Jó 31
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1“Fiz uma aliança com os meus olhos; como, então, eu poderia olhar com cobiça para uma jovem?
1Фэкусем ун легэмынт ку окий мей, ши ну мь-аш фи оприт привириле асупра уней фечоаре.
2Pois qual é a porção que vem de Deus lá de cima, e a herança do Todo-Poderoso nas alturas?
2Дар че соартэ мь-а пэстрат Думнезеу де сус? Че моштенире мь-а тримис Чел Атотпутерник дин черурь?
3Não é a calamidade para os injustos, e o desastre para os que praticam a iniquidade?
3Пеиря ну-й оаре пентру чел рэу ши ненорочиря пентру чей че фак фэрэделеӂе?
4Acaso ele não vê os meus caminhos, e não conta todos os meus passos?
4Н-а куноскут Думнезеу кэиле меле? Ну мь-а нумэрат Ел тоць паший мей?
5“Se andei com falsidade, e o meu pé se apressou para o engano
5Дакэ ам умблат ку минчуна, дакэ мь-а алергат пичорул дупэ ыншелэчуне,
6(que eu seja pesado em balança justa, para que Deus conheça a minha integridade);
6сэ мэ кынтэряскэ Думнезеу ын кумпэна челор фэрэ приханэ, ши-мь ва ведя неприхэниря!
7se o meu passo se desviou do caminho, se o meu coração seguiu os meus olhos, se alguma impureza se apegou às minhas mãos,
7Де ми с-а абэтут пасул де пе каля чя дряптэ, де мь-а урмат инима окий, де с-а липит врео ынтинэчуне де мыниле меле,
8então que eu semeie, e outro coma. Sim, que as colheitas do meu campo sejam arrancadas pelas raízes.
8атунч еу сэ семэн, ши алтул сэ сечере ши одраслеле меле сэ фие дезрэдэчинате!
9“Se o meu coração foi seduzido por uma mulher, e fiquei à espreita na porta do meu vizinho,
9Дакэ мь-а фост амэӂитэ инима де врео фемее, дакэ ам пындит ла уша апроапелуй меу,
10então que a minha esposa moa para outro, e que outros se deitem com ela.
10атунч невастэ-мя сэ мачине пентру алтул ши с-о нечинстяскэ алций!
11Pois isso seria um crime hediondo. Sim, seria uma iniquidade a ser punida pelos juízes,
11Кэч ачаста ар фи фост о нелеӂюире, о фэрэделеӂе вредникэ сэ фие педепситэ де жудекэторь,
12pois é um fogo que consome até a destruição, e arrancaria pelas raízes todo o meu ganho.
12ун фок каре мистуе пынэ ла нимичире ши каре мь-ар фи прэпэдит тоатэ богэция.
13“Se desprezei a causa do meu servo ou da minha serva, quando eles tinham uma queixa contra mim,
13Де аш фи несокотит дрептул слуӂий сау служничей меле кынд се черта ку мине,
14o que, então, farei quando Deus se levantar? Quando ele me pedir contas, o que lhe responderei?
14че аш путя сэ фак кынд Се ридикэ Думнезеу? Че аш путя рэспунде кынд педепсеште Ел?
15Aquele que me formou no ventre não o formou também? Não foi o mesmo que nos moldou no ventre?
15Чел че м-а фэкут пе мине ын пынтечеле мамей меле ну л-а фэкут ши пе ел? Оаре ну не-а ынтокмит ачелашь Думнезеу ын пынтечеле мамей?
16“Se neguei aos pobres o seu desejo, ou fiz com que os olhos da viúva desfalecessem,
16Дакэ н-ам дат сэрачилор че-мь черяу, дакэ ам фэкут сэ се топяскэ де плынс окий вэдувей,
17ou se comi o meu pedaço de pão sozinho, sem que o órfão comesse dele
17дакэ мь-ам мынкат сингур пыня, фэрэ ка орфанул сэ фи авут ши ел партя луй дин еа,
18(não, desde a minha juventude ele cresceu comigo como com um pai, e a tenho guiado desde o ventre da minha mãe);
18еу, каре дин тинереце л-ам крескут ка ун татэ, еу, каре де ла наштере ам сприжинит пе вэдувэ;
19se vi alguém perecer por falta de roupa, ou que o necessitado não tinha coberta;
19дакэ ам вэзут пе чел ненорочит дукынд липсэ де хайне, пе чел липсит неавынд ынвелитоаре,
20se o seu coração não me abençoou, se ele não foi aquecido com a lã das minhas ovelhas;
20фэрэ ка инима луй сэ мэ фи бинекувынтат, фэрэ сэ фи фост ынкэлзит де лына меилор мей;
21se levantei a minha mão contra o órfão, porque vi que eu tinha apoio na porta;
21дакэ ам ридикат мына ымпотрива орфанулуй, пентру кэ мэ симцям сприжинит де жудекэторь,
22então que o meu ombro caia da omoplata, e que o meu braço seja quebrado do osso.
