Hiob 37
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Des entsetzt sich mein Herz und bebt.
1“เพราะเรื่องนี้ ใจผมสั่น เคลื่อนจากที่ของมัน
2O höret doch, wie der Donner zürnt, und was für Gespräch von seinem Munde ausgeht!
2ฟังเถิด ฟังเสียงพระองค์ เสียงที่ออกจากปากพระองค์
3Er läßt ihn hinfahren unter allen Himmeln, und sein Blitz scheint auf die Enden der Erde.
3พระองค์ส่งเสียงไปทั่วใต้ฟ้า ส่งสายฟ้าไปจนสุดแผ่นดิน
4Ihm nach brüllt der Donner, und er donnert mit seinem großen Schall; und wenn sein Donner gehört wird, kann man's nicht aufhalten.
4หลังจากนั้น เสียงก็คำราม พระองค์ให้ฟ้าร้องด้วยเสียงแห่งความยิ่งใหญ่ ไม่ยั้งสิ่งใดเมื่อได้ยินเสียงพระองค์
5Gott donnert mit seinem Donner wunderbar und tut große Dinge und wird doch nicht erkannt.
5พระเจ้าให้ฟ้าร้องด้วยเสียงอัศจรรย์ ทำสิ่งยิ่งใหญ่ที่เราเข้าใจไม่ได้
6Er spricht zum Schnee, so ist er bald auf Erden, und zum Platzregen, so ist der Platzregen da mit Macht.
6พระองค์บอกหิมะว่า ‘จงตกบนแผ่นดิน’ บอกสายฝนเช่นกัน บอกฝนห่าใหญ่ของพระองค์เช่นกัน
7Aller Menschen Hand hält er verschlossen, daß die Leute lernen, was er tun kann.
7พระองค์ผนึกมือของมนุษย์ทุกคนให้หยุดนิ่ง เพื่อทุกคนที่พระองค์สร้างจะได้รู้
8Das wilde Tier geht in seine Höhle und bleibt an seinem Ort.
8สัตว์จึงหาที่กำบัง อยู่ในถ้ำของตน
9Von Mittag her kommt Wetter und von Mitternacht Kälte.
9พายุออกมาจากห้องของมัน ความหนาวออกมาจากทิศเหนือ
10Vom Odem Gottes kommt Frost, und große Wasser ziehen sich eng zusammen.
10ลมหายใจของพระเจ้าทำให้เกิดน้ำแข็ง ผืนน้ำกว้างจับตัวแข็ง
11Die Wolken beschwert er mit Wasser, und durch das Gewölk bricht sein Licht.
11พระองค์บรรทุกความชื้นไว้ในเมฆหนา แผ่เมฆสายฟ้าของพระองค์ออกไป
12Er kehrt die Wolken, wo er hin will, daß sie schaffen alles, was er ihnen gebeut, auf dem Erdboden:
12เมฆหมุนไปตามการนำของพระองค์ เพื่อทำทุกอย่างที่พระองค์สั่ง บนผิวโลกที่คนอาศัย
13es sei zur Züchtigung über ein Land oder zur Gnade, läßt er sie kommen.
13พระองค์ให้มันมา ไม่ว่าเพื่อตีสอน เพื่อแผ่นดินของพระองค์ หรือเพื่อแสดงความรักเมตตา
14Da merke auf, Hiob, stehe und vernimm die Wunder Gottes!
14“โยบ ฟังเรื่องนี้ ยืนนิ่งและพิจารณางานอัศจรรย์ของพระเจ้า
15Weißt du wie Gott solches über sie bringt und wie er das Licht aus seinen Wolken läßt hervorbrechen?
15คุณรู้หรือว่าพระเจ้าควบคุมสิ่งเหล่านี้อย่างไร ทำให้สายฟ้าจากเมฆของพระองค์ส่องอย่างไร?
16Weißt du wie sich die Wolken ausstreuen, die Wunder des, der vollkommen ist an Wissen?
16คุณรู้การทำงานของเมฆหรือ รู้ถึงงานอัศจรรย์ของผู้มีความรู้สมบูรณ์หรือ?
17Du, des Kleider warm sind, wenn das Land still ist vom Mittagswinde,
17คุณที่เสื้อผ้าร้อน เมื่อแผ่นดินนิ่งเพราะลมใต้?
18ja, du wirst mit ihm den Himmel ausbreiten, der fest ist wie ein gegossener Spiegel.
18คุณจะแผ่ท้องฟ้าร่วมกับพระองค์ได้หรือ ท้องฟ้าที่แข็งเหมือนกระจกโลหะหล่อ?
19Zeige uns, was wir ihm sagen sollen; denn wir können nichts vorbringen vor Finsternis.
19สอนเราสิว่าจะบอกพระองค์อย่างไร เพราะความมืดทำให้เราเรียบเรียงคดีไม่ได้
20Wer wird ihm erzählen, daß ich wolle reden? So jemand redet, der wird verschlungen.
20จะมีใครบอกพระองค์ไหมว่าผมอยากพูด? หรือมนุษย์ควรปรารถนาให้ตนถูกกลืนกิน?
21Jetzt sieht man das Licht nicht, das am Himmel hell leuchtet; wenn aber der Wind weht, so wird's klar.
21ตอนนี้มนุษย์ไม่เห็นแสงที่สว่างบนท้องฟ้า แต่ลมพัดผ่านและทำให้ฟ้าใส
22Von Mitternacht kommt Gold; um Gott her ist schrecklicher Glanz.
22แสงทองสุกใสมาจากทิศเหนือ ความยิ่งใหญ่น่าเกรงกลัวอยู่กับพระเจ้า
23Den Allmächtigen aber können wir nicht finden, der so groß ist von Kraft; das Recht und eine gute Sache beugt er nicht.
23เราเข้าถึงพระผู้ทรงฤทธิ์ไม่ได้ พระองค์สูงส่งด้วยอำนาจ พระองค์ยุติธรรมและเที่ยงธรรมอย่างยิ่ง จะไม่กดขี่
24Darum müssen ihn fürchten die Leute; und er sieht keinen an, wie weise sie sind.
24มนุษย์จึงยำเกรงพระองค์ พระองค์ไม่ใส่ใจผู้มีใจเปี่ยมปัญญาคนใด”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.