Hiob 13
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Siehe, das alles hat mein Auge gesehen und mein Ohr gehört, und ich habe es verstanden.
1Ĉion ĉi tion mia okulo vidis, Mia orelo aŭdis kaj komprenis.
2Was ihr wißt, das weiß ich auch; und bin nicht geringer denn ihr.
2Kion vi scias, mi ankaŭ scias; Kaj mi ne estas malpli valora ol vi.
3Doch wollte ich gern zu dem Allmächtigen reden und wollte gern mit Gott rechten.
3Sed mi volus paroli kun la Plejpotenculo, Mi dezirus disputi kun Dio.
4Aber ihr deutet's fälschlich und seid alle unnütze Ärzte.
4Tamen vi komentarias malvere, Vi ĉiuj estas senutilaj kuracistoj.
5Wollte Gott, ihr schwieget, so wäret ihr weise.
5Ho, se vi silentus, Tio estus saĝeco de via flanko.
6Höret doch meine Verantwortung und merket auf die Sache, davon ich rede!
6Aŭskultu do mian moralinstruon, Kaj atentu la defendan parolon de mia buŝo.
7Wollt ihr Gott verteidigen mit Unrecht und für ihn List brauchen?
7Ĉu pro Dio vi volas paroli malveron, Kaj pro Li paroli falsaĵon?
8Wollt ihr seine Person ansehen? Wollt ihr Gott vertreten?
8Ĉu vi volas esti personfavoraj al Li, Aŭ pro Dio vi volas disputi?
9Wird's euch auch wohl gehen, wenn er euch richten wird? Meint ihr, daß ihr ihn täuschen werdet, wie man einen Menschen täuscht?
9Ĉu estos bone, kiam Li esploros vin? Ĉu vi volas trompi Lin, kiel oni trompas homon?
10Er wird euch strafen, wo ihr heimlich Person ansehet.
10Li certe vin punos, Se vi sekrete estos personfavoraj.
11Wird er euch nicht erschrecken, wenn er sich wird hervortun, und wird seine Furcht nicht über euch fallen?
11Ĉu Lia majesto ne konfuzas vin? Ĉu ne falas sur vin timo antaŭ Li?
12Eure Denksprüche sind Aschensprüche; eure Bollwerke werden wie Lehmhaufen sein.
12Viaj memorigoj estas sentencoj polvaj, Via bastionoj estas amasoj da argilo.
13Schweiget mir, daß ich rede, es komme über mich, was da will.
13Silentu antaŭ mi, kaj parolos mi, Kio ajn trafos min.
14Was soll ich mein Fleisch mit meinen Zähnen davontragen und meine Seele in meine Hände legen?
14Por kio mi portu mian karnon en miaj dentoj Kaj metu mian animon en mian manon?
15Siehe, er wird mich doch erwürgen, und ich habe nichts zu hoffen; doch will ich meine Wege vor ihm verantworten.
15Li ja mortigos min, kaj mi ne havas esperon; Sed pri mia konduto mi volas disputi antaŭ Li.
16Er wird ja mein Heil sein; denn es kommt kein Heuchler vor ihn.
16Tio jam estos savo por mi, Ĉar ne hipokritulo venos antaŭ Lin.
17Höret meine Rede, und meine Auslegung gehe ein zu euren Ohren.
17Aŭskultu mian parolon Kaj mian klarigon antaŭ viaj oreloj.
18Siehe, ich bin zum Rechtsstreit gerüstet; ich weiß, daß ich recht behalten werde.
18Jen mi pretigis juĝan aferon; Mi scias, ke mi montriĝos prava.
19Wer ist, der mit mir rechten könnte? Denn dann wollte ich schweigen und verscheiden.
19Kiu povas procesi kontraŭ mi? Tiam mi eksilentus kaj mortus.
20Zweierlei tue mir nur nicht, so will ich mich vor dir nicht verbergen:
20Nur du aferojn ne faru al mi, Tiam mi ne kaŝos min antaŭ Via vizaĝo:
21laß deine Hand fern von mir sein, und dein Schrecken erschrecke mich nicht!
21Malproksimigu de mi Vian manon, Kaj Via teruro ne timigu min.
22Dann rufe, ich will antworten, oder ich will reden, antworte du mir!
22Tiam voku, kaj mi respondos; Aŭ mi parolos, kaj Vi respondu al mi.
23Wie viel ist meiner Missetaten und Sünden? Laß mich wissen meine Übertretung und Sünde.
23Kiom da malbonagoj kaj pekoj estas sur mi? Sciigu al mi miajn krimojn kaj pekojn.
24Warum verbirgst du dein Antlitz und hältst mich für deinen Feind?
24Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon Kaj rigardas min kiel Vian malamikon?
25Willst du wider ein fliegend Blatt so ernst sein und einen dürren Halm verfolgen?
25Ĉu Vi volas montri Vian forton kontraŭ deŝirita folio? Kaj ĉu sekiĝintan pajleron Vi volas persekuti?
26Denn du schreibst mir Betrübnis an und willst über mich bringen die Sünden meiner Jugend.
26Ĉar Vi skribas kontraŭ mi maldolĉaĵon Kaj venigas sur min la pekojn de mia juneco.
27Du hast meinen Fuß in den Stock gelegt und hast acht auf alle meine Pfade und siehst auf die Fußtapfen meiner Füße,
27Vi metis miajn piedojn en ŝtipon, Vi observas ĉiujn miajn vojojn, Kaj Vi observas la plandojn de miaj piedoj;
28der ich doch wie Moder vergehe und wie ein Kleid, das die Motten fressen.
28Dum mi ja disfalas kiel putraĵo, Kiel vesto dismanĝita de tineoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.