Jó 4
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Então Elifaz, o temanita, respondeu:
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2“Se alguém se aventurar a falar com você, você se aborrecerá? Mas quem pode se conter de falar?
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
3Eis que você instruiu a muitos, você fortaleceu as mãos fracas.
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
4Suas palavras ampararam aquele que estava caindo, você firmou os joelhos vacilantes.
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
5Mas agora que isso chega a você, você desfalece. Toca em você, e você fica perturbado.
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
6Não é a sua piedade a sua confiança? Não é a integridade dos seus caminhos a sua esperança?
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
7“Lembre-se, agora, quem jamais pereceu sendo inocente? Ou onde os retos foram destruídos?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
8Segundo o que tenho visto, aqueles que lavram a iniquidade e semeiam a aflição, colhem o mesmo.
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
9Pelo sopro de Deus eles perecem. Pela rajada da sua ira eles são consumidos.
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
10O rugido do leão, e a voz do leão feroz, os dentes dos leõezinhos, são quebrados.
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
11O leão velho perece por falta de presa. Os filhotes da leoa são espalhados.
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
12“Ora, algo me foi trazido em segredo. Meu ouvido recebeu um sussurro disso.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
13Em pensamentos vindos das visões da noite, quando o sono profundo cai sobre os homens,
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
14o medo e o tremor vieram sobre mim, o que fez todos os meus ossos estremecerem.
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
15Então um espírito passou diante do meu rosto. Os pelos do meu corpo se arrepiaram.
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
16Ele parou, mas eu não consegui discernir a sua aparência. Um vulto estava diante dos meus olhos. Houve silêncio, e então ouvi uma voz, dizendo:
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
17‘Pode o homem mortal ser mais justo do que Deus? Pode um homem ser mais puro do que o seu Criador?
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
18Eis que ele não confia em seus servos. Ele acusa os seus anjos de erro.
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
19Quanto mais aqueles que habitam em casas de barro, cujo alicerce está no pó, que são esmagados diante da traça!
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
20Entre a manhã e a tarde eles são destruídos. Eles perecem para sempre sem que ninguém perceba.
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
21A corda de sua tenda não é arrancada de dentro deles? Eles morrem, e isso sem sabedoria.’
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.