Jó 19
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Então Jó respondeu:
1پس ایوب در جواب گفت:
2“Até quando vocês me atormentarão, e me esmagarão com palavras?
2«تا به کی جان مرا می‌رنجانید؟ و مرا به سخنان خود فرسوده می‌سازید؟
3Vocês me ofenderam dez vezes. Vocês não se envergonham de me atacar.
3این ده مرتبه است که مرا مذمت نمودید، و خجالت نمی کشید که با من سختی می‌کنید؟
4Se é verdade que eu errei, meu erro permanece comigo mesmo.
4و اگر فی الحقیقه خطا کرده‌ام، خطای من نزد من می‌ماند.
5Se de fato vocês se engrandecem contra mim, e alegam contra mim a minha vergonha,
5اگر فی الواقع بر من تکبر نمایید و عار مرا بر من اثبات کنید،
6saibam agora que Deus me derrubou, e me cercou com a sua rede.
6پس بدانید که خدا دعوی مرا منحرف ساخته، و به دام خود مرا احاطه نموده است.
7“Eis que clamo contra a injustiça, mas não sou ouvido. Clamo por socorro, mas não há justiça.
7اینک از ظلم، تضرع می‌نمایم و مستجاب نمی شوم و استغاثه می‌کنم و دادرسی نیست.
8Ele bloqueou o meu caminho para que eu não possa passar, e colocou trevas nas minhas veredas.
8طریق مرا حصارنموده است که از آن نمی توانم گذشت و برراههای من تاریکی را گذارده است.
9Ele me despojou da minha glória, e tirou a coroa da minha cabeça.
9جلال مرا ازمن کنده است و تاج را از سر من برداشته،
10Ele me destruiu de todos os lados, e eu me vou. Ele arrancou a minha esperança como uma árvore.
10مرا ازهر طرف خراب نموده، پس هلاک شدم. و مثل درخت، ریشه امید مرا کنده است.
11Ele também acendeu a sua ira contra mim. Ele me considera entre os seus adversários.
11غضب خودرا بر من افروخته، و مرا یکی از دشمنان خودشمرده است.
12Suas tropas avançam juntas, constroem uma rampa de cerco contra mim, e acampam ao redor da minha tenda.
12فوجهای او با هم می‌آیند و راه خود را بر من بلند می‌کنند و به اطراف خیمه من اردو می‌زنند.
13“Ele afastou de mim os meus irmãos. Meus conhecidos se tornaram verdadeiros estranhos para mim.
13«برادرانم را از نزد من دور کرده است وآشنایانم از من بالکل بیگانه شده‌اند.
14Meus parentes se afastaram. Meus amigos íntimos se esqueceram de mim.
14خویشانم مرا ترک نموده و آشنایانم مرا فراموش کرده‌اند.
15Os que moram na minha casa e as minhas servas me consideram um estranho. Sou um estrangeiro aos olhos deles.
15نزیلان خانه‌ام و کنیزانم مرا غریب می‌شمارند، و در نظر ایشان بیگانه شده‌ام.
16Chamo o meu servo, e ele não me responde. Eu lhe imploro com a minha própria boca.
16غلام خود راصدا می‌کنم و مرا جواب نمی دهد، اگر‌چه او را به دهان خود التماس بکنم.
17Meu hálito é repulsivo para a minha esposa. Sou repugnante para os filhos da minha própria mãe.
17نفس من نزد زنم مکروه شده است و تضرع من نزد اولاد رحم مادرم.
18Até as crianças pequenas me desprezam. Se eu me levanto, elas falam contra mim.
18بچه های کوچک نیز مرا حقیرمی شمارند و چون برمی خیزم به ضد من حرف می‌زنند.
19Todos os meus amigos íntimos me abominam. Aqueles a quem eu amava se voltaram contra mim.
19همه اهل مشورتم از من نفرت می‌نمایند، و کسانی را که دوست می‌داشتم از من برگشته‌اند.
20Meus ossos se apegam à minha pele e à minha carne. Eu escapei só com a pele dos meus dentes.
20استخوانم به پوست و گوشتم چسبیده است، و با پوست دندانهای خودخلاصی یافته‌ام.
21“Tenham piedade de mim. Tenham piedade de mim, vocês, meus amigos, pois a mão de Deus me tocou.
21بر من ترحم کنید! ترحم کنیدشما‌ای دوستانم! زیرا دست خدا مرا لمس نموده است.
22Por que vocês me perseguem como Deus, e não se fartam da minha carne?
22چرا مثل خدا بر من جفا می‌کنید وازگوشت من سیر نمی شوید.
23“Quem dera as minhas palavras fossem agora escritas! Quem dera fossem registradas em um livro!
23کاش که سخنانم الان نوشته می‌شد! کاش که در کتابی ثبت می‌گردید،
24Que com uma pena de ferro e chumbo fossem gravadas na rocha para sempre!
24و با قلم آهنین و سرب بر صخره‌ای تا به ابد کنده می‌شد!
25Mas quanto a mim, eu sei que o meu Redentor vive. E no fim, ele se levantará sobre a terra.
25و من می‌دانم که ولی من زنده است، و در ایام آخر، بر زمین خواهدبرخاست.
26Depois que a minha pele for destruída, então verei a Deus em minha carne,
26و بعد از آنکه این پوست من تلف شود، بدون جسدم نیز خدا را خواهم دید.
27a quem eu, eu mesmo, verei do meu lado. Meus olhos o verão, e não como um estranho. “Meu coração se consome dentro de mim.
27ومن او را برای خود خواهم دید. و چشمان من بر اوخواهد نگریست و نه چشم دیگری. اگر‌چه گرده هایم در اندرونم تلف شده باشد.
28Se vocês dizem: 'Como o perseguiremos!' porque a raiz do problema se encontra em mim,
28اگربگویید چگونه بر او جفا نماییم و حال آنگاه اصل امر در من یافت می‌شود.
29tenham medo da espada, pois a ira traz as punições da espada, para que saibam que há um juízo.”
29پس از شمشیربترسید، زیرا که سزاهای شمشیر غضبناک است، تا دانسته باشید که داوری خواهد بود.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.