Job 19
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Then Job answered, and said:
1پس ایوب در جواب گفت:
2How long do you afflict my soul, and break me in pieces with words?
2«تا به کی جان مرا می‌رنجانید؟ و مرا به سخنان خود فرسوده می‌سازید؟
3Behold, these ten times you confound me, and are not ashamed to oppress me.
3این ده مرتبه است که مرا مذمت نمودید، و خجالت نمی کشید که با من سختی می‌کنید؟
4For if I have been ignorant, my ignorance shall be with me.
4و اگر فی الحقیقه خطا کرده‌ام، خطای من نزد من می‌ماند.
5But you have set yourselves up against me, and reprove me with my reproaches.
5اگر فی الواقع بر من تکبر نمایید و عار مرا بر من اثبات کنید،
6At least now understand, that God hath not afflicted me with an equal judgment, and compassed me with his scourges.
6پس بدانید که خدا دعوی مرا منحرف ساخته، و به دام خود مرا احاطه نموده است.
7Behold I cry suffering violence, and no one will hear: I shall cry aloud, and there is none to judge.
7اینک از ظلم، تضرع می‌نمایم و مستجاب نمی شوم و استغاثه می‌کنم و دادرسی نیست.
8He hath hedged in my path round about, and I cannot pass, and in my way he hath set darkness.
8طریق مرا حصارنموده است که از آن نمی توانم گذشت و برراههای من تاریکی را گذارده است.
9He hath stripped me of my glory, and hath taken the crown from my head.
9جلال مرا ازمن کنده است و تاج را از سر من برداشته،
10He hath destroyed me on every side, and I am lost, and he hath taken away my hope, as from a tree that is plucked up.
10مرا ازهر طرف خراب نموده، پس هلاک شدم. و مثل درخت، ریشه امید مرا کنده است.
11His wrath is kindled against me, and he hath counted me as his enemy.
11غضب خودرا بر من افروخته، و مرا یکی از دشمنان خودشمرده است.
12His troops have come together, and have made themselves a way by me, and have besieged my tabernacle round about.
12فوجهای او با هم می‌آیند و راه خود را بر من بلند می‌کنند و به اطراف خیمه من اردو می‌زنند.
13He hath put my brethren far from me, and my acquaintance like strangers have departed from me.
13«برادرانم را از نزد من دور کرده است وآشنایانم از من بالکل بیگانه شده‌اند.
14My kinsmen have forsaken me, and they that knew me, have forgotten me.
14خویشانم مرا ترک نموده و آشنایانم مرا فراموش کرده‌اند.
15They that dwelt in my house, and my maidservants have counted me a stranger, and I have been like an alien in their eyes.
15نزیلان خانه‌ام و کنیزانم مرا غریب می‌شمارند، و در نظر ایشان بیگانه شده‌ام.
16I called my servant, and he gave me no answer, I entreated him with my own mouth.
16غلام خود راصدا می‌کنم و مرا جواب نمی دهد، اگر‌چه او را به دهان خود التماس بکنم.
17My wife hath abhorred my breath, and I entreated the children of my womb.
17نفس من نزد زنم مکروه شده است و تضرع من نزد اولاد رحم مادرم.
18Even fools despise me; and when I gone from them, they spoke against me.
18بچه های کوچک نیز مرا حقیرمی شمارند و چون برمی خیزم به ضد من حرف می‌زنند.
19They that were sometime my counsellors, have abhorred me: and he whom I love most is turned against me.
19همه اهل مشورتم از من نفرت می‌نمایند، و کسانی را که دوست می‌داشتم از من برگشته‌اند.
20The flesh being consumed. My bone hath cleaved to my skin, and nothing but lips are left about my teeth.
20استخوانم به پوست و گوشتم چسبیده است، و با پوست دندانهای خودخلاصی یافته‌ام.
21Have pity on me, have pity on me, at least you my friends, because the hand of the Lord hath touched me.
21بر من ترحم کنید! ترحم کنیدشما‌ای دوستانم! زیرا دست خدا مرا لمس نموده است.
22Why do you persecute me as God, and glut yourselves with my flesh?
22چرا مثل خدا بر من جفا می‌کنید وازگوشت من سیر نمی شوید.
23Who will grant me that my words may be written? Who will grant me that they may be marked down in a book?
23کاش که سخنانم الان نوشته می‌شد! کاش که در کتابی ثبت می‌گردید،
24With an iron pen and in a plate of lead, or else be graven with an instrument in flint stone.
24و با قلم آهنین و سرب بر صخره‌ای تا به ابد کنده می‌شد!
25For I know that my Redeemer liveth, and in the last day I shall rise out of the earth.
25و من می‌دانم که ولی من زنده است، و در ایام آخر، بر زمین خواهدبرخاست.
26And I shall be clothed again with my skin, and in my flesh I will see my God.
26و بعد از آنکه این پوست من تلف شود، بدون جسدم نیز خدا را خواهم دید.
27Whom I myself shall see, and my eyes shall behold, and not another: this my hope is laid up in my bosom.
27ومن او را برای خود خواهم دید. و چشمان من بر اوخواهد نگریست و نه چشم دیگری. اگر‌چه گرده هایم در اندرونم تلف شده باشد.
28Why then do you say now: Let us persecute him, and let us find occasion of word against him?
28اگربگویید چگونه بر او جفا نماییم و حال آنگاه اصل امر در من یافت می‌شود.
29Flee then from the face of the sword, for the sword is the revenger of iniquities: and know ye that there is judgment.
29پس از شمشیربترسید، زیرا که سزاهای شمشیر غضبناک است، تا دانسته باشید که داوری خواهد بود.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.