Job 10
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1ESTÁ mi alma aburrida de mi vida: daré yo suelta á mi queja sobre mí, hablaré con amargura de mi alma.
1«جانم از حیاتم بیزار است. پس ناله خود را روان می‌سازم و در تلخی جان خود سخن می‌رانم.
2Diré á Dios: no me condenes; hazme entender por qué pleiteas conmigo.
2به خدا می‌گویم مرا ملزم مساز، و مرا بفهمان که از چه سبب با من منازعت می‌کنی؟
3¿Parécete bien que oprimas, que deseches la obra de tus manos, y que resplandezcas sobre el consejo de los impíos?
3آیا برای تو نیکو است که ظلم نمایی وعمل دست خود را حقیر شماری، و بر مشورت شریران بتابی؟
4¿Tienes tú ojos de carne? ¿ves tú como ve el hombre?
4آیا تو را چشمان بشر است؟ یامثل دیدن انسان می‌بینی؟
5¿Son tus días como los días del hombre, ó tus años como los tiempos humanos,
5آیا روزهای تو مثل روزهای انسان است؟ یا سالهای تو مثل روزهای مرد است؟
6Para que inquieras mi iniquidad, y busques mi pecado,
6که معصیت مرا تفحص می‌کنی وبرای گناهانم تجسس می‌نمایی؟
7Sobre saber tú que no soy impío, y que no hay quien de tu mano libre?
7اگر‌چه می‌دانی که شریر نیستم و از دست تو رهاننده‌ای نیست.
8Tus manos me formaron y me compusieron todo en contorno: ¿y así me deshaces?
8«دستهایت مرا جمیع و تمام سرشته است، و مرا آفریده است و آیا مرا هلاک می‌سازی؟
9Acuérdate ahora que como á lodo me diste forma: ¿y en polvo me has de tornar?
9به یادآور که مرا مثل سفال ساختی و آیا مرا به غباربرمی گردانی؟
10¿No me fundiste como leche, y como un queso me cuajaste?
10آیا مرا مثل شیر نریختی و مثل پنیر، منجمد نساختی؟
11Vestísteme de piel y carne, y cubrísteme de huesos y nervios.
11مرا به پوست و گوشت ملبس نمودی و مرا با استخوانها و پیها بافتی.
12Vida y misericordia me concediste, y tu visitación guardó mi espíritu.
12حیات و احسان به من عطا فرمودی و لطف توروح مرا محافظت نمود.
13Y estas cosas tienes guardadas en tu corazón; yo sé que esto está cerca de ti.
13اما این چیزها را دردل خود پنهان کردی، و می‌دانم که اینها در فکرتو بود.
14Si pequé, tú me has observado, y no me limpias de mi iniquidad.
14اگر گناه کردم، مرا نشان کردی و مرا ازمعصیتم مبرا نخواهی ساخت.
15Si fuere malo, ¡ay de mí! y si fuere justo, no levantaré mi cabeza, estando harto de deshonra, y de verme afligido.
15اگر شریر هستم وای بر من! و اگر عادل هستم سر خود رابرنخواهم افراشت، زیرا از اهانت پر هستم ومصیبت خود را می‌بینم!
16Y subirá de punto, pues me cazas como á león, y tornas á hacer en mí maravillas.
16و اگر (سرم )برافراشته شود، مثل شیر مرا شکار خواهی کرد و باز عظمت خود را بر من ظاهر خواهی ساخت.
17Renuevas contra mí tus plagas, y aumentas conmigo tu furor, remudándose sobre mí ejércitos.
17گواهان خود را بر من پی درپی می‌آوری و غضب خویش را بر من می‌افزایی وافواج متعاقب یکدیگر به ضد منند.
18¿Por qué me sacaste de la matriz? Habría yo espirado, y no me vieran ojos.
18پس برای چه مرا از رحم بیرون آوردی؟ کاش که جان می‌دادم و چشمی مرا نمی دید.
19Fuera, como si nunca hubiera sido, llevado desde el vientre á la sepultura.
19پس می‌بودم، چنانکه نبودم و از رحم مادرم به قبر برده می‌شدم.
20¿No son mis días poca cosa? Cesa pues, y déjame, para que me conforte un poco.
20آیا روزهایم قلیل نیست؟ پس مراترک کن، و از من دست بردار تا اندکی گشاده روشوم،
21Antes que vaya para no volver, á la tierra de tinieblas y de sombra de muerte;
21قبل از آنکه بروم به‌جایی که از آن برنخواهم گشت، به زمین ظلمت و سایه موت!
22Tierra de oscuridad, lóbrega como sombra de muerte, sin orden, y que aparece como la oscuridad misma .
22به زمین تاریکی غلیظ مثل ظلمات، زمین سایه موت و بی‌ترتیب که روشنایی آن مثل ظلمات است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.