Hiob 37
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Des entsetzt sich mein Herz und bebt.
1Pri tio tremas mia koro Kaj saltas de sia loko.
2O höret doch, wie der Donner zürnt, und was für Gespräch von seinem Munde ausgeht!
2Aŭskultu atente en la bruo Lian voĉon, Kaj la sonojn, kiuj eliras el Lia buŝo.
3Er läßt ihn hinfahren unter allen Himmeln, und sein Blitz scheint auf die Enden der Erde.
3Sub la tutan ĉielon Li kurigas tion, Kaj Sian lumon al la randoj de la tero.
4Ihm nach brüllt der Donner, und er donnert mit seinem großen Schall; und wenn sein Donner gehört wird, kann man's nicht aufhalten.
4Post ĝi ekbruas la tondro; Li tondras per Sia majesta voĉo, Kaj oni ne povas tion haltigi, kiam aŭdiĝas Lia voĉo.
5Gott donnert mit seinem Donner wunderbar und tut große Dinge und wird doch nicht erkannt.
5Mirinde tondras Dio per Sia voĉo; Li faras ion grandan, sed ne konatan.
6Er spricht zum Schnee, so ist er bald auf Erden, und zum Platzregen, so ist der Platzregen da mit Macht.
6Al la neĝo Li diras: Falu sur la teron; Ankaŭ al la pluvego, al Siaj fortaj pluvegoj.
7Aller Menschen Hand hält er verschlossen, daß die Leute lernen, was er tun kann.
7Sur la manon de ĉiu homo Li metas sigelon, Por ke ĉiuj homoj sciu Lian faron.
8Das wilde Tier geht in seine Höhle und bleibt an seinem Ort.
8La sovaĝa besto iras en sian kavon Kaj restas en sia loĝejo.
9Von Mittag her kommt Wetter und von Mitternacht Kälte.
9El la sudo venas ventego, Kaj de la nordo venas malvarmo.
10Vom Odem Gottes kommt Frost, und große Wasser ziehen sich eng zusammen.
10De la spiro de Dio venas frosto, Kaj vasta akvo fariĝas kvazaŭ fandaĵo.
11Die Wolken beschwert er mit Wasser, und durch das Gewölk bricht sein Licht.
11La nubojn Li pezigas per akvo, Kaj nubo disŝutas Lian lumon.
12Er kehrt die Wolken, wo er hin will, daß sie schaffen alles, was er ihnen gebeut, auf dem Erdboden:
12Li direktas ilin ĉirkaŭen, kien Li volas, Por ke ili plenumu ĉion, kion Li ordonas al ili, sur la tero:
13es sei zur Züchtigung über ein Land oder zur Gnade, läßt er sie kommen.
13Ĉu por puno de ia lando, Ĉu por favorkoraĵo Li ilin direktas.
14Da merke auf, Hiob, stehe und vernimm die Wunder Gottes!
14Atentu tion, Ijob; Staru, kaj konsideru la miraklojn de Dio.
15Weißt du wie Gott solches über sie bringt und wie er das Licht aus seinen Wolken läßt hervorbrechen?
15Ĉu vi scias, kiamaniere Dio agigas ilin Kaj aperigas lumon el Sia nubo?
16Weißt du wie sich die Wolken ausstreuen, die Wunder des, der vollkommen ist an Wissen?
16Ĉu vi komprenas, ĉe la distiro de nubo, La miraklojn de Tiu, kiu estas la plej perfekta en la sciado?
17Du, des Kleider warm sind, wenn das Land still ist vom Mittagswinde,
17Kiamaniere viaj vestoj varmiĝas, Kiam la tero kvietiĝas de sude?
18ja, du wirst mit ihm den Himmel ausbreiten, der fest ist wie ein gegossener Spiegel.
18Ĉu vi povas etendi kun Li la ĉielon, Firman kiel fandita spegulo?
19Zeige uns, was wir ihm sagen sollen; denn wir können nichts vorbringen vor Finsternis.
19Sciigu al ni, kion ni devas diri al Li; Mi nenion povas elkonjekti pro mallumo.
20Wer wird ihm erzählen, daß ich wolle reden? So jemand redet, der wird verschlungen.
20Ĉu estos rakontita al Li tio, kion mi parolas? Se iu parolos, li pereos.
21Jetzt sieht man das Licht nicht, das am Himmel hell leuchtet; wenn aber der Wind weht, so wird's klar.
21Nun oni ne povas rigardi la lumon, kiu hele lumas en la ĉielo, Kiam la vento pasas kaj purigas ĝin.
22Von Mitternacht kommt Gold; um Gott her ist schrecklicher Glanz.
22De norde venas oro; Ĉirkaŭ Dio estas terura brilo.
23Den Allmächtigen aber können wir nicht finden, der so groß ist von Kraft; das Recht und eine gute Sache beugt er nicht.
23La Plejpotenculon ni ne povas kompreni. Li estas granda en forto, justo, kaj vero; Li neniun premas.
24Darum müssen ihn fürchten die Leute; und er sieht keinen an, wie weise sie sind.
24Tial respektegas Lin la homoj; Kaj Li atentas neniun el la saĝuloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.