o necessitado não tinha coberta;
19Ако сам гледао кога где гине немајући хаљине, и сиромаха где се нема чиме покрити,
20se o seu coração não me abençoou, se ele não foi aquecido com a lã das minhas ovelhas;
20Ако ме нису благосиљала бедра његова што се руном оваца мојих утоплио,
21se levantei a minha mão contra o órfão, porque vi que eu tinha apoio na porta;
21Ако сам измахнуо руком на сироту, кад видех на вратима помоћ своју,
22então que o meu ombro caia da omoplata, e que o meu braço seja quebrado do osso.
22Нека ми испадне раме из плећа, и рука моја нека се откине из зглоба.
23Pois a calamidade que vem de Deus é um terror para mim. Por causa da sua majestade, eu nada poderia fazer.
23Јер сам се бојао погибли од Бога, ког величанству не бих одолео.
24“Se fiz do ouro a minha esperança, e disse ao ouro puro: ‘Você é a minha confiança’;
24Ако сам полагао на злато надање своје, или чистом злату говорио: Узданицо моја!
25Se me alegrei porque a minha riqueza era grande, e porque a minha mão havia alcançado muito;
25Ако сам се веселио што ми је имање велико и што много стиче рука моја,
26se olhei para o sol quando brilhava, ou para a lua movendo-se em esplendor,
26Ако сам гледао на сунце, кад сјаје, и на месец кад поносито ходи,
27e o meu coração foi secretamente seduzido, e a minha mão atirou um beijo da minha boca;
27И срце се моје потајно преварило и руку моју пољубила уста моја,
28isso também seria uma iniquidade a ser punida pelos juízes, pois eu teria negado a Deus que está nas alturas.
28И то би било безакоње за судије, јер бих се одрекао Бога озго;
29“Se me alegrei com a destruição daquele que me odiava, ou me exaltei quando o mal o alcançou
29Ако сам се радовао несрећи ненавидника свог, и ако сам заиграо када га је зло задесило,
30(certamente não permiti que a minha boca pecasse, pedindo a sua vida com uma maldição);
30Јер не дадох језику свом да греши тражећи душу његову с проклињањем;
31se os homens da minha tenda não disseram: ‘Quem pode encontrar alguém que não tenha se fartado com a sua carne?’
31Ако не говораху домашњи моји: Ко би нам дао месо његово? Не можемо се ни најести;
32(o estrangeiro não acampou na rua, mas abri as minhas portas ao viajante);
32Странац није ноћивао напољу; врата своја отварао сам путнику;
33se, como Adão, encobri as minhas transgressões, escondendo a minha iniquidade no meu coração,
33Ако сам, као што чине људи, тајио преступе своје и крио своје безакоње у својим недрима,
34porque temia a grande multidão, e o desprezo das famílias me aterrorizava, de modo que me calei, e não saí da porta —
34Ако сам и могао плашити велико мноштво, ипак од најмањег у дому беше ме страх; зато ћутах и не одлажах од врата.
35ah, se eu tivesse alguém para me ouvir! Eis aqui a minha assinatura! Que o Todo-Poderoso me responda! Que o meu acusador escreva a acusação contra mim!
35О да бих имао кога да ме саслуша! Гле, жеља је моја да ми Свемогући одговори и супарник мој да ми напише књигу.
36Certamente eu a levaria sobre o meu ombro, e a amarraria a mim como uma coroa.
36Носио бих је на рамену свом, везао бих је себи као венац,
37Eu lhe declararia o número dos meus passos. Eu me aproximaria dele como um príncipe.
37Број корака својих казао бих Му, као кнез приступио бих к Њему.
38Se a minha terra clamar contra mim, e os seus sulcos chorarem juntos;
38Ако је на ме викала моја земља, и бразде њене плакале,
39se comi os seus frutos sem pagar, ou fiz com que os seus donos perdessem a vida,
39Ако сам јео род њен без новаца и досађивао души господара њених,
40que cresçam espinheiros em lugar de trigo, e ervas daninhas em lugar de cevada.” As palavras de Jó terminaram.
40Место пшенице нека ми рађа трње, и место јечма кукољ. Свршише се речи Јовове.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.