Job 2
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1And it came to pass, when on a certain day the sons of God came, and stood before the Lord, and Satan came among them, and stood in his sight,
1อีกวันหนึ่ง เหล่าบุตรของพระเจ้ามาเข้าเฝ้าพระยาห์เวห์ ซาตานก็มาพร้อมกับพวกเขาเพื่อเข้าเฝ้าพระยาห์เวห์ด้วย
2That the Lord said to Satan: Whence comest thou? And he answered and said: I have gone round about the earth, and walked through it.
2พระยาห์เวห์ถามซาตานว่า “เจ้ามาจากไหน?” ซาตานตอบพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าไปมาทั่วแผ่นดิน และเดินขึ้นล่องอยู่บนนั้น”
3And the Lord said to Satan: Hast thou considered my servant Job, that there is none like him in the earth, a man simple, and upright, and fearing God, and avoiding evil, and still keeping his innocence? But thou hast moved me against him, that I should afflict him without cause.
3พระยาห์เวห์ถามซาตานว่า “เจ้าได้สังเกตโยบผู้รับใช้ของเราหรือไม่? ไม่มีใครบนแผ่นดินเหมือนเขา เขาไร้ข้อตำหนิและซื่อตรง ยำเกรงพระเจ้าและหลีกหนีความชั่ว เขายังยึดมั่นในความซื่อตรง แม้เจ้ายุยงให้เราทำร้ายเขา ทำลายเขาโดยไม่มีเหตุ”
4And Satan answered, and said: Skin for skin, and all that a man hath he will give for his life:
4ซาตานตอบพระยาห์เวห์ว่า “เอาหนังแลกหนัง คนยอมให้ทุกสิ่งที่มีเพื่อรักษาชีวิตตนเอง
5But put forth thy hand, and touch his bone and his flesh, and then thou shalt gee that he will bless thee to thy face.
5แต่ลองยื่นมือไปแตะต้องกระดูกและเนื้อของเขาสิ เขาจะปฏิเสธพระองค์ต่อหน้าแน่นอน”
6And the Lord said to Satan: Behold be is in thy hand, but yet save his life.
6พระยาห์เวห์บอกซาตานว่า “ดูสิ เขาอยู่ในมือเจ้าแล้ว แต่ต้องไว้ชีวิตเขา”
7So Satan went forth from the presence Of the Lord, and struck Job with a very grievous ulcer, from the sole of the foot even to the top of his head:
7ซาตานจึงออกไปจากเบื้องหน้าพระยาห์เวห์ และทำให้โยบเป็นแผลเจ็บปวดตั้งแต่ฝ่าเท้าจนถึงศีรษะ
8And he took a potsherd and scraped the corrupt matter, sitting on a dunghill.
8โยบหยิบเศษหม้อแตกมาขูดตัว และนั่งอยู่ในกองขี้เถ้า
9And his wife said to him: Dost thou still continue in thy simplicity? bless God and die.
9ภรรยาพูดกับเขาว่า “คุณยังจะยึดมั่นในความซื่อตรงอีกหรือ? ปฏิเสธพระเจ้าแล้วตายเสียเถอะ”
10And he said to her: Thou hast; spoken like one of the foolish women: if we have received good things at the hand of God, why should we not receive evil? In all these things Job did not sin with his lips.
10แต่เขาตอบว่า “คุณพูดเหมือนผู้หญิงที่ไร้ความคิด เราจะรับแต่สิ่งดีจากมือพระเจ้า แล้วไม่ยอมรับสิ่งเลวร้ายด้วยหรือ?” ตลอดเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ โยบไม่ได้ทำบาปด้วยคำพูด
11Now when Job’s three friends heard all the evil that had befallen him, they came every one from his own place, Alphas the Themanite, and Baldad the Suhite, and Sophar the Naamathite. For they had made an appointment to come together and visit him, and comfort him.
11เมื่อเพื่อนสามคนของโยบได้ยินถึงเหตุร้ายทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเขา ต่างก็ออกเดินทางจากถิ่นของตน ได้แก่ เอลีฟัสชาวเทมาน บิลดัดชาวชูอาห์ และโศฟาร์ชาวนาอามาห์ พวกเขานัดกันมาร่วมทุกข์และปลอบใจโยบ
12And when they had lifted up their eyes afar off, they knew him not, and crying out they wept, and rending their garments they sprinkled dust upon their heads towards heaven.
12เมื่อมองเห็นเขาแต่ไกล พวกเขาจำไม่ได้ จึงร้องไห้เสียงดัง ต่างฉีกเสื้อคลุมของตน และโปรยฝุ่นขึ้นฟ้าให้ตกลงบนศีรษะ
13And they sat with him on the ground seven days and seven nights, and no man spoke to him a word: for they saw that his grief was very great.
13พวกเขานั่งกับโยบบนพื้นเจ็ดวันเจ็ดคืน ไม่มีใครพูดอะไรกับเขาเลย เพราะเห็นว่าเขาทุกข์หนักเหลือเกิน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.