Книга Иова 10
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Опротивела душе моей жизнь моя; предамся печали моей; буду говорить в горести души моей.
1«جانم از حیاتم بیزار است. پس ناله خود را روان می‌سازم و در تلخی جان خود سخن می‌رانم.
2Скажу Богу: не обвиняй меня; объяви мне, за что Ты со мною борешься?
2به خدا می‌گویم مرا ملزم مساز، و مرا بفهمان که از چه سبب با من منازعت می‌کنی؟
3Хорошо ли для Тебя, что Ты угнетаешь, что презираешь дело рук Твоих, а на совет нечестивых посылаешь свет?
3آیا برای تو نیکو است که ظلم نمایی وعمل دست خود را حقیر شماری، و بر مشورت شریران بتابی؟
4Разве у Тебя плотские очи, и Ты смотришь, как смотрит человек?
4آیا تو را چشمان بشر است؟ یامثل دیدن انسان می‌بینی؟
5Разве дни Твои, как дни человека, или лета Твои, как дни мужа,
5آیا روزهای تو مثل روزهای انسان است؟ یا سالهای تو مثل روزهای مرد است؟
6что Ты ищешь порока во мне и допытываешься греха во мне,
6که معصیت مرا تفحص می‌کنی وبرای گناهانم تجسس می‌نمایی؟
7хотя знаешь, что я не беззаконник, и что некому избавить меня от руки Твоей?
7اگر‌چه می‌دانی که شریر نیستم و از دست تو رهاننده‌ای نیست.
8Твои руки трудились надо мною и образовали всего меня кругом,- и Ты губишь меня?
8«دستهایت مرا جمیع و تمام سرشته است، و مرا آفریده است و آیا مرا هلاک می‌سازی؟
9Вспомни, что Ты, как глину, обделал меня, и в прах обращаешь меня?
9به یادآور که مرا مثل سفال ساختی و آیا مرا به غباربرمی گردانی؟
10Не Ты ли вылил меня, как молоко, и, как творог, сгустил меня,
10آیا مرا مثل شیر نریختی و مثل پنیر، منجمد نساختی؟
11кожею и плотью одел меня, костями и жилами скрепил меня,
11مرا به پوست و گوشت ملبس نمودی و مرا با استخوانها و پیها بافتی.
12жизнь и милость даровал мне, и попечение Твое хранило дух мой?
12حیات و احسان به من عطا فرمودی و لطف توروح مرا محافظت نمود.
13Но и то скрывал Ты в сердце Своем,- знаю, что это было у Тебя,
13اما این چیزها را دردل خود پنهان کردی، و می‌دانم که اینها در فکرتو بود.
14что если я согрешу, Ты заметишь и не оставишь греха моего без наказания.
14اگر گناه کردم، مرا نشان کردی و مرا ازمعصیتم مبرا نخواهی ساخت.
15Если я виновен, горе мне! если и прав, то не осмелюсь поднять головы моей. Я пресыщен унижением; взгляни на бедствие мое:
15اگر شریر هستم وای بر من! و اگر عادل هستم سر خود رابرنخواهم افراشت، زیرا از اهانت پر هستم ومصیبت خود را می‌بینم!
16оно увеличивается. Ты гонишься за мною, как лев, и снова нападаешь на меня и чудным являешься во мне.
16و اگر (سرم )برافراشته شود، مثل شیر مرا شکار خواهی کرد و باز عظمت خود را بر من ظاهر خواهی ساخت.
17Выводишь новых свидетелей Твоих против меня; усиливаешь гнев Твой на меня; и беды, одни за другими, ополчаются против меня.
17گواهان خود را بر من پی درپی می‌آوری و غضب خویش را بر من می‌افزایی وافواج متعاقب یکدیگر به ضد منند.
18И зачем Ты вывел меня из чрева? пусть бы я умер, когда еще ничей глаз не видел меня;
18پس برای چه مرا از رحم بیرون آوردی؟ کاش که جان می‌دادم و چشمی مرا نمی دید.
19пусть бы я, как небывший, из чрева перенесен был во гроб!
19پس می‌بودم، چنانکه نبودم و از رحم مادرم به قبر برده می‌شدم.
20Не малы ли дни мои? Оставь, отступи от меня, чтобы я немного ободрился,
20آیا روزهایم قلیل نیست؟ پس مراترک کن، و از من دست بردار تا اندکی گشاده روشوم،
21прежде нежели отойду,- и уже не возвращусь,- в страну тьмы и тени смертной,
21قبل از آنکه بروم به‌جایی که از آن برنخواهم گشت، به زمین ظلمت و سایه موت!
22в страну мрака, каков есть мрак тени смертной, где нет устройства, где темно, как самая тьма.
22به زمین تاریکی غلیظ مثل ظلمات، زمین سایه موت و بی‌ترتیب که روشنایی آن مثل ظلمات است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.