Jó 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Depois disso, Jó abriu a boca e amaldiçoou o dia do seu nascimento.
1و بعد از آن ایوب دهان خود را باز کرده، روز خود را نفرین کرد.
2Jó respondeu:
2و ایوب متکلم شده، گفت:
3“Pereça o dia em que nasci, e a noite que disse: ‘Foi concebido um menino.’
3«روزی که در آن متولد شدم، هلاک شود و شبی که گفتند مردی در رحم قرار گرفت،
4Que aquele dia seja trevas. Que Deus, lá do alto, não o busque, e que a luz não brilhe sobre ele.
4آن روز تاریکی شود. و خدا از بالا بر آن اعتنانکند و روشنایی بر او نتابد.
5Que as trevas e a sombra da morte o reivindiquem para si. Que uma nuvem pouse sobre ele. Que tudo o que escurece o dia o aterrorize.
5تاریکی و سایه موت، آن را به تصرف آورند. ابر بر آن ساکن شود. کسوفات روز آن را بترساند.
6Quanto àquela noite, que densas trevas se apoderem dela. Que ela não se alegre entre os dias do ano. Que não entre no número dos meses.
6و آن شب را ظلمت غلیظ فرو‌گیرد و در میان روزهای سال شادی نکند، و به شماره ماهها داخل نشود.
7Eis que seja estéril aquela noite. Que nenhuma voz de alegria entre nela.
7اینک آن شب نازاد باشد. و آواز شادمانی در آن شنیده نشود.
8Amaldiçoem-na aqueles que amaldiçoam o dia, que estão prontos para despertar o leviatã.
8لعنت کنندگان روز، آن را نفرین نمایند، که در برانگیزانیدن لویاتان ماهر می‌باشند.
9Que as estrelas do seu crepúsculo se escureçam. Que ela espere pela luz, mas não tenha nenhuma, e não veja as pálpebras da manhã,
9ستارگان شفق آن، تاریک گردد و انتظار نوربکشد و نباشد، و مژگان سحر را نبیند،
10porque não fechou as portas do ventre da minha mãe, nem escondeu o sofrimento dos meus olhos.
10چونکه درهای رحم مادرم را نبست، و مشقت را ازچشمانم مستور نساخت.
11“Por que não morri desde o ventre? Por que não expirei quando minha mãe me deu à luz?
11«چرا از رحم مادرم نمردم؟ و چون از شکم بیرون آمدم چرا جان ندادم؟
12Por que os joelhos me receberam? Ou por que os seios, para que eu mamasse?
12چرا زانوها مراقبول کردند، و پستانها تا مکیدم؟
13Pois agora eu estaria deitado e quieto. Eu teria dormido, e então estaria em repouso,
13زیرا تا بحال می‌خوابیدم و آرام می‌شدم. در خواب می‌بودم واستراحت می‌یافتم.
14com os reis e conselheiros da terra, que construíram para si lugares desolados;
14با پادشاهان و مشیران جهان، که خرابه‌ها برای خویشتن بنا نمودند،
15ou com os príncipes que tinham ouro, que encheram suas casas de prata;
15یابا سروران که طلا داشتند، و خانه های خود را ازنقره پر ساختند.
16ou, como um aborto oculto, eu não teria existido, como as crianças que nunca viram a luz.
16یا مثل سقط پنهان شده نیست می‌بودم، مثل بچه هایی که روشنایی را ندیدند.
17Ali os ímpios deixam de perturbar. Ali os cansados estão em repouso.
17در آنجا شریران از شورش باز می‌ایستند، و درآنجا خستگان می‌آرامند،
18Ali os prisioneiros estão tranquilos juntos. Eles não ouvem a voz do feitor.
18در آنجا اسیران دراطمینان با هم ساکنند، و آواز کارگذاران رانمی شنوند.
19O pequeno e o grande lá estão. O servo está livre do seu senhor.
19کوچک و بزرگ در آنجا یک‌اند. وغلام از آقایش آزاد است.
20“Por que se dá luz ao que está em miséria, e vida aos amargurados de alma,
20چرا روشنی به مستمند داده شود؟ و زندگی به تلخ جانان؟
21que anseiam pela morte, mas ela não vem; e cavam por ela mais do que por tesouros escondidos,
21که انتظار موت را می‌کشند و یافت نمی شود، و برای آن حفره می‌زنند بیشتر از گنجها.
22que se alegram sobremaneira, e exultam, quando conseguem encontrar o túmulo?
22که شادی وابتهاج می‌نمایند و مسرور می‌شوند چون قبر رامی یابند؟
23Por que se dá luz ao homem cujo caminho está oculto, a quem Deus cercou?
23چرا نور داده می‌شود به کسی‌که راهش مستور است، که خدا اطرافش را مستورساخته است؟
24Pois o meu suspiro vem antes de eu comer. Meus gemidos se derramam como água.
24زیرا که ناله من، پیش از خوراکم می‌آید و نعره من، مثل آب ریخته می‌شود،
25Pois aquilo que eu temo vem sobre mim, e o que me apavora vem a mim.
25زیرا ترسی که از آن می‌ترسیدم، بر من واقع شد. و آنچه از آن بیم داشتم بر من رسید.
26Não tenho paz, não estou quieto, nem tenho descanso; mas vem a aflição.”
26مطمئن و آرام نبودم و راحت نداشتم وپریشانی بر من آمد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.