Jó 6
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Então Jó respondeu:
1Йов а луат кувынтул ши а зис:
2“Ah, se a minha angústia fosse pesada, e toda a minha calamidade colocada na balança!
2„О, де ар фи ку путинцэ сэ ми се кынтэряскэ дуреря ши сэ ми се пунэ тоате ненорочириле ын кумпэнэ,
3Pois agora seria mais pesada do que a areia dos mares; por isso as minhas palavras foram precipitadas.
3ар фи май греле декыт нисипул мэрий, де ачея ымь мерг кувинтеле пынэ ла небуние!
4Pois as flechas do Todo-Poderoso estão em mim. O meu espírito bebe o seu veneno. Os terrores de Deus se alinham contra mim.
4Кэч сэӂециле Челуй Атотпутерник м-ау стрэпунс, суфлетул меу ле суӂе отрава ши гроаза Домнулуй багэ фиорь ын мине!
5Por acaso o jumento selvagem zurra quando tem capim? Ou o boi muge sobre a sua forragem?
5Збиярэ мэгарул сэлбатик кынд аре вердяцэ? Муӂеште боул кынд аре де мынкаре?
6Pode o que não tem sabor ser comido sem sal? Ou há algum gosto na clara do ovo?
6Поць мынка че-й фэрэ густ ши фэрэ саре? Аре вреун густ албушул унуй оу?
7A minha alma se recusa a tocá-los. Eles são para mim como comida repugnante.
7Орьче лукру де каре аш вря сэ ну м-атинг, ачела-й храна мя, фие кыт де грецоасэ еа!
8“Ah, se eu pudesse ter o meu pedido atendido, que Deus me concedesse aquilo que eu tanto desejo;
8О, де ми с-ар аскулта доринца ши де мь-ар ымплини Думнезеу нэдеждя!
9que fosse do agrado de Deus me esmagar; que ele soltasse a sua mão e me eliminasse!
9Де ар вря Думнезеу сэ мэ здробяскэ, ынтиндэ-Шь мына ши сэ мэ прэпэдяскэ!
10Que isso ainda seja a minha consolação, sim, que eu exulte na dor que não poupa, de que não neguei as palavras do Santo.
10Ымь ва рэмыне мэкар ачастэ мынгыере, ачастэ букурие ын дурериле ку каре мэ коплешеште: кэ ничодатэ н-ам кэлкат порунчиле Челуй Сфынт.
11Qual é a minha força, para que eu espere? Qual é o meu fim, para que eu seja paciente?
11Ла че сэ май нэдэждуеск, кынд ну май пот? Ла че сэ май аштепт, кынд сфыршитул се штие?
12É a minha força a força das pedras? Ou é a minha carne de bronze?
12Тэрия мя оаре есте о тэрие де пятрэ? Трупул меу е де арамэ?
13Não é verdade que não há ajuda em mim, e que a sabedoria foi afastada de mim?
13Ну сунт еу липсит де ажутор, ши н-а фуӂит мынтуиря де мине?
14“Àquele que está prestes a desfalecer, o seu amigo deveria mostrar bondade; mesmo àquele que abandona o temor do Todo-Poderoso.
14Чел че суферэ аре дрепт ла мила приетенулуй, кяр дакэ пэрэсеште фрика де Чел Атотпутерник.
15Meus irmãos agiram de forma enganosa como um riacho, como o leito dos riachos que desaparecem;
15Фраций мей с-ау арэтат ыншелэторь ка ун пырыу, ка албия пыраелор каре трек.
16que ficam escuros por causa do gelo, nos quais a neve se esconde.
16Ун слой ле тулбурэ курсул, зэпада се ынгрэмэдеште пе еле;
17Na estação seca, eles desaparecem. Quando faz calor, eles são consumidos do seu lugar.
17вине аршица времий ши сякэ, вине кэлдура соарелуй ши ли се усукэ албия.
18As caravanas que viajam ao lado deles se desviam. Elas sobem para o deserto, e perecem.
18Чете де кэлэторь се абат дин друмул лор, се куфундэ ын пустиу ши пер.
19As caravanas de Tema olharam. As companhias de Sabá esperaram por eles.
19Четеле челор дин Тема се уйтэ цинтэ ла еле, кэлэторий дин Себа сунт плинь де нэдежде кынд ле вэд.
20Ficaram angustiados porque estavam confiantes. Chegaram lá, e ficaram confundidos.
20Дар рэмын ыншелаць ын нэдеждя лор, рэмын уймиць кынд ажунг ла еле.
21Pois agora vocês não são nada. Vocês veem um terror, e ficam com medo.
21Аша сунтець ши вой акум пентру мине. Вой ымь ведець неказул ши вэ ынгрозиць!
22Por acaso eu disse alguma vez: ‘Deem-me algo’? ou: ‘Ofereçam-me um presente dos seus bens’?
22В-ам зис еу оаре: ‘Даци-мь чева, келтуиць дин авериле воастре пентру мине,
23ou: ‘Livrem-me da mão do adversário’? ou: ‘Resgatem-me da mão dos opressores’?
23скэпаци-мэ дин мына врэжмашулуй, рэскумпэраци-мэ дин мына челор рэй’?
24“Ensinem-me, e eu me calarei. Façam-me entender o meu erro.
24Ынвэцаци-мэ, ши вой тэчя; фачеци-мэ сэ ынцелег ын че ам пэкэтуит.
25Como são fortes as palavras de retidão! Mas a repreensão de vocês, o que ela repreende?
25О, кыт де ындуплекэтоаре сунт кувинтеле адевэрулуй! Дар че доведеск мустрэриле воастре?
26Vocês pretendem repreender palavras, sendo que os discursos de um desesperado são como o vento?
26Врець сэ мэ мустраць пентру тот че ам зис ши сэ ну ведець декыт вынт ын кувинтеле унуй дезнэдэждуит?
27Sim, vocês até lançariam sortes sobre o órfão, e fariam comércio do seu amigo.
27Вой нэпэстуиць пе орфан, пригониць пе приетенул востру.
28Agora, portanto, por favor, olhem para mim, pois certamente não mentirei na face de vocês.
28Уйтаци-вэ ла мине, вэ рог! Доар ну вой минци ын фацэ!
29Por favor, voltem atrás. Que não haja injustiça. Sim, voltem novamente. A minha causa é justa.
29Ынтоарчеци-вэ, ну фиць недрепць; ынтоарчеци-вэ ши мэртурисиць кэ сунт невиноват!
30Há injustiça na minha língua? Não pode o meu paladar discernir coisas más?
30Есте врео нелеӂюире пе лимба мя ши ну деосебеште гура мя че есте рэу?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.