Jó 4
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Então Elifaz, o temanita, respondeu:
1Elifaz van Teman nam het woord, en sprak:
2“Se alguém se aventurar a falar com você, você se aborrecerá? Mas quem pode se conter de falar?
2Zullen wij het woord tot u richten, tot u, zo verslagen? Maar wie zou zijn woorden kunnen bedwingen?
3Eis que você instruiu a muitos, você fortaleceu as mãos fracas.
3Zie, zelf hebt ge velen terecht gewezen, En slappe handen gesterkt;
4Suas palavras ampararam aquele que estava caindo, você firmou os joelhos vacilantes.
4Uw woorden hebben struikelenden opgericht, Knikkende knieën hebt ge spierkracht verleend:
5Mas agora que isso chega a você, você desfalece. Toca em você, e você fica perturbado.
5Maar nu het ú overkomt, nu zijt ge verslagen, Nu het ú treft, verbijsterd!
6Não é a sua piedade a sua confiança? Não é a integridade dos seus caminhos a sua esperança?
6Was dan uw vroomheid niet uw hoop, Uw onberispelijke wandel niet uw vertrouwen?
7“Lembre-se, agora, quem jamais pereceu sendo inocente? Ou onde os retos foram destruídos?
7Denk eens na: wie kwam ooit onschuldig om, Of waar ter wereld werden rechtvaardigen verdelgd?
8Segundo o que tenho visto, aqueles que lavram a iniquidade e semeiam a aflição, colhem o mesmo.
8Ik heb altijd gezien: Die onheil ploegen En rampspoed zaaien, die oogsten ze ook!
9Pelo sopro de Deus eles perecem. Pela rajada da sua ira eles são consumidos.
9Door Gods adem gaan ze te gronde, Door zijn ziedende gramschap komen ze om:
10O rugido do leão, e a voz do leão feroz, os dentes dos leõezinhos, são quebrados.
10Het gebrul van den leeuw en het gehuil van den luipaard verstomt. De tanden der leeuwenwelpen worden stuk gebroken;
11O leão velho perece por falta de presa. Os filhotes da leoa são espalhados.
11De leeuwin komt om bij gebrek aan prooi, De jongen van de leeuwinnen worden uiteen gejaagd!
12“Ora, algo me foi trazido em segredo. Meu ouvido recebeu um sussurro disso.
12Eens drong een woord in het diepste geheim tot mij door En mijn oor ving er het gefluister van op.
13Em pensamentos vindos das visões da noite, quando o sono profundo cai sobre os homens,
13Het was in een nachtgezicht, uit dromen geboren, Wanneer een diepe slaap de mensen bevangt:
14o medo e o tremor vieram sobre mim, o que fez todos os meus ossos estremecerem.
14Schrik en siddering grepen mij aan, En al mijn beenderen rilden van angst;
15Então um espírito passou diante do meu rosto. Os pelos do meu corpo se arrepiaram.
15Een ademtocht streek langs mijn gelaat, En deed mijn haren ten berge rijzen.
16Ele parou, mas eu não consegui discernir a sua aparência. Um vulto estava diante dos meus olhos. Houve silêncio, e então ouvi uma voz, dizendo:
16Daar stond er één voor mij, Wiens gelaat ik niet kon herkennen; Een gestalte zweefde voor mijn oog, En ik hoorde het fluisteren van een stem:
17‘Pode o homem mortal ser mais justo do que Deus? Pode um homem ser mais puro do que o seu Criador?
17Is een mens ooit rechtvaardig voor God, Een mensenkind rein voor zijn Schepper?
18Eis que ele não confia em seus servos. Ele acusa os seus anjos de erro.
18Zie, zelfs op zijn dienaars kan Hij niet bouwen, Zelfs in zijn engelen ontdekt Hij gebreken.
19Quanto mais aqueles que habitam em casas de barro, cujo alicerce está no pó, que são esmagados diante da traça!
19Hoeveel te meer in hen, die lemen hutten bewonen, Wier fundament in het stof is gelegd, En die als motten worden doodgetrapt,
20Entre a manhã e a tarde eles são destruídos. Eles perecem para sempre sem que ninguém perceba.
20Van ‘s morgens tot ‘s avonds te pletter gedrukt; Die zonder dat men er acht op slaat, Voor eeuwig vergaan;
21A corda de sua tenda não é arrancada de dentro deles? Eles morrem, e isso sem sabedoria.’
21Die, als hun tentpin wordt uitgerukt, Gaan sterven, eer zij het weten!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.