Job 17

Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)

Freedom Bible (Thai)

1My spirit shall be wasted, my days shall be shortened, and only the grave remaineth for me.

1“วิญญาณผมหมดสิ้น วันเวลาของผมดับลง หลุมศพพร้อมรอผม

2I have not sinned, and my eye abideth in bitterness.

2มีแต่คนเยาะเย้ยอยู่กับผม ตาผมเฝ้ามองการยั่วยุของพวกเขา

3Deliver me O Lord, and set me beside thee, and let any man’s hand fight against me.

3“ขอพระองค์วางหลักประกัน เป็นผู้ค้ำประกันข้าพเจ้าต่อพระองค์เอง ใครจะจับมือตกลงกับข้าพเจ้า?

4Thou hast set their heart far from understanding, therefore they shall not be exalted.

4พระองค์ปิดใจพวกเขาไม่ให้เข้าใจ จึงจะไม่ยกพวกเขาขึ้น

5He promiseth a prey to his companions, and the eyes of his children shall fail.

5คนที่กล่าวโทษเพื่อนเพื่อเอาทรัพย์ แม้แต่ตาของลูกเขาก็จะมืดดับ

6He hath made me as it were a byword of the people, and I am an example before them.

6“แต่พระองค์ทำให้ผมกลายเป็นขี้ปากของผู้คน พวกเขาถ่มน้ำลายใส่หน้า

7My eye is dim through indignation, and my limbs are brought as it were to nothing.

7ตาผมมัวเพราะความเศร้า ร่างกายทุกส่วนเป็นเหมือนเงา

8The just shall be astonished at this, and the innocent shall be raised up against the hypocrite.

8คนซื่อตรงจะตกตะลึงกับเรื่องนี้ คนบริสุทธิ์จะลุกขึ้นต่อต้านคนไม่ยำเกรงพระเจ้า

9And the just man shall hold on his way, and he that hath clean hands shall be stronger and stronger.

9แต่คนเที่ยงธรรมจะยึดมั่นในทางของตน คนมือสะอาดจะแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆ

10Wherefore be you all converted, and come, and I shall not find among you any wise man.

10ส่วนพวกคุณทุกคน กลับมาเถอะ ผมจะไม่พบคนมีปัญญาในหมู่พวกคุณเลย

11My days have passed away, my thoughts are dissipated, tormenting my heart.

11วันเวลาของผมผ่านไปแล้ว แผนของผมพังลง ความคิดในใจก็เช่นกัน

12They have turned night into day, and after darkness I hope for light again.

12พวกเขาเปลี่ยนกลางคืนเป็นกลางวัน พูดว่า ‘แสงใกล้มาแล้ว’ ทั้งที่ยังมืด

13If I wait hell is my house, and I have made my bed in darkness.

13ถ้าผมหวังให้เชโอลเป็นบ้าน ถ้าปูที่นอนในความมืด

14If I have said to rottenness: Thou art my father; to worms, my mother and my sister.

14ถ้าผมบอกความเน่าเปื่อยว่า ‘ท่านเป็นพ่อของผม’ บอกหนอนว่า ‘แม่ของผม’ และ ‘พี่น้องหญิงของผม’

15Where is now then my expectation, and who considereth my patience?

15แล้วความหวังของผมอยู่ที่ไหน? ใครจะเห็นความหวังของผม?

16All that I have shall go down into the deepest pit: thinkest thou that there at least I shall have rest?

16มันจะลงไปกับผมสู่ประตูเชโอล หรือเราจะลงสู่ฝุ่นด้วยกัน?”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.