Hiob 17

Lutherbibel 1912

Freedom Bible (Thai)

1Mein Odem ist schwach, und meine Tage sind abgekürzt; das Grab ist da.

1“วิญญาณผมหมดสิ้น วันเวลาของผมดับลง หลุมศพพร้อมรอผม

2Fürwahr, Gespött umgibt mich, und auf ihrem Hadern muß mein Auge weilen.

2มีแต่คนเยาะเย้ยอยู่กับผม ตาผมเฝ้ามองการยั่วยุของพวกเขา

3Sei du selber mein Bürge bei dir; wer will mich sonst vertreten?

3“ขอพระองค์วางหลักประกัน เป็นผู้ค้ำประกันข้าพเจ้าต่อพระองค์เอง ใครจะจับมือตกลงกับข้าพเจ้า?

4Denn du hast ihrem Herzen den Verstand verborgen; darum wirst du ihnen den Sieg geben.

4พระองค์ปิดใจพวกเขาไม่ให้เข้าใจ จึงจะไม่ยกพวกเขาขึ้น

5Es rühmt wohl einer seinen Freunden die Ausbeute; aber seiner Kinder Augen werden verschmachten.

5คนที่กล่าวโทษเพื่อนเพื่อเอาทรัพย์ แม้แต่ตาของลูกเขาก็จะมืดดับ

6Er hat mich zum Sprichwort unter den Leuten gemacht, und ich muß mir ins Angesicht speien lassen.

6“แต่พระองค์ทำให้ผมกลายเป็นขี้ปากของผู้คน พวกเขาถ่มน้ำลายใส่หน้า

7Mein Auge ist dunkel geworden vor Trauern, und alle meine Glieder sind wie ein Schatten.

7ตาผมมัวเพราะความเศร้า ร่างกายทุกส่วนเป็นเหมือนเงา

8Darüber werden die Gerechten sich entsetzen, und die Unschuldigen werden sich entrüsten gegen die Heuchler.

8คนซื่อตรงจะตกตะลึงกับเรื่องนี้ คนบริสุทธิ์จะลุกขึ้นต่อต้านคนไม่ยำเกรงพระเจ้า

9Aber der Gerechte wird seinen Weg behalten; und wer reine Hände hat, wird an Stärke zunehmen.

9แต่คนเที่ยงธรรมจะยึดมั่นในทางของตน คนมือสะอาดจะแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆ

10Wohlan, so kehrt euch alle her und kommt; ich werde doch keinen Weisen unter euch finden.

10ส่วนพวกคุณทุกคน กลับมาเถอะ ผมจะไม่พบคนมีปัญญาในหมู่พวกคุณเลย

11Meine Tage sind vergangen; meine Anschläge sind zerrissen, die mein Herz besessen haben.

11วันเวลาของผมผ่านไปแล้ว แผนของผมพังลง ความคิดในใจก็เช่นกัน

12Sie wollen aus der Nacht Tag machen und aus dem Tage Nacht.

12พวกเขาเปลี่ยนกลางคืนเป็นกลางวัน พูดว่า ‘แสงใกล้มาแล้ว’ ทั้งที่ยังมืด

13Wenn ich gleich lange harre, so ist doch bei den Toten mein Haus, und in der Finsternis ist mein Bett gemacht;

13ถ้าผมหวังให้เชโอลเป็นบ้าน ถ้าปูที่นอนในความมืด

14Die Verwesung heiße ich meinen Vater und die Würmer meine Mutter und meine Schwester:

14ถ้าผมบอกความเน่าเปื่อยว่า ‘ท่านเป็นพ่อของผม’ บอกหนอนว่า ‘แม่ของผม’ และ ‘พี่น้องหญิงของผม’

15was soll ich denn harren? und wer achtet mein Hoffen?

15แล้วความหวังของผมอยู่ที่ไหน? ใครจะเห็นความหวังของผม?

16Hinunter zu den Toten wird es fahren und wird mit mir in dem Staub liegen.

16มันจะลงไปกับผมสู่ประตูเชโอล หรือเราจะลงสู่ฝุ่นด้วยกัน?”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.