Job 10
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Mon âme est dégoûtée de la vie! Je donnerai cours à ma plainte, Je parlerai dans l’amertume de mon âme.
1«جانم از حیاتم بیزار است. پس ناله خود را روان می‌سازم و در تلخی جان خود سخن می‌رانم.
2Je dis à Dieu: Ne me condamne pas! Fais-moi savoir pourquoi tu me prends à partie!
2به خدا می‌گویم مرا ملزم مساز، و مرا بفهمان که از چه سبب با من منازعت می‌کنی؟
3Te paraît-il bien de maltraiter, De repousser l’ouvrage de tes mains, Et de faire briller ta faveur sur le conseil des méchants?
3آیا برای تو نیکو است که ظلم نمایی وعمل دست خود را حقیر شماری، و بر مشورت شریران بتابی؟
4As-tu des yeux de chair, Vois-tu comme voit un homme?
4آیا تو را چشمان بشر است؟ یامثل دیدن انسان می‌بینی؟
5Tes jours sont-ils comme les jours de l’homme, Et tes années comme ses années,
5آیا روزهای تو مثل روزهای انسان است؟ یا سالهای تو مثل روزهای مرد است؟
6Pour que tu recherches mon iniquité, Pour que tu t’enquières de mon péché,
6که معصیت مرا تفحص می‌کنی وبرای گناهانم تجسس می‌نمایی؟
7Sachant bien que je ne suis pas coupable, Et que nul ne peut me délivrer de ta main?
7اگر‌چه می‌دانی که شریر نیستم و از دست تو رهاننده‌ای نیست.
8Tes mains m’ont formé, elles m’ont créé, Elles m’ont fait tout entier… Et tu me détruirais!
8«دستهایت مرا جمیع و تمام سرشته است، و مرا آفریده است و آیا مرا هلاک می‌سازی؟
9Souviens-toi que tu m’as façonné comme de l’argile; Voudrais-tu de nouveau me réduire en poussière?
9به یادآور که مرا مثل سفال ساختی و آیا مرا به غباربرمی گردانی؟
10Ne m’as-tu pas coulé comme du lait? Ne m’as-tu pas caillé comme du fromage?
10آیا مرا مثل شیر نریختی و مثل پنیر، منجمد نساختی؟
11Tu m’as revêtu de peau et de chair, Tu m’as tissé d’os et de nerfs;
11مرا به پوست و گوشت ملبس نمودی و مرا با استخوانها و پیها بافتی.
12Tu m’as accordé ta grâce avec la vie, Tu m’as conservé par tes soins et sous ta garde.
12حیات و احسان به من عطا فرمودی و لطف توروح مرا محافظت نمود.
13Voici néanmoins ce que tu cachais dans ton cœur, Voici, je le sais, ce que tu as résolu en toi-même.
13اما این چیزها را دردل خود پنهان کردی، و می‌دانم که اینها در فکرتو بود.
14Si je pèche, tu m’observes, Tu ne pardonnes pas mon iniquité.
14اگر گناه کردم، مرا نشان کردی و مرا ازمعصیتم مبرا نخواهی ساخت.
15Suis-je coupable, malheur à moi! Suis-je innocent, je n’ose lever la tête, Rassasié de honte et absorbé dans ma misère.
15اگر شریر هستم وای بر من! و اگر عادل هستم سر خود رابرنخواهم افراشت، زیرا از اهانت پر هستم ومصیبت خود را می‌بینم!
16Et si j’ose la lever, tu me poursuis comme un lion, Tu me frappes encore par des prodiges.
16و اگر (سرم )برافراشته شود، مثل شیر مرا شکار خواهی کرد و باز عظمت خود را بر من ظاهر خواهی ساخت.
17Tu m’opposes de nouveaux témoins, Tu multiplies tes fureurs contre moi, Tu m’assailles d’une succession de calamités.
17گواهان خود را بر من پی درپی می‌آوری و غضب خویش را بر من می‌افزایی وافواج متعاقب یکدیگر به ضد منند.
18Pourquoi m’as-tu fait sortir du sein de ma mère? Je serais mort, et aucun œil ne m’aurait vu;
18پس برای چه مرا از رحم بیرون آوردی؟ کاش که جان می‌دادم و چشمی مرا نمی دید.
19Je serais comme si je n’eusse pas existé, Et j’aurais passé du ventre de ma mère au sépulcre.
19پس می‌بودم، چنانکه نبودم و از رحم مادرم به قبر برده می‌شدم.
20Mes jours ne sont-ils pas en petit nombre? Qu’il me laisse, Qu’il se retire de moi, et que je respire un peu,
20آیا روزهایم قلیل نیست؟ پس مراترک کن، و از من دست بردار تا اندکی گشاده روشوم،
21Avant que je m’en aille, pour ne plus revenir, Dans le pays des ténèbres et de l’ombre de la mort,
21قبل از آنکه بروم به‌جایی که از آن برنخواهم گشت، به زمین ظلمت و سایه موت!
22Pays d’une obscurité profonde, Où règnent l’ombre de la mort et la confusion, Et où la lumière est semblable aux ténèbres.
22به زمین تاریکی غلیظ مثل ظلمات، زمین سایه موت و بی‌ترتیب که روشنایی آن مثل ظلمات است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.