Job 10
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1My soul is weary of my life, I will let go my speech against myself, I will speak in the bitterness of my soul.
1“ใจผมเหนื่อยหน่ายชีวิตนี้ ผมจะปล่อยคำร้องทุกข์ออกมาเต็มที่ จะพูดด้วยความขมขื่นในใจ
2I will say to God: Do not condemn me: tell me why thou judgest me so.
2ผมจะบอกพระเจ้าว่า ‘อย่าตัดสินว่าข้าพเจ้าผิด โปรดบอกว่าทำไมพระองค์จึงต่อสู้กับข้าพเจ้า
3Doth it seem good to thee that thou shouldst calumniate me, and oppress me, the work of thy own hands, and help the counsel of the wicked?
3พระองค์เห็นดีหรือที่จะกดขี่ ดูหมิ่นผลงานจากมือพระองค์เอง และยิ้มให้แผนของคนชั่ว?
4Hast thou eyes of flesh: or, shalt thou see as man seeth?
4พระองค์มีดวงตาที่เป็นเนื้อหนังหรือ? มองเห็นเหมือนมนุษย์หรือ?
5Are thy days as the days of man, and are thy years as the times of men:
5วันเวลาของพระองค์เหมือนของผู้ต้องตายหรือ ปีของพระองค์เหมือนปีของมนุษย์หรือ
6That thou shouldst inquire after my iniquity, and search after my sin?
6จึงสอบสวนความผิดข้าพเจ้า และค้นหาบาปข้าพเจ้า?
7And shouldst know that I have done no wicked thing, whereas there is no man that can deliver out of thy hand.
7ทั้งที่พระองค์รู้ว่าข้าพเจ้าไม่ใช่คนชั่ว ก็ไม่มีใครช่วยข้าพเจ้าให้พ้นมือพระองค์ได้
8Thy hands have made me, and fashioned me wholly round about, and dost thou thus cast me down headlong on a sudden?
8“‘มือพระองค์ขึ้นรูปและสร้างข้าพเจ้าทั้งตัว แต่พระองค์กลับทำลายข้าพเจ้า
9Remember, I beseech thee, that thou hast made me as the clay, and thou wilt bring me into dust again.
9ขอระลึกว่า พระองค์ปั้นข้าพเจ้าเหมือนดินเหนียว จะให้ข้าพเจ้ากลับเป็นฝุ่นอีกหรือ?
10Hast thou not milked me as milk, and curdled me like cheese?
10พระองค์ไม่ได้เทข้าพเจ้าออกมาเหมือนน้ำนม ทำให้จับตัวเหมือนเนยแข็งหรือ?
11Thou hast clothed me with skin and flesh: thou hast put me together with bones and sinews:
11พระองค์หุ้มข้าพเจ้าด้วยหนังและเนื้อ สานข้าพเจ้าเข้าด้วยกันด้วยกระดูกและเอ็น
12Thou hast granted me life and mercy, and thy visitation hath preserved my spirit.
12พระองค์ให้ชีวิตและความรักเมตตาแก่ข้าพเจ้า การดูแลของพระองค์รักษาวิญญาณข้าพเจ้าไว้
13Although thou conceal these things in thy heart, yet I know that thou rememberest all things.
13แต่พระองค์ซ่อนสิ่งเหล่านี้ไว้ในใจ ข้าพเจ้ารู้ว่าพระองค์คิดเช่นนี้
14If I have sinned and thou hast spared me for an hour: why dost thou not suffer me to be clean from my iniquity?
14ถ้าข้าพเจ้าทำบาป พระองค์จะจับตาดู จะไม่ยกโทษความผิดให้ข้าพเจ้า
15And if I be wicked, woe unto me: and if just, I shall not lift up my head, being filled with affliction and misery.
15ถ้าข้าพเจ้าชั่วร้าย ข้าพเจ้าก็วิบัติ แม้ข้าพเจ้าเที่ยงธรรม ก็ยังเงยหน้าไม่ได้ เพราะเต็มไปด้วยความอับอาย และตระหนักถึงความทุกข์ของตน
16And for pride thou wilt take me as a lioness, and returning thou tormentest me wonderfully.
16ถ้าข้าพเจ้าเชิดหน้า พระองค์ก็ล่าข้าพเจ้าเหมือนสิงโต แสดงอำนาจต่อข้าพเจ้าอีกครั้ง
17Thou renewest thy witnesses against me, and multipliest thy wrath upon me, and pains war against me.
17พระองค์นำพยานมาปรักปรำข้าพเจ้าใหม่ เพิ่มความโกรธต่อข้าพเจ้า มีแต่การผลัดเปลี่ยนและสงครามอยู่กับข้าพเจ้า
18Why didst thou bring me forth out of the womb: O that I had been consumed that eye might not see me!
18“‘แล้วทำไมพระองค์ให้ข้าพเจ้าออกจากครรภ์? ข้าพเจ้าอยากสิ้นลมหายใจไปโดยไม่มีตาใดเห็น
19I should have been as if I had not been, carried from the womb to the grave.
19คงเป็นเหมือนไม่เคยมีตัวตน ถูกนำจากครรภ์ไปสู่หลุมศพ
20Shall not the fewness of my days be ended shortly? suffer me, therefore, that I may lament my sorrow a little:
20วันเวลาข้าพเจ้าเหลือเพียงน้อยนิดไม่ใช่หรือ? หยุดเถิด! ปล่อยข้าพเจ้าไว้ตามลำพัง ให้ได้รับความปลอบใจสักนิด
21Before I go, and return no more, to a land that is dark and covered with the mist of death:
21ก่อนจะไปยังที่ที่กลับมาไม่ได้ สู่ดินแดนแห่งความมืดและเงาแห่งความตาย
22A land of misery and darkness, where the shadow of death, and no order, but everlasting horror dwelleth.
22ดินแดนที่มืดเหมือนเที่ยงคืน ดินแดนแห่งเงาความตาย ไร้แบบแผนใดๆ ที่แม้แต่แสงก็เหมือนเที่ยงคืน’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.