أَيُّوبَ 2
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَكَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَنَّهُ جَاءَ بَنُو ٱللهِ لِيَمْثُلُوا أَمَامَ ٱلرَّبِّ، وَجَاءَ ٱلشَّيْطَانُ أَيْضًا فِي وَسْطِهِمْ لِيَمْثُلَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ.
1อีกวันหนึ่ง เหล่าบุตรของพระเจ้ามาเข้าเฝ้าพระยาห์เวห์ ซาตานก็มาพร้อมกับพวกเขาเพื่อเข้าเฝ้าพระยาห์เวห์ด้วย
2فَقَالَ ٱلرَّبُّ لِلشَّيْطَانِ: «مِنْ أَيْنَ جِئْتَ؟» فَأَجَابَ ٱلشَّيْطَانُ ٱلرَّبَّ وَقَالَ: «مِنَ ٱلْجَوَلَانِ فِي ٱلْأَرْضِ، وَمِنَ ٱلتَّمَشِّي فِيهَا».
2พระยาห์เวห์ถามซาตานว่า “เจ้ามาจากไหน?” ซาตานตอบพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าไปมาทั่วแผ่นดิน และเดินขึ้นล่องอยู่บนนั้น”
3فَقَالَ ٱلرَّبُّ لِلشَّيْطَانِ: «هَلْ جَعَلْتَ قَلْبَكَ عَلَى عَبْدِي أَيُّوبَ؟ لِأَنَّهُ لَيْسَ مِثْلُهُ فِي ٱلْأَرْضِ. رَجُلٌ كَامِلٌ وَمُسْتَقِيمٌ يَتَّقِي ٱللهَ وَيَحِيدُ عَنِ ٱلشَّرِّ. وَإِلَى ٱلْآنَ هُوَ مُتَمَسِّكٌ بِكَمَالِهِ، وَقَدْ هَيَّجْتَنِي عَلَيْهِ لِأَبْتَلِعَهُ بِلَا سَبَبٍ».
3พระยาห์เวห์ถามซาตานว่า “เจ้าได้สังเกตโยบผู้รับใช้ของเราหรือไม่? ไม่มีใครบนแผ่นดินเหมือนเขา เขาไร้ข้อตำหนิและซื่อตรง ยำเกรงพระเจ้าและหลีกหนีความชั่ว เขายังยึดมั่นในความซื่อตรง แม้เจ้ายุยงให้เราทำร้ายเขา ทำลายเขาโดยไม่มีเหตุ”
4فَأَجَابَ ٱلشَّيْطَانُ ٱلرَّبَّ وَقَالَ: «جِلْدٌ بِجِلْدٍ، وَكُلُّ مَا لِلْإِنْسَانِ يُعْطِيهِ لِأَجْلِ نَفْسِهِ.
4ซาตานตอบพระยาห์เวห์ว่า “เอาหนังแลกหนัง คนยอมให้ทุกสิ่งที่มีเพื่อรักษาชีวิตตนเอง
5وَلَكِنْ ٱبْسِطِ ٱلْآنَ يَدَكَ وَمَسَّ عَظْمَهُ وَلَحْمَهُ، فَإِنَّهُ فِي وَجْهِكَ يُجَدِّفُ عَلَيْكَ».
5แต่ลองยื่นมือไปแตะต้องกระดูกและเนื้อของเขาสิ เขาจะปฏิเสธพระองค์ต่อหน้าแน่นอน”
6فَقَالَ ٱلرَّبُّ لِلشَّيْطَانِ: «هَا هُوَ فِي يَدِكَ، وَلَكِنِ ٱحْفَظْ نَفْسَهُ».
6พระยาห์เวห์บอกซาตานว่า “ดูสิ เขาอยู่ในมือเจ้าแล้ว แต่ต้องไว้ชีวิตเขา”
7فَخَرَجَ ٱلشَّيْطَانُ مِنْ حَضْرَةِ ٱلرَّبِّ، وَضَرَبَ أَيُّوبَ بِقُرْحٍ رَدِيءٍ مِنْ بَاطِنِ قَدَمِهِ إِلَى هَامَتِهِ.
