Jó 17
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1“Meu espírito está consumido. Meus dias estão extintos e a sepultura está pronta para mim.
1Ми се перде суфларя, ми се стинг зилеле, мэ аштяптэ мормынтул.
2Certamente há zombadores comigo. Meus olhos se fixam na provocação deles.
2Сунт ынконжурат де батжокориторь, ши окюл меу требуе сэ привяскэ спре окэриле лор.
3“Agora, dê um penhor. Seja o meu fiador junto a você mesmo. Quem há que apertará as mãos comigo?
3Пуне-Те сингур зэлог пентру мине ынаинтя Та; алтфел, чине ар путя рэспунде пентру мине?
4Pois você ocultou o coração deles do entendimento, portanto, você não os exaltará.
4Кэч ле-ай ынкуят инима ын фаца причеперий. Де ачея нич ну-й вей лэса сэ бируе.
5Quem denuncia seus amigos por despojo, até os olhos de seus filhos desfalecerão.
5Чине дэ пе приетень сэ фие прэдаць, копиилор ачелуя ли се вор топи окий.
6“Mas ele me tornou um provérbio entre o povo. Eles cospem no meu rosto.
6М-а фэкут де басмул оаменилор ши ка унул пе каре-л скуйпь ын фацэ!
7Meu olho também escureceu por causa da tristeza. Todos os meus membros são como uma sombra.
7Окюл ми се ынтунекэ де дурере; тоате мэдулареле меле сунт ка о умбрэ.
8Os homens retos ficarão espantados com isso. O inocente se levantará contra o ímpio.
8Оамений фэрэ приханэ сунт ынмэрмуриць де ачаста, ши чел невиноват се рэскоалэ ымпотрива челуй нелеӂюит.
9Contudo, o justo se manterá no seu caminho. Aquele que tem mãos limpas ficará cada vez mais forte.
9Чел фэрэ приханэ рэмыне тотушь таре пе каля луй, чел ку мыниле курате се ынтэреште тот май мулт.
10Mas, quanto a todos vocês, voltem. Não encontrarei um homem sábio entre vocês.
10Дар вой, тоць, ынтоарчеци-вэ, вениць ярэшь ку кувынтэриле воастре, ши вэ вой арэта кэ ынтре вой ничунул ну е ынцелепт.
11Meus dias passaram. Meus planos estão desfeitos, assim como os pensamentos do meu coração.
11Че! Ми с-ау дус зилеле, ми с-ау нимичит плануриле, плануриле ачеля фэкуте ку атыта юбире ын инима мя…
12Eles transformam a noite em dia, dizendo: ‘A luz está perto’, na presença das trevas.
12Ши ей май спун кэ ноаптя есте зи, кэ се апропие лумина, кынд ынтунерикул а ши венит!
13Se eu buscar o Seol como minha casa, se eu estendi minha cama nas trevas,
13Кынд Локуинца морцилор о аштепт ка локуинцэ, кынд ын ынтунерик ымь вой ынэлца кулкушул;
14se eu disse à corrupção: ‘Você é meu pai’, e ao verme: ‘Minha mãe’ e ‘Minha irmã’,
14кынд стриг гропий: ‘Ту ешть татэл меу!’ Ши вермилор: ‘Вой сунтець мама ши сора мя!’
15onde então está a minha esperança? Quanto à minha esperança, quem a verá?
15Унде май есте атунч нэдеждя мя? Ши чине май поате ведя нэдеждя мя?
16Descerá ela comigo até as portas do Seol, ou desceremos juntos ao pó?”
16Еа се ва коборы ку мине ла порциле Локуинцей морцилор, кынд вом мерӂе ымпреунэ сэ не одихним ын цэрынэ.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.