Jó 31
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1“Fiz uma aliança com os meus olhos; como, então, eu poderia olhar com cobiça para uma jovem?
1«با چشمان خود عهد بسته‌ام، پس چگونه بر دوشیزه‌ای نظر افکنم؟
2Pois qual é a porção que vem de Deus lá de cima, e a herança do Todo-Poderoso nas alturas?
2زیراقسمت خدا از اعلی چیست؟ و نصیب قادرمطلق، از اعلی علیین؟
3Não é a calamidade para os injustos, e o desastre para os que praticam a iniquidade?
3آیا آن برای شریران هلاکت نیست؟ و به جهت عاملان بدی مصیبت نی؟
4Acaso ele não vê os meus caminhos, e não conta todos os meus passos?
4آیا او راههای مرا نمی بیند؟ و جمیع قدمهایم را نمی شمارد؟
5“Se andei com falsidade, e o meu pé se apressou para o engano
5اگر با دروغ راه می‌رفتم یا پایهایم با فریب می‌شتابید،
6(que eu seja pesado em balança justa, para que Deus conheça a minha integridade);
6مرا به میزان عدالت بسنجد، تا خدا کاملیت مرا بداند.
7se o meu passo se desviou do caminho, se o meu coração seguiu os meus olhos, se alguma impureza se apegou às minhas mãos,
7اگرقدمهایم از طریق آواره گردیده، و قلبم در‌پی چشمانم رفته، و لکه‌ای به‌دستهایم چسبیده باشد،
8então que eu semeie, e outro coma. Sim, que as colheitas do meu campo sejam arrancadas pelas raízes.
8پس من کشت کنم و دیگری بخورد، ومحصول من از ریشه‌کنده شود.
9“Se o meu coração foi seduzido por uma mulher, e fiquei à espreita na porta do meu vizinho,
9اگر قلبم به زنی فریفته شده، یا نزد در همسایه خود در کمین نشسته باشم،
10então que a minha esposa moa para outro, e que outros se deitem com ela.
10پس زن من برای شخصی دیگرآسیا کند، و دیگران بر او خم شوند.
11Pois isso seria um crime hediondo. Sim, seria uma iniquidade a ser punida pelos juízes,
11زیرا که آن قباحت می‌بود و تقصیری سزاوار حکم داوران.
12pois é um fogo que consome até a destruição, e arrancaria pelas raízes todo o meu ganho.
12چونکه این آتشی می‌بود که تا ابدون می‌سوزانید، و تمامی محصول مرا از ریشه می‌کند.
13“Se desprezei a causa do meu servo ou da minha serva, quando eles tinham uma queixa contra mim,
13اگر دعوی بنده و کنیز خود را ردمی کردم، هنگامی که بر من مدعی می‌شدند.
14o que, então, farei quando Deus se levantar? Quando ele me pedir contas, o que lhe responderei?
14پس چون خدا به ضد من برخیزد چه خواهم کرد؟ و هنگامی که تفتیش نماید به او چه جواب خواهم داد؟
15Aquele que me formou no ventre não o formou também? Não foi o mesmo que nos moldou no ventre?
15آیا آن کس که مرا در رحم آفریداو را نیز نیافرید؟ و آیا کس واحد، ما را در رحم نسرشت؟
16“Se neguei aos pobres o seu desejo, ou fiz com que os olhos da viúva desfalecessem,
16«اگر مراد مسکینان را از ایشان منع نموده باشم، و چشمان بیوه‌زنان را تار گردانیده،
17ou se comi o meu pedaço de pão sozinho, sem que o órfão comesse dele
17اگرلقمه خود را به تنهایی خورده باشم، و یتیم از آن تناول ننموده،
18(não, desde a minha juventude ele cresceu comigo como com um pai, e a tenho guiado desde o ventre da minha mãe);
18و حال آنکه او از جوانیم با من مثل پدر پرورش می‌یافت، و از بطن مادرم بیوه‌زن را رهبری می‌نمودم.
19se vi alguém perecer por falta de roupa, ou que o necessitado não tinha coberta;
19اگر کسی را از برهنگی هلاک دیده باشم، و مسکین را بدون پوشش،
20se o seu coração não me abençoou, se ele não foi aquecido com a lã das minhas ovelhas;
20اگر کمرهای او مرا برکت نداده باشد، و از پشم گوسفندان من گرم نشده،
21se levantei a minha mão contra o órfão, porque vi que eu tinha apoio na porta;
21اگر دست خود را بر یتیم بلند کرده باشم، هنگامی که اعانت خود را دردروازه می‌دیدم،
22então que o meu ombro caia da omoplata, e que o meu braço seja quebrado do osso.
