Jó 17
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1“Meu espírito está consumido. Meus dias estão extintos e a sepultura está pronta para mim.
1Mijn geest gebroken, mijn dagen geblust, Mij rest slechts het graf!
2Certamente há zombadores comigo. Meus olhos se fixam na provocação deles.
2Ben ik niet het mikpunt van spot, Verkwijnt niet mijn oog door de bittere verwijten?
3“Agora, dê um penhor. Seja o meu fiador junto a você mesmo. Quem há que apertará as mãos comigo?
3Stel Uzelf bij U tot borg voor mijl; Wie anders zou voor mij handslag geven?
4Pois você ocultou o coração deles do entendimento, portanto, você não os exaltará.
4Want hùn hart hebt Gij voor inzicht gesloten, En daarom steken zij de hand niet uit;
5Quem denuncia seus amigos por despojo, até os olhos de seus filhos desfalecerão.
5Men beklaagt het lot van zijn vrienden Terwijl de ogen versmachten van de eigen kinderen;
6“Mas ele me tornou um provérbio entre o povo. Eles cospem no meu rosto.
6Men heeft mij tot spreekwoord gemaakt bij de mensen, Ik ben een, wien men in het aangezicht spuwt!
7Meu olho também escureceu por causa da tristeza. Todos os meus membros são como uma sombra.
7Mijn oog is dof van verdriet, Mijn leden zijn tot een schaduw vervluchtigd!
8Os homens retos ficarão espantados com isso. O inocente se levantará contra o ímpio.
8De braven ontstellen ervan, De onschuldige is jaloers op den boze:
9Contudo, o justo se manterá no seu caminho. Aquele que tem mãos limpas ficará cada vez mais forte.
9Moet de rechtvaardige toch zijn weg maar bewandelen, Wie rein van handen is, zijn kracht nog verdubbelen?
10Mas, quanto a todos vocês, voltem. Não encontrarei um homem sábio entre vocês.
10En daarom, hoe gij u allen wendt of keert, Een wijze vind ik onder u niet;
11Meus dias passaram. Meus planos estão desfeitos, assim como os pensamentos do meu coração.
11Mijn levensdagen zijn voorbij, Mijn plannen, mijn hartewensen vernield!
12Eles transformam a noite em dia, dizendo: ‘A luz está perto’, na presença das trevas.
12Men maakt een dag van de nacht, Van duisternis het morgenlicht!
13Se eu buscar o Seol como minha casa, se eu estendi minha cama nas trevas,
13Kan ik nog hopen? Het dodenrijk is mijn huis, In de duisternis heb ik mijn leger gespreid;
14se eu disse à corrupção: ‘Você é meu pai’, e ao verme: ‘Minha mãe’ e ‘Minha irmã’,
14Tot het graf geroepen: Gij zijt mijn vader, Tot de wormen: Gij zijt mijn moeder en zusters!
15onde então está a minha esperança? Quanto à minha esperança, quem a verá?
15Waar is mijn hoop, Mijn geluk, wie kan het ontdekken:
16Descerá ela comigo até as portas do Seol, ou desceremos juntos ao pó?”
16Zullen ze met mij in het dodenrijk dalen, Zinken wij samen neer in het stof?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.