욥기 4
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Translation
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1데만 사람 엘리바스가 대답하여 가로되
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2누가 네게 말하면 네가 염증이 나겠느냐 ? 날지라도 누가 참고 말하지 아니하겠느냐 ?
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند میآید؟ لیکن کیست که بتواند از سخنگفتن بازایستد؟
3전에 네가 여러 사람을 교훈하였고 손이 늘어진 자면 강하게 하였고
3اینک بسیاری را ادب آموختهای و دستهای ضعیف را تقویت دادهای.
4넘어져 가는 자를 말로 붙들어 주었고 무릎이 약한 자를 강하게 하였거늘
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
5이제 이 일이 네게 임하매 네가 답답하여 하고 이 일이 네게 당하매 네가 놀라는구나
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شدهای، تو را لمس کرده است وپریشان گشتهای.
6네 의뢰가 경외함에 있지 아니하냐 ? 네 소망이 네 행위를 완전히 함에 있지 아니하냐 ?
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
7생각하여 보라 ! 죄없이 망한 자가 누구인가 정직한 자의 끊어짐이 어디 있는가
7الان فکر کن! کیست که بیگناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
8내가 보건대 악을 밭갈고 독을 뿌리는 자는 그대로 거두나니
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار میکنند و شقاوت را میکارندهمان را میدروند.
9다 하나님의 입기운에 멸망하고 그 콧김에 사라지느니라
9از نفخه خدا هلاک میشوندو از باد غضب او تباه میگردند.
10사자의 우는 소리와 사나운 사자의 목소리가 그치고 젊은 사자의 이가 부러지며
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچهها شکسته میشود.
11늙은 사자는 움킨 것이 없어 죽고 암사자의 새끼는 흩어지느니라
11شیر نر از نابودن شکار هلاک میشود وبچه های شیر ماده پراکنده میگردند.
12무슨 말씀이 내게 가만히 임하고 그 가는 소리가 내 귀에 들렸었나니
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
13곧 사람이 깊이 잠들 때쯤 하여서니라 내가 그 밤의 이상으로 하여 생각이 번거로울 때에
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
14두려움과 떨림이 내게 이르러서 모든 골절이 흔들렸었느니라
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
15그 때에 영이 내 앞으로 지나매 내 몸에 털이 주뼛하였었느니라
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
16그 영이 서는데 그 형상을 분변치는 못하여도 오직 한 형상이 내 눈 앞에 있었느니라 그 때 내가 종용한 중에 목소리를 들으니 이르기를
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی درپیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
17인생이 어찌 하나님보다 의롭겠느냐 ? 사람이 어찌 그 창조하신 이보다 성결하겠느냐 ?
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
18하나님은 그 종이라도 오히려 믿지 아니하시며 그 사자라도 미련하다 하시나니
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت میدهد.
19하물며 흙 집에 살며 티끌로 터를 삼고 하루살이에게라도 눌려 죽을 자이겠느냐 ?
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده میشوند!
20조석 사이에 멸한 바 되며 영원히 망하되 생각하는 자가 없으리라
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک میشوند و کسی آن را بهخاطر نمی آورد.
21장막 줄을 그들에게서 뽑지 아니하겠느냐 ? 그들이 죽나니 지혜가 있느니라
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت میمیرند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.