Job 19
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1Then Job answered, and said:
1โยบจึงตอบว่า
2How long do you afflict my soul, and break me in pieces with words?
2“พวกคุณจะทรมานผมอีกนานแค่ไหน จะใช้คำพูดบดขยี้ผมอีกนานเท่าไร?
3Behold, these ten times you confound me, and are not ashamed to oppress me.
3พวกคุณตำหนิผมสิบครั้งแล้ว ไม่อายเลยที่โจมตีผม
4For if I have been ignorant, my ignorance shall be with me.
4ถ้าผมทำผิดจริง ความผิดนั้นก็อยู่กับผมเอง
5But you have set yourselves up against me, and reprove me with my reproaches.
5ถ้าพวกคุณจะยกตัวข่มผมจริงๆ และเอาความอับอายของผมมาฟ้องร้อง
6At least now understand, that God hath not afflicted me with an equal judgment, and compassed me with his scourges.
6ก็จงรู้ว่าพระเจ้าทำให้ผมเสียหลัก และเอาตาข่ายของพระองค์ล้อมผมไว้
7Behold I cry suffering violence, and no one will hear: I shall cry aloud, and there is none to judge.
7“ผมร้องว่า ‘อยุติธรรม!’ แต่ไม่มีใครฟัง ผมร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีความยุติธรรม
8He hath hedged in my path round about, and I cannot pass, and in my way he hath set darkness.
8พระองค์ก่อกำแพงขวางทางจนผมผ่านไม่ได้ วางความมืดไว้ตามทางของผม
9He hath stripped me of my glory, and hath taken the crown from my head.
9พระองค์ถอดเกียรติยศผมออก เอามงกุฎไปจากศีรษะ
10He hath destroyed me on every side, and I am lost, and he hath taken away my hope, as from a tree that is plucked up.
10พระองค์รื้อผมลงทุกด้านจนหมดสิ้น ถอนความหวังผมเหมือนถอนต้นไม้
11His wrath is kindled against me, and he hath counted me as his enemy.
11พระองค์จุดความโกรธใส่ผม นับผมอยู่ในหมู่ศัตรู
12His troops have come together, and have made themselves a way by me, and have besieged my tabernacle round about.
12กองทัพของพระองค์เข้ามาพร้อมกัน ก่อทางลาดล้อมโจมตีผม ตั้งค่ายรอบเต็นท์ผม
13He hath put my brethren far from me, and my acquaintance like strangers have departed from me.
13“พระองค์ทำให้พี่น้องชายห่างไกลผม คนรู้จักกลายเป็นคนแปลกหน้าไปหมด
14My kinsmen have forsaken me, and they that knew me, have forgotten me.
14ญาติจากผมไป เพื่อนสนิทลืมผมแล้ว
15They that dwelt in my house, and my maidservants have counted me a stranger, and I have been like an alien in their eyes.
15คนในบ้านและสาวใช้มองผมเป็นคนแปลกหน้า ผมเป็นคนต่างถิ่นในสายตาพวกเขา
16I called my servant, and he gave me no answer, I entreated him with my own mouth.
16ผมเรียกคนรับใช้ เขาก็ไม่ตอบ ผมต้องอ้อนวอนเขาด้วยปาก
17My wife hath abhorred my breath, and I entreated the children of my womb.
17ลมหายใจผมเป็นที่รังเกียจของภรรยา พี่น้องร่วมแม่ก็ขยะแขยงผม
18Even fools despise me; and when I gone from them, they spoke against me.
18แม้เด็กเล็กยังดูหมิ่นผม ถ้าผมลุกขึ้น พวกเขาก็พูดต่อต้าน
19They that were sometime my counsellors, have abhorred me: and he whom I love most is turned against me.
19เพื่อนสนิททุกคนรังเกียจผม คนที่ผมรักหันมาต่อสู้ผม
20The flesh being consumed. My bone hath cleaved to my skin, and nothing but lips are left about my teeth.
20กระดูกผมติดหนังติดเนื้อ ผมรอดมาได้อย่างหวุดหวิด
21Have pity on me, have pity on me, at least you my friends, because the hand of the Lord hath touched me.
21“สงสารผมเถอะ สงสารผมเถอะ เพื่อนๆ เพราะมือพระเจ้าแตะต้องผมแล้ว
22Why do you persecute me as God, and glut yourselves with my flesh?
22ทำไมพวกคุณไล่ทำร้ายผมเหมือนพระเจ้า ยังไม่อิ่มกับเนื้อผมหรือ?
23Who will grant me that my words may be written? Who will grant me that they may be marked down in a book?
23“ถ้าถ้อยคำผมถูกเขียนไว้ตอนนี้ก็คงดี! ถ้าได้จารึกลงในหนังสือก็คงดี!
24With an iron pen and in a plate of lead, or else be graven with an instrument in flint stone.
24ขอให้ใช้เหล็กจารและตะกั่ว สลักไว้บนหินตลอดกาล!
25For I know that my Redeemer liveth, and in the last day I shall rise out of the earth.
25แต่ผมรู้ว่าผู้ไถ่ของผมมีชีวิตอยู่ ในที่สุด เขาจะยืนอยู่บนแผ่นดิน
26And I shall be clothed again with my skin, and in my flesh I will see my God.
26หลังจากผิวหนังผมถูกทำลาย ผมจะเห็นพระเจ้าในเนื้อหนังของผม
27Whom I myself shall see, and my eyes shall behold, and not another: this my hope is laid up in my bosom.
27ผมเองจะเห็นพระองค์อยู่ฝ่ายผม ตาผมจะเห็น ไม่ใช่ในฐานะคนแปลกหน้า “หัวใจผมหมดแรงอยู่ภายใน
28Why then do you say now: Let us persecute him, and let us find occasion of word against him?
28ถ้าพวกคุณพูดว่า ‘เราจะไล่ทำร้ายเขาอย่างไรดี!’ เพราะพบต้นตอของเรื่องในตัวผม
29Flee then from the face of the sword, for the sword is the revenger of iniquities: and know ye that there is judgment.
29ก็จงกลัวดาบ เพราะความโกรธนำโทษจากดาบมา เพื่อพวกคุณจะรู้ว่ามีการตัดสิน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.