Jó 30
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1“Mas agora os que são mais jovens do que eu zombam de mim, cujos pais eu considerava indignos de colocar com os cães do meu rebanho.
1Ши акум!… Ам ажунс де рысул челор май тинерь декыт мине, пе ай кэрор пэринць ну-й сокотям вредничь сэ-й пун принтре кыний турмей меле.
2De que me serve a força das suas mãos, homens em quem o vigor da idade pereceu?
2Дар ла че мь-ар фи фолосит путеря мынилор лор, кынд ей ну ерау ын старе сэ ажунгэ ла бэтрынеце?
3Eles estão abatidos pela miséria e pela fome. Eles roem a terra seca, na escuridão da ruína e da desolação.
3Сфрижиць де сэрэчие ши фоаме, фуг ын локурь ускате, де мултэ време пэрэсите ши пустий.
4Eles colhem ervas salgadas junto aos arbustos. As raízes da giesta são a sua comida.
4Смулг ербуриле сэлбатиче де лынгэ копэчей ши н-ау ка пыне декыт рэдэчина де буксэу.
5Eles são expulsos do meio dos homens. Gritam atrás deles como atrás de um ladrão,
5Сунт изгониць дин мижлокул оаменилор, стригэ лумя дупэ ей ка дупэ ниште хоць.
6de modo que vivem em vales assustadores, e em buracos da terra e das rochas.
6Локуеск ын вэй ынгрозитоаре, ын пештериле пэмынтулуй ши ын стынчь.
7Eles zurram entre os arbustos. Eles se reúnem debaixo das urtigas.
7Урлэ принтре туфишурь ши се адунэ суб мэрэчинь.
8Eles são filhos de insensatos, sim, filhos de homens perversos. Eles foram expulsos da terra a chicotadas.
8Фиинце мыршаве ши диспрецуите, сунт изгониць дин царэ.
9“Agora eu me tornei a canção deles. Sim, sou um provérbio para eles.
9Ши акум, астфел де оамень мэ пун ын кынтечеле лор, ам ажунс де батжокура лор.
10Eles me abominam, mantêm-se afastados de mim, e não hesitam em cuspir no meu rosto.
10Мэ урэск, мэ околеск, мэ скуйпэ ын фацэ.
11Pois ele desatou a sua corda, e me afligiu; e eles lançaram fora o freio diante de mim.
11Ну се май сфиеск ши мэ ынжосеск, ну май ау ничун фрыу ынаинтя мя.
12À minha direita levanta-se a ralé. Eles empurram os meus pés. Eles constroem seus caminhos de destruição contra mim.
12Тикэлоший ачештя се скоалэ ла дряпта мя ши ымь ымпинг пичоареле ши ышь кроеск кэрэрь ымпотрива мя, ка сэ мэ пярдэ.
13Eles arruínam o meu caminho. Eles promovem a minha destruição sem a ajuda de ninguém.
13Ымь нимическ кэраря ши лукрязэ ка сэ мэ прэпэдяскэ, ей, кэрора нимень ну ле-ар вени ын ажутор.
14Como por uma larga brecha eles vêm. Eles rolam para dentro em meio à ruína.
14Ка принтр-о ларгэ спэртурэ стрэбат спре мине, се нэпустеск суб покнетул дэрымэтурилор.
15Terrores se voltaram contra mim. Eles perseguem a minha honra como o vento. O meu bem-estar passou como uma nuvem.
15Мэ апукэ гроаза. Слава ымь есте спулбератэ ка де вынт, ка ун нор а трекут феричиря мя.
16“Agora a minha alma se derrama dentro de mim. Dias de aflição se apoderaram de mim.
16Ши акум, ми се топеште суфлетул ын мине ши м-ау апукат зилеле суферинцей.
17Durante a noite os meus ossos são perfurados em mim, e as dores que me roem não descansam.
17Ноаптя мэ пэтрунде ши-мь смулӂе оаселе, дуреря каре мэ роаде ну ынчетязэ.
18A minha roupa está desfigurada por grande força. Ela me aperta como a gola da minha túnica.
18Де тэрия суферинцей, хайна ышь перде фаца, ми се липеште де труп ка о кэмашэ.
19Ele me lançou na lama. Eu me tornei como pó e cinza.
19Думнезеу м-а арункат ын норой ши ам ажунс ка цэрына ши ченуша.
20Eu clamo a ti, e tu não me respondes. Eu me levanto, e tu ficas olhando para mim.
20Стриг кэтре Тине ши ну-мь рэспунзь; стау ын пичоаре ши ну мэ везь.
21Tu te tornaste cruel para comigo. Com a força da tua mão tu me persegues.
21Ешть фэрэ милэ ымпотрива мя, лупць ымпотрива мя ку тэрия мыний Тале.
22Tu me levantas ao vento, e me arrastas com ele. Tu me dissolves na tempestade.
22Мэ ридичь, ымь дай друмул пе вынт ши мэ нимичешть ку суфларя фуртуний.
23Pois eu sei que tu me levarás à morte, à casa destinada a todos os viventes.
23Кэч штиу кэ мэ дучь ла моарте, ын локул унде се ынтылнеск тоць чей вий.
24“Contudo, não estende a mão aquele que está caindo? Ou na sua calamidade não clama por socorro?
24Дар чел че се прэбушеште ну-шь ынтинде мыниле? Чел ын ненорочире ну чере ажутор?
25Não chorei eu por aquele que estava em apuros? Não se entristeceu a minha alma pelo necessitado?
25Ну плынӂям еу пе чел амэрыт? Н-авя инима мя милэ де чел липсит?
26Quando eu esperava o bem, então veio o mal. Quando eu aguardava a luz, veio a escuridão.
26Мэ аштептам ла феричире, ши, кынд коло, ненорочиря а венит песте мине; трэӂям нэдежде де луминэ, ши, кынд коло, а венит ынтунерикул.
27O meu coração está perturbado, e não descansa. Dias de aflição vieram sobre mim.
27Ымь ферб мэрунтаеле фэрэ ынчетаре, м-ау апукат зилеле де дурере.
28Eu ando de luto, sem o sol. Eu me levanto na congregação, e clamo por socorro.
28Умблу ыннегрит, дар ну де соаре. Мэ скол ын плинэ адунаре ши стриг дупэ ажутор.
29Eu sou irmão dos chacais, e companheiro dos avestruzes.
29Ам ажунс фрате ку шакалий, товарэш ку струций.
30A minha pele escurece e cai de mim. Os meus ossos estão queimados pelo calor.
30Пеля ми се ыннегреште ши каде, яр оаселе ымь ард ши се усукэ.
31Por isso a minha harpa se tornou em lamento, e a minha flauta na voz dos que choram.
31Харпа мя с-а префэкут ын инструмент де жале ши кавалул меу скоате сунете плынгэтоаре.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.