22атунч сэ ми се дезлипяскэ умэрул де ла ынкеетурэ, сэ-мь кадэ брацул ши сэ се сфэрыме!
23Pois a calamidade que vem de Deus é um terror para mim. Por causa da sua majestade, eu nada poderia fazer.
23Кэч мэ темям де педяпса луй Думнезеу ши ну путям лукра астфел дин причина мэрецией Луй.
24“Se fiz do ouro a minha esperança, e disse ao ouro puro: ‘Você é a minha confiança’;
24Дакэ мь-ам пус ынкредеря ын аур, дакэ ам зис аурулуй: ‘Ту ешть нэдеждя мя’,
25Se me alegrei porque a minha riqueza era grande, e porque a minha mão havia alcançado muito;
25дакэ м-ам ынгымфат де мэримя аверилор меле, де мулцимя богэциилор пе каре ле добындисем,
26se olhei para o sol quando brilhava, ou para a lua movendo-se em esplendor,
26дакэ ам привит соареле кынд стрэлучя, луна кынд ынаинта мэряцэ
27e o meu coração foi secretamente seduzido, e a minha mão atirou um beijo da minha boca;
27ши дакэ ми с-а лэсат амэӂитэ инима ын тайнэ, дакэ ле-ам арункат сэрутэрь, дукынду-мь мына ла гурэ –
28isso também seria uma iniquidade a ser punida pelos juízes, pois eu teria negado a Deus que está nas alturas.
28ши ачаста есте тот о фэрэделеӂе каре требуе педепситэ де жудекэторь, кэч м-аш фи лепэдат де Думнезеул чел де сус –,
29“Se me alegrei com a destruição daquele que me odiava, ou me exaltei quando o mal o alcançou
29дакэ м-ам букурат де ненорочиря врэжмашулуй меу, дакэ ам сэрит де букурие кынд л-а атинс ненорочиря,
30(certamente não permiti que a minha boca pecasse, pedindo a sua vida com uma maldição);
30еу, каре н-ам дат вое лимбий меле сэ пэкэтуяскэ, сэ-й чарэ моартя ку блестем,
31se os homens da minha tenda não disseram: ‘Quem pode encontrar alguém que não tenha se fartado com a sua carne?’
31дакэ ну зичяу оамений дин кортул меу: ‘Унде есте чел че ну с-а сэтурат дин карня луй?’,
32(o estrangeiro não acampou na rua, mas abri as minhas portas ao viajante);
32дакэ петречя стрэинул ноаптя афарэ, дакэ ну мь-аш фи дескис уша сэ интре кэлэторул,
33se, como Adão, encobri as minhas transgressões, escondendo a minha iniquidade no meu coração,
33дакэ мь-ам аскунс фэрэделеӂиле, ка оамений, ши мь-ам ынкис нелеӂюириле ын сын,
34porque temia a grande multidão, e o desprezo das famílias me aterrorizava, de modo que me calei, e não saí da porta —
34пентру кэ мэ темям де мулциме, пентру кэ мэ темям де диспрецул фамилиилор, цинынду-мэ деопарте ши некутезынд сэ-мь трек прагул…
35ah, se eu tivesse alguém para me ouvir! Eis aqui a minha assinatura! Que o Todo-Poderoso me responda! Que o meu acusador escreva a acusação contra mim!
35О, де аш гэси пе чинева сэ м-аскулте! Ятэ апэраря мя, искэлитэ де мине: сэ-мь рэспундэ Чел Атотпутерник! Чине-мь ва да плынӂеря искэлитэ де потривникул меу?
36Certamente eu a levaria sobre o meu ombro, e a amarraria a mim como uma coroa.
36Ка сэ-й порт скрисоаря пе умэр, с-о лег де фрунтя мя ка о кунунэ;
37Eu lhe declararia o número dos meus passos. Eu me aproximaria dele como um príncipe.
37сэ-й дау сокотялэ де тоць паший мей, сэ мэ апропий де ел ка ун домн.
38Se a minha terra clamar contra mim, e os seus sulcos chorarem juntos;
38Дакэ пэмынтул меу стригэ ымпотрива мя ши дакэ бразделе луй варсэ лакримь;
39se comi os seus frutos sem pagar, ou fiz com que os seus donos perdessem a vida,
39дакэ й-ам мынкат родул фэрэ сэ-л фи плэтит ши дакэ ам ынтристат суфлетул векилор луй стэпынь,
40que cresçam espinheiros em lugar de trigo, e ervas daninhas em lugar de cevada.” As palavras de Jó terminaram.
40атунч сэ кряскэ спинь дин ел ын лок де грыу ши негинэ ын лок де орз!” Сфыршитул кувинтелор луй Йов.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.