Job 13
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1HE AQUÍ que todas estas cosas han visto mis ojos, y oído y entendido de por sí mis oídos.
1Ĉion ĉi tion mia okulo vidis, Mia orelo aŭdis kaj komprenis.
2Como vosotros lo sabéis, lo sé yo; no soy menos que vosotros.
2Kion vi scias, mi ankaŭ scias; Kaj mi ne estas malpli valora ol vi.
3Mas yo hablaría con el Todopoderoso, y querría razonar con Dios.
3Sed mi volus paroli kun la Plejpotenculo, Mi dezirus disputi kun Dio.
4Que ciertamente vosotros sois fraguadores de mentira; sois todos vosotros médicos nulos.
4Tamen vi komentarias malvere, Vi ĉiuj estas senutilaj kuracistoj.
5Ojalá callarais del todo, porque os fuera sabiduría.
5Ho, se vi silentus, Tio estus saĝeco de via flanko.
6Oid ahora mi razonamiento, y estad atentos á los argumentos de mis labios.
6Aŭskultu do mian moralinstruon, Kaj atentu la defendan parolon de mia buŝo.
7¿Habéis de hablar iniquidad por Dios? ¿habéis de hablar por él engaño?
7Ĉu pro Dio vi volas paroli malveron, Kaj pro Li paroli falsaĵon?
8¿Habéis de hacer acepción de su persona? ¿habéis de pleitear vosotros por Dios?
8Ĉu vi volas esti personfavoraj al Li, Aŭ pro Dio vi volas disputi?
9¿Sería bueno que él os escudriñase? ¿os burlaréis de él como quien se burla de algún hombre?
9Ĉu estos bone, kiam Li esploros vin? Ĉu vi volas trompi Lin, kiel oni trompas homon?
10El os reprochará de seguro, si solapadamente hacéis acepción de personas.
10Li certe vin punos, Se vi sekrete estos personfavoraj.
11De cierto su alteza os había de espantar, y su pavor había de caer sobre vosotros.
11Ĉu Lia majesto ne konfuzas vin? Ĉu ne falas sur vin timo antaŭ Li?
12Vuestras memorias serán comparadas á la ceniza, y vuestros cuerpos como cuerpos de lodo.
12Viaj memorigoj estas sentencoj polvaj, Via bastionoj estas amasoj da argilo.
13Escuchadme, y hablaré yo, y véngame después lo que viniere.
13Silentu antaŭ mi, kaj parolos mi, Kio ajn trafos min.
14¿Por qué quitaré yo mi carne con mis dientes, y pondré mi alma en mi mano?
14Por kio mi portu mian karnon en miaj dentoj Kaj metu mian animon en mian manon?
15He aquí, aunque me matare, en él esperaré; empero defenderé delante de él mis caminos.
15Li ja mortigos min, kaj mi ne havas esperon; Sed pri mia konduto mi volas disputi antaŭ Li.
16Y él mismo me será salud, porque no entrará en su presencia el hipócrita.
16Tio jam estos savo por mi, Ĉar ne hipokritulo venos antaŭ Lin.
17Oid con atención mi razonamiento, y mi denunciación con vuestros oídos.
17Aŭskultu mian parolon Kaj mian klarigon antaŭ viaj oreloj.
18He aquí ahora, si yo me apercibiere á juicio, sé que seré justificado.
18Jen mi pretigis juĝan aferon; Mi scias, ke mi montriĝos prava.
19¿Quién es el que pleiteará conmigo? porque si ahora yo callara, fenecería.
19Kiu povas procesi kontraŭ mi? Tiam mi eksilentus kaj mortus.
20A lo menos dos cosas no hagas conmigo; entonces no me esconderé de tu rostro:
20Nur du aferojn ne faru al mi, Tiam mi ne kaŝos min antaŭ Via vizaĝo:
21Aparta de mí tu mano, y no me asombre tu terror.
21Malproksimigu de mi Vian manon, Kaj Via teruro ne timigu min.
22Llama luego, y yo responderé; ó yo hablaré, y respóndeme tú.
22Tiam voku, kaj mi respondos; Aŭ mi parolos, kaj Vi respondu al mi.
23¿Cuántas iniquidades y pecados tengo yo? hazme entender mi prevaricación y mi pecado.
23Kiom da malbonagoj kaj pekoj estas sur mi? Sciigu al mi miajn krimojn kaj pekojn.
24¿Por qué escondes tu rostro, y me cuentas por tu enemigo?
24Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon Kaj rigardas min kiel Vian malamikon?
25¿A la hoja arrebatada has de quebrantar? ¿y á una arista seca has de perseguir?
25Ĉu Vi volas montri Vian forton kontraŭ deŝirita folio? Kaj ĉu sekiĝintan pajleron Vi volas persekuti?
26¿Por qué escribes contra mí amarguras, y me haces cargo de los pecados de mi mocedad?
26Ĉar Vi skribas kontraŭ mi maldolĉaĵon Kaj venigas sur min la pekojn de mia juneco.
27Pones además mis pies en el cepo, y guardas todos mis caminos, imprimiéndolo á las raíces de mis pies.
27Vi metis miajn piedojn en ŝtipon, Vi observas ĉiujn miajn vojojn, Kaj Vi observas la plandojn de miaj piedoj;
28Y el cuerpo mío se va gastando como de carcoma, como vestido que se come de polilla.
28Dum mi ja disfalas kiel putraĵo, Kiel vesto dismanĝita de tineoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.