Job 32
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Y CESARON estos tres varones de responder á Job, por cuanto él era justo en sus ojos.
1Kaj tiuj tri viroj ĉesis respondi al Ijob, ĉar li opiniis sin prava.
2Entonces Eliú hijo de Barachêl, Bucita,, de la familia de Ram, se enojó con furor contra Job: enojóse con furor, por cuanto justificaba su vida más que á Dios.
2Tiam ekflamis la kolero de Elihu, filo de Baraĥel, Buzano, el la familio de Ram. Kontraŭ Ijob ekflamis lia kolero pro tio, ke li opiniis sin pli prava ol Dio;
3Enojóse asimismo con furor contra sus tres amigos, porque no hallaban qué responder, aunque habían condenado á Job.
3kaj kontraŭ liaj tri amikoj ekflamis lia kolero pro tio, ke ili ne trovis respondon kaj akuzis Ijobon.
4Y Eliú había esperado á Job en la disputa, porque eran más viejos de días que él.
4Elihu atendis, dum ili parolis kun Ijob, ĉar ili estis pli aĝaj ol li.
5Empero viendo Eliú que no había respuesta en la boca de aquellos tres varones, su furor se encendió.
5Sed kiam Elihu vidis, ke ne troviĝas respondo en la buŝo de la tri viroj, ekflamis lia kolero.
6Y respondió Eliú hijo de Barachêl, Bucita, y dijo: Yo soy menor de días, y vosotros viejos; he tenido por tanto miedo, y temido declararos mi opinión.
6Kaj ekparolis Elihu, filo de Baraĥel, la Buzano, kaj diris: Mi estas juna, kaj vi estas maljunuloj; Tial mi hezitis kaj timis eldiri al vi mian opinion.
7Yo decía: Los días hablarán, y la muchedumbre de años declarará sabiduría.
7Mi pensis: La aĝo parolu, Kaj la jarmulto montru saĝon.
8Ciertamente espíritu hay en el hombre, é inspiración del Omnipotente los hace que entiendan.
8Sed la spirito en la homoj kaj la spiro de la Plejpotenculo Donas al ili prudenton.
9No los grandes son los sabios, ni los viejos entienden el derecho.
9Ne la grandaj estas la plej prudentaj, Kaj ne la maljunuloj sole scias juĝi,
10Por tanto yo dije: Escuchadme; declararé yo también mi sabiduría.
10Tial mi diras: Aŭskultu min; Mi ankaŭ eldiros mian opinion.
11He aquí yo he esperado á vuestras razones, he escuchado vuestros argumentos, en tanto que buscabais palabras.
11Jen mi atendis viajn vortojn, Mi atentis vian kompetentecon, Ĝis vi trovos la ĝustan parolon.
12Os he pues prestado atención, y he aquí que no hay de vosotros quien redarguya á Job, y responda á sus razones.
12Sed atentante vin, mi vidis, Ke neniu el vi donas al Ijob moralinstruon, Respondante al liaj paroloj.
13Porque no digáis: Nosotros hemos hallado sabiduría: lanzólo Dios, no el hombre.
13Ne diru: Ni trovis la saĝon. Dio instruu lin, ne homo.
14Ahora bien, Job no enderezó á mí sus palabras, ni yo le responderé con vuestras razones.
14Li ne direktis al mi siajn vortojn, Kaj per viaj diroj mi ne respondos al li.
15Espantáronse, no respondieron más: fuéronseles los razonamientos.
15Ili perdis la kuraĝon, ili ne plu respondis; Mankas al ili vortoj.
16Yo pues he esperado, porque no hablaban, antes pararon, y no respondieron más.
16Mi atendis, ĝis ili ĉesos paroli; Sed ĉar ili haltis kaj ne plu respondis,
17Por eso yo también responderé mi parte, también yo declararé mi juicio.
17Tial ankaŭ mi de mia flanko respondos, Mi ankaŭ eldiros mian opinion.
18Porque lleno estoy de palabras, y el espíritu de mi vientre me constriñe.
18Ĉar mi estas plena de vortoj; La spirito de mia interno min premas.
19De cierto mi vientre está como el vino que no tiene respiradero, y se rompe como odres nuevos.
19Mia interno estas kiel vino ŝtopfermita, Kiu krevigas novan felsakon.
20Hablaré pues y respiraré; abriré mis labios, y responderé.
20Mi ekparolos, kaj tiam fariĝos al mi pli facile; Mi malfermos mian buŝon, kaj mi respondos.
21No haré ahora acepción de personas, ni usaré con hombre de lisonjeros títulos.
21Mi ne atentos la vizaĝon de persono, Kaj mi ne flatos al homo;
22Porque no sé hablar lisonjas: de otra manera en breve mi Hacedor me consuma.
22Ĉar mi ne povoscias flati; Aliokaze pereigu min mia Kreinto.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.