22پس بازوی من از کتفم بیفتد، و ساعدم از قلم آن شکسته شود.
23Pois a calamidade que vem de Deus é um terror para mim. Por causa da sua majestade, eu nada poderia fazer.
23زیرا که هلاکت از خدا برای من ترس می‌بود و به‌سبب کبریایی او توانایی نداشتم.
24“Se fiz do ouro a minha esperança, e disse ao ouro puro: ‘Você é a minha confiança’;
24اگر طلا را امیدخود می‌ساختم و به زر خالص می‌گفتم تو اعتمادمن هستی،
25Se me alegrei porque a minha riqueza era grande, e porque a minha mão havia alcançado muito;
25اگر از فراوانی دولت خویش شادی می‌نمودم، و از اینکه دست من بسیار کسب نموده بود،
26se olhei para o sol quando brilhava, ou para a lua movendo-se em esplendor,
26اگر چون آفتاب می‌تابید بر آن نظرمی کردم و بر ماه، هنگامی که با درخشندگی سیرمی کرد.
27e o meu coração foi secretamente seduzido, e a minha mão atirou um beijo da minha boca;
27و دل من خفیه فریفته می‌شد و دهانم دستم را می‌بوسید.
28isso também seria uma iniquidade a ser punida pelos juízes, pois eu teria negado a Deus que está nas alturas.
28این نیز گناهی مستوجب قصاص می‌بود زیرا خدای متعال را منکرمی شدم.
29“Se me alegrei com a destruição daquele que me odiava, ou me exaltei quando o mal o alcançou
29اگر از مصیبت دشمن خود شادی می‌کردم یا حینی که بلا به او عارض می‌شد وجدمی نمودم،
30(certamente não permiti que a minha boca pecasse, pedindo a sua vida com uma maldição);
30و حال آنکه زبان خود را از گناه ورزیدن بازداشته، بر جان او لعنت را سوال ننمودم.
31se os homens da minha tenda não disseram: ‘Quem pode encontrar alguém que não tenha se fartado com a sua carne?’
31اگر اهل خیمه من نمی گفتند: کیست که از گوشت او سیر نشده باشد،
32(o estrangeiro não acampou na rua, mas abri as minhas portas ao viajante);
32غریب درکوچه شب را به‌سر نمی برد و در خود را به روی مسافر می‌گشودم.
33se, como Adão, encobri as minhas transgressões, escondendo a minha iniquidade no meu coração,
33اگر مثل آدم، تقصیر خود رامی پوشانیدم و عصیان خویش را در سینه خودمخفی می‌ساختم،
34porque temia a grande multidão, e o desprezo das famílias me aterrorizava, de modo que me calei, e não saí da porta —
34از این جهت که از انبوه کثیرمی ترسیدم و اهانت قبایل مرا هراسان می‌ساخت، پس ساکت مانده، از در خود بیرون نمی رفتم.
35ah, se eu tivesse alguém para me ouvir! Eis aqui a minha assinatura! Que o Todo-Poderoso me responda! Que o meu acusador escreva a acusação contra mim!
35کاش کسی بود که مرا می‌شنید، اینک امضای من حاضر است. پس قادر مطلق مرا جواب دهد. و اینک کتابتی که مدعی من نوشته است.
36Certamente eu a levaria sobre o meu ombro, e a amarraria a mim como uma coroa.
36یقین که آن را بر دوش خود برمی داشتم و مثل تاج برخود می‌بستم.
37Eu lhe declararia o número dos meus passos. Eu me aproximaria dele como um príncipe.
37شماره قدمهای خود را برای اوبیان می‌کردم و مثل امیری به او تقرب می‌جستم.
38Se a minha terra clamar contra mim, e os seus sulcos chorarem juntos;
38اگر زمین من بر من فریاد می‌کرد و مرزهایش با هم گریه می‌کردند،
39se comi os seus frutos sem pagar, ou fiz com que os seus donos perdessem a vida,
39اگر محصولاتش را بدون قیمت می‌خوردم و جان مالکانش را تلف می‌نمودم،
40que cresçam espinheiros em lugar de trigo, e ervas daninhas em lugar de cevada.” As palavras de Jó terminaram.
40پس خارها به عوض گندم وکرکاس به عوض جو بروید.» سخنان ایوب تمام شد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.