7ซาตานจึงออกไปจากเบื้องหน้าพระยาห์เวห์ และทำให้โยบเป็นแผลเจ็บปวดตั้งแต่ฝ่าเท้าจนถึงศีรษะ
8فَأَخَذَ لِنَفْسِهِ شَقَفَةً لِيَحْتَكَّ بِهَا وَهُوَ جَالِسٌ فِي وَسْطِ ٱلرَّمَادِ.
8โยบหยิบเศษหม้อแตกมาขูดตัว และนั่งอยู่ในกองขี้เถ้า
9فَقَالَتْ لَهُ ٱمْرَأَتُهُ: «أَنْتَ مُتَمَسِّكٌ بَعْدُ بِكَمَالِكَ؟ بَارِكِ ٱللهَ وَمُتْ!».
9ภรรยาพูดกับเขาว่า “คุณยังจะยึดมั่นในความซื่อตรงอีกหรือ? ปฏิเสธพระเจ้าแล้วตายเสียเถอะ”
10فَقَالَ لَهَا: «تَتَكَلَّمِينَ كَلَامًا كَإِحْدَى ٱلْجَاهِلَاتِ! أَٱلْخَيْرَ نَقْبَلُ مِنْ عِنْدِ ٱللهِ، وَٱلشَّرَّ لَا نَقْبَلُ؟». فِي كُلِّ هَذَا لَمْ يُخْطِئْ أَيُّوبُ بِشَفَتَيْهِ.
10แต่เขาตอบว่า “คุณพูดเหมือนผู้หญิงที่ไร้ความคิด เราจะรับแต่สิ่งดีจากมือพระเจ้า แล้วไม่ยอมรับสิ่งเลวร้ายด้วยหรือ?” ตลอดเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ โยบไม่ได้ทำบาปด้วยคำพูด
11فَلَمَّا سَمِعَ أَصْحَابُ أَيُّوبَ ٱلثَّلَاثَةُ بِكُلِّ ٱلشَّرِّ ٱلَّذِي أَتَى عَلَيْهِ، جَاءُوا كُلُّ وَاحِدٍ مِنْ مَكَانِهِ: أَلِيفَازُ ٱلتَّيْمَانِيُّ وَبِلْدَدُ ٱلشُّوحِيُّ وَصُوفَرُ ٱلنَّعْمَاتِيُّ، وَتَوَاعَدُوا أَنْ يَأْتُوا لِيَرْثُوا لَهُ وَيُعَزُّوهُ.
11เมื่อเพื่อนสามคนของโยบได้ยินถึงเหตุร้ายทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเขา ต่างก็ออกเดินทางจากถิ่นของตน ได้แก่ เอลีฟัสชาวเทมาน บิลดัดชาวชูอาห์ และโศฟาร์ชาวนาอามาห์ พวกเขานัดกันมาร่วมทุกข์และปลอบใจโยบ
12وَرَفَعُوا أَعْيُنَهُمْ مِنْ بَعِيدٍ وَلَمْ يَعْرِفُوهُ، فَرَفَعُوا أَصْوَاتَهُمْ وَبَكَوْا، وَمَزَّقَ كُلُّ وَاحِدٍ جُبَّتَهُ، وَذَرَّوْا تُرَابًا فَوْقَ رُؤُوسِهِمْ نَحْوَ ٱلسَّمَاءِ،
12เมื่อมองเห็นเขาแต่ไกล พวกเขาจำไม่ได้ จึงร้องไห้เสียงดัง ต่างฉีกเสื้อคลุมของตน และโปรยฝุ่นขึ้นฟ้าให้ตกลงบนศีรษะ
13وَقَعَدُوا مَعَهُ عَلَى ٱلْأَرْضِ سَبْعَةَ أَيَّامٍ وَسَبْعَ لَيَالٍ، وَلَمْ يُكَلِّمْهُ أَحَدٌ بِكَلِمَةٍ، لِأَنَّهُمْ رَأَوْا أَنَّ كَآبَتَهُ كَانَتْ عَظِيمَةً جِدًّا.
13พวกเขานั่งกับโยบบนพื้นเจ็ดวันเจ็ดคืน ไม่มีใครพูดอะไรกับเขาเลย เพราะเห็นว่าเขาทุกข์หนักเหลือเกิน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.