Job 4
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Éliphaz de Théman prit la parole et dit:
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2Si nous osons ouvrir la bouche, en seras-tu peiné? Mais qui pourrait garder le silence?
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
3Voici, tu as souvent enseigné les autres, Tu as fortifié les mains languissantes,
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
4Tes paroles ont relevé ceux qui chancelaient, Tu as affermi les genoux qui pliaient.
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
5Et maintenant qu’il s’agit de toi, tu faiblis! Maintenant que tu es atteint, tu te troubles!
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
6Ta crainte de Dieu n’est-elle pas ton soutien? Ton espérance, n’est-ce pas ton intégrité?
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
7Cherche dans ton souvenir: quel est l’innocent qui a péri? Quels sont les justes qui ont été exterminés?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
8Pour moi, je l’ai vu, ceux qui labourent l’iniquité Et qui sèment l’injustice en moissonnent les fruits;
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
9Ils périssent par le souffle de Dieu, Ils sont consumés par le vent de sa colère,
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
10Le rugissement des lions prend fin, Les dents des lionceaux sont brisées;
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
11Le lion périt faute de proie, Et les petits de la lionne se dispersent.
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
12Une parole est arrivée furtivement jusqu’à moi, Et mon oreille en a recueilli les sons légers.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
13Au moment où les visions de la nuit agitent la pensée, Quand les hommes sont livrés à un profond sommeil,
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
14Je fus saisi de frayeur et d’épouvante, Et tous mes os tremblèrent.
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
15Un esprit passa près de moi… Tous mes cheveux se hérissèrent…
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
16Une figure d’un aspect inconnu était devant mes yeux, Et j’entendis une voix qui murmurait doucement:
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
17L’homme serait-il juste devant Dieu? Serait-il pur devant celui qui l’a fait?
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
18Si Dieu n’a pas confiance en ses serviteurs, S’il trouve de la folie chez ses anges,
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
19Combien plus chez ceux qui habitent des maisons d’argile, Qui tirent leur origine de la poussière, Et qui peuvent être écrasés comme un vermisseau!
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
20Du matin au soir ils sont brisés, Ils périssent pour toujours, et nul n’y prend garde;
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
21Le fil de leur vie est coupé, Ils meurent, et ils n’ont pas acquis la sagesse.
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.