Книга Иова 30
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1А ныне смеются надо мною младшие меня летами, те, которых отцов я не согласился бы поместить с псами стад моих.
1«و اما الان کسانی که از من خردسالترندبر من استهزا می‌کنند، که کراهت می‌داشتم از اینکه پدران ایشان را با سگان گله خود بگذارم.
2И сила рук их к чему мне? Над ними уже прошло время.
2قوت دستهای ایشان نیز برای من چه فایده داشت؟ کسانی که توانایی ایشان ضایع شده بود،
3Бедностью и голодом истощенные, они убегают в степь безводную, мрачную и опустевшую;
3از احتیاج و قحطی بی‌تاب شده، زمین خشک را در ظلمت خرابی و ویرانی می‌خاییدند.
4щиплют зелень подле кустов, и ягоды можжевельника - хлеб их.
4خبازی را در میان بوته‌ها می‌چیدند، و ریشه شورگیاه نان ایشان بود.
5Из общества изгоняют их, кричат на них, как на воров,
5از میان (مردمان ) رانده می‌شدند. از عقب ایشان مثل دزدان، هیاهومی کردند.
6чтобы жили они в рытвинах потоков, в ущельях земли и утесов.
6در گریوه های وادیها ساکن می‌شدند. در حفره های زمین و در صخره‌ها.
7Ревут между кустами, жмутся под терном.
7در میان بوته‌ها عرعر می‌کردند، زیر خارها با هم جمع می‌شدند.
8Люди отверженные, люди без имени, отребье земли!
8ابنای احمقان و ابنای مردم بی‌نام، بیرون از زمین رانده می‌گردیدند.
9Их-то сделался я ныне песнью и пищею разговора их.
9و اما الان سرود ایشان شده‌ام و از برای ایشان ضرب‌المثل گردیده‌ام.
10Они гнушаются мною, удаляются от меня и не удерживаются плевать пред лицом моим.
10مرا مکروه داشته، از من دورمی شوند، و از آب دهان بر رویم انداختن، بازنمی ایستند.
11Так как Он развязал повод мой и поразил меня, то они сбросили с себя узду пред лицом моим.
11چونکه زه را بر من باز کرده، مرامبتلا ساخت. پس لگام را پیش رویم رها کردند.
12С правого боку встает это исчадие, сбивает меня с ног, направляет гибельные свои пути ко мне.
12از طرف راست من انبوه عوام الناس برخاسته، پاهایم را از پیش در می‌برند، و راههای هلاکت خویش را بر من مهیا می‌سازند.
13А мою стезю испортили: все успели сделать к моей погибели, не имея помощника.
13راه مرا خراب کرده، به اذیتم اقدام می‌نمایند، و خود معاونی ندارند.
14Они пришли ко мне, как сквозь широкий пролом; с шумом бросились на меня.
14گویا از ثلمه های وسیع می‌آیند، و ازمیان خرابه‌ها بر من هجوم می‌آورند.
15Ужасы устремились на меня; как ветер, развеялось величие мое, и счастье мое унеслось, как облако.
15ترسها برمن برگشته، آبروی مرا مثل باد تعاقب می‌کنند، و فیروزی من مثل ابر می‌گذرد.
16И ныне изливается душа моя во мне: дни скорби объяли меня.
16و الان جانم بر من ریخته شده است، و روزهای مصیبت، مرا گرفتارنموده است.
17Ночью ноют во мне кости мои, и жилы мои не имеют покоя.
17شبانگاه استخوانهایم در اندرون من سفته می‌شود، و پیهایم آرام ندارد.
18С великим трудом снимается с меня одежда моя; края хитона моего жмут меня.
18ازشدت سختی لباسم متغیر شده است، و مرا مثل گریبان پیراهنم تنگ می‌گیرد.
19Он бросил меня в грязь, и я стал, как прах и пепел.
19مرا در گل انداخته است، که مثل خاک و خاکستر گردیده‌ام.
20Я взываю к Тебе, и Ты не внимаешь мне,- стою, а Ты только смотришь на меня.
20«نزد تو تضرع می‌نمایم و مرا مستجاب نمی کنی، و برمی خیزم و بر من نظر نمی اندازی.
21Ты сделался жестоким ко мне, крепкою рукою враждуешь против меня.
21خویشتن را متبدل ساخته، بر من بیرحم شده‌ای، با قوت دست خود به من جفا می‌نمایی.
22Ты поднял меня и заставил меня носиться по ветру и сокрушаешь меня.
22مرا به باد برداشته، برآن سوار گردانیدی، و مرادر تندباد پراکنده ساختی.
23Так, я знаю, что Ты приведешь меня к смерти и в дом собрания всех живущих.
23زیرا می‌دانم که مرابه موت باز خواهی گردانید، و به خانه‌ای که برای همه زندگان معین است.
24Верно, Он не прострет руки Своей на дом костей: будут ли они кричать при своем разрушении?
24یقین بر توده ویران دست خود را دراز نخواهد کرد، و چون کسی دربلا گرفتار شود، آیا به این سبب استغاثه نمی کند؟
25Не плакал ли я о том, кто был в горе? не скорбела ли душа моя о бедных?
25آیا برای هر مستمندی گریه نمی کردم، و دلم به جهت مسکین رنجیده نمی شد.
26Когда я чаял добра, пришло зло; когда ожидал света, пришла тьма.
26لکن چون امید نیکویی داشتم بدی آمد، و چون انتظار نورکشیدم ظلمت رسید.
27Мои внутренности кипят и не перестают; встретили меня дни печали.
27احشایم می‌جوشد وآرام نمی گیرد، و روزهای مصیبت مرا درگرفته است.
28Я хожу почернелый, но не от солнца; встаю в собрании и кричу.
28ماتم‌کنان بی‌آفتاب گردش می‌کنم و درجماعت برخاسته، تضرع می‌نمایم.
29Я стал братом шакалам и другом страусам.
29برادرشغالان شده‌ام، و رفیق شترمرغ گردیده‌ام.
30Моя кожа почернела на мне, и кости мои обгорели от жара.
30پوست من سیاه گشته، از من می‌ریزد، واستخوانهایم از حرارت سوخته گردیده است.
31И цитра моя сделалась унылою, и свирель моя - голосом плачевным.
31بربط من به نوحه گری مبدل شده و نای من به آواز گریه کنندگان.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.