Книга Иова 3
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1После того открыл Иов уста свои и проклял день свой.
1و بعد از آن ایوب دهان خود را باز کرده، روز خود را نفرین کرد.
2И начал Иов и сказал:
2و ایوب متکلم شده، گفت:
3погибни день, в который я родился, и ночь, в которую сказано: зачался человек!
3«روزی که در آن متولد شدم، هلاک شود و شبی که گفتند مردی در رحم قرار گرفت،
4День тот да будет тьмою; да не взыщет его Бог свыше, и да не воссияет над ним свет!
4آن روز تاریکی شود. و خدا از بالا بر آن اعتنانکند و روشنایی بر او نتابد.
5Да омрачит его тьма и тень смертная, да обложит его туча, да страшатся его, как палящего зноя!
5تاریکی و سایه موت، آن را به تصرف آورند. ابر بر آن ساکن شود. کسوفات روز آن را بترساند.
6Ночь та,- да обладает ею мрак, да не сочтется она в днях года, да не войдет в число месяцев!
6و آن شب را ظلمت غلیظ فرو‌گیرد و در میان روزهای سال شادی نکند، و به شماره ماهها داخل نشود.
7О! ночь та - да будет она безлюдна; да не войдет в нее веселье!
7اینک آن شب نازاد باشد. و آواز شادمانی در آن شنیده نشود.
8Да проклянут ее проклинающие день, способные разбудить левиафана!
8لعنت کنندگان روز، آن را نفرین نمایند، که در برانگیزانیدن لویاتان ماهر می‌باشند.
9Да померкнут звезды рассвета ее: пусть ждет она света, и он не приходит, и да не увидит она ресниц денницы
9ستارگان شفق آن، تاریک گردد و انتظار نوربکشد و نباشد، و مژگان سحر را نبیند،
10за то, что не затворила дверей чрева матери моей и не сокрыла горести от очей моих!
10چونکه درهای رحم مادرم را نبست، و مشقت را ازچشمانم مستور نساخت.
11Для чего не умер я, выходя из утробы, и не скончался, когда вышел из чрева?
11«چرا از رحم مادرم نمردم؟ و چون از شکم بیرون آمدم چرا جان ندادم؟
12Зачем приняли меня колени? зачем было мне сосать сосцы?
12چرا زانوها مراقبول کردند، و پستانها تا مکیدم؟
13Теперь бы лежал я и почивал; спал бы, и мне было бы покойно
13زیرا تا بحال می‌خوابیدم و آرام می‌شدم. در خواب می‌بودم واستراحت می‌یافتم.
14с царями и советниками земли, которые застраивали для себя пустыни,
14با پادشاهان و مشیران جهان، که خرابه‌ها برای خویشتن بنا نمودند،
15или с князьями, у которых было золото, и которые наполняли дома свои серебром;
15یابا سروران که طلا داشتند، و خانه های خود را ازنقره پر ساختند.
16или, как выкидыш сокрытый, я не существовал бы, как младенцы, не увидевшие света.
16یا مثل سقط پنهان شده نیست می‌بودم، مثل بچه هایی که روشنایی را ندیدند.
17Там беззаконные перестают наводить страх, и там отдыхают истощившиеся в силах.
17در آنجا شریران از شورش باز می‌ایستند، و درآنجا خستگان می‌آرامند،
18Там узники вместе наслаждаются покоем и не слышат криков приставника.
18در آنجا اسیران دراطمینان با هم ساکنند، و آواز کارگذاران رانمی شنوند.
19Малый и великий там равны, и раб свободен от господина своего.
19کوچک و بزرگ در آنجا یک‌اند. وغلام از آقایش آزاد است.
20На что дан страдальцу свет, и жизнь огорченным душою,
20چرا روشنی به مستمند داده شود؟ و زندگی به تلخ جانان؟
21которые ждут смерти, и нет ее, которые вырыли бы ее охотнее, нежели клад,
21که انتظار موت را می‌کشند و یافت نمی شود، و برای آن حفره می‌زنند بیشتر از گنجها.
22обрадовались бы до восторга, восхитились бы, что нашли гроб?
22که شادی وابتهاج می‌نمایند و مسرور می‌شوند چون قبر رامی یابند؟
23На что дан свет человеку, которого путь закрыт, и которого Бог окружил мраком?
23چرا نور داده می‌شود به کسی‌که راهش مستور است، که خدا اطرافش را مستورساخته است؟
24Вздохи мои предупреждают хлеб мой, и стоны мои льются, как вода,
24زیرا که ناله من، پیش از خوراکم می‌آید و نعره من، مثل آب ریخته می‌شود،
25ибо ужасное, чего я ужасался, то и постигло меня; и чего я боялся, то и пришло ко мне.
25زیرا ترسی که از آن می‌ترسیدم، بر من واقع شد. و آنچه از آن بیم داشتم بر من رسید.
26Нет мне мира, нет покоя, нет отрады: постигло несчастье.
26مطمئن و آرام نبودم و راحت نداشتم وپریشانی بر من آمد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.