Job 32
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Omiserunt autem tres viri isti respondere Job, eo quod justus sibi videretur.
1Kaj tiuj tri viroj ĉesis respondi al Ijob, ĉar li opiniis sin prava.
2Et iratus indignatusque est Eliu filius Barachel Buzites, de cognatione Ram: iratus est autem adversum Job, eo quod justum se esse diceret coram Deo.
2Tiam ekflamis la kolero de Elihu, filo de Baraĥel, Buzano, el la familio de Ram. Kontraŭ Ijob ekflamis lia kolero pro tio, ke li opiniis sin pli prava ol Dio;
3Porro adversum amicos ejus indignatus est, eo quod non invenissent responsionem rationabilem, sed tantummodo condemnassent Job.
3kaj kontraŭ liaj tri amikoj ekflamis lia kolero pro tio, ke ili ne trovis respondon kaj akuzis Ijobon.
4Igitur Eliu expectavit Job loquentem, eo quod seniores essent qui loquebantur.
4Elihu atendis, dum ili parolis kun Ijob, ĉar ili estis pli aĝaj ol li.
5Cum autem vidisset quod tres respondere non potuissent, iratus est vehementer.
5Sed kiam Elihu vidis, ke ne troviĝas respondo en la buŝo de la tri viroj, ekflamis lia kolero.
6Respondensque Eliu filius Barachel Buzites, dixit: [Junior sum tempore, vos autem antiquiores: idcirco, demisso capite, veritus sum vobis indicare meam sententiam.
6Kaj ekparolis Elihu, filo de Baraĥel, la Buzano, kaj diris: Mi estas juna, kaj vi estas maljunuloj; Tial mi hezitis kaj timis eldiri al vi mian opinion.
7Sperabam enim quod ætas prolixior loqueretur, et annorum multitudo doceret sapientiam.
7Mi pensis: La aĝo parolu, Kaj la jarmulto montru saĝon.
8Sed, ut video, spiritus est in hominibus, et inspiratio Omnipotentis dat intelligentiam.
8Sed la spirito en la homoj kaj la spiro de la Plejpotenculo Donas al ili prudenton.
9Non sunt longævi sapientes, nec senes intelligunt judicium.
9Ne la grandaj estas la plej prudentaj, Kaj ne la maljunuloj sole scias juĝi,
10Ideo dicam: Audite me: ostendam vobis etiam ego meam sapientiam.
10Tial mi diras: Aŭskultu min; Mi ankaŭ eldiros mian opinion.
11Expectavi enim sermones vestros; audivi prudentiam vestram, donec disceptaremini sermonibus;
11Jen mi atendis viajn vortojn, Mi atentis vian kompetentecon, Ĝis vi trovos la ĝustan parolon.
12et donec putabam vos aliquid dicere, considerabam: sed, ut video, non est qui possit arguere Job, et respondere ex vobis sermonibus ejus.
12Sed atentante vin, mi vidis, Ke neniu el vi donas al Ijob moralinstruon, Respondante al liaj paroloj.
13Ne forte dicatis: Invenimus sapientiam: Deus projecit eum, non homo.
13Ne diru: Ni trovis la saĝon. Dio instruu lin, ne homo.
14Nihil locutus est mihi: et ego non secundum sermones vestros respondebo illi.
14Li ne direktis al mi siajn vortojn, Kaj per viaj diroj mi ne respondos al li.
15Extimuerunt, nec responderunt ultra, abstuleruntque a se eloquia.
15Ili perdis la kuraĝon, ili ne plu respondis; Mankas al ili vortoj.
16Quoniam igitur expectavi, et non sunt locuti: steterunt, nec ultra responderunt:
16Mi atendis, ĝis ili ĉesos paroli; Sed ĉar ili haltis kaj ne plu respondis,
17respondebo et ego partem meam, et ostendam scientiam meam.
17Tial ankaŭ mi de mia flanko respondos, Mi ankaŭ eldiros mian opinion.
18Plenus sum enim sermonibus, et coarctat me spiritus uteri mei.
18Ĉar mi estas plena de vortoj; La spirito de mia interno min premas.
19En venter meus quasi mustum absque spiraculo, quod lagunculas novas disrumpit.
19Mia interno estas kiel vino ŝtopfermita, Kiu krevigas novan felsakon.
20Loquar, et respirabo paululum: aperiam labia mea, et respondebo.
20Mi ekparolos, kaj tiam fariĝos al mi pli facile; Mi malfermos mian buŝon, kaj mi respondos.
21Non accipiam personam viri, et Deum homini non æquabo.
21Mi ne atentos la vizaĝon de persono, Kaj mi ne flatos al homo;
22Nescio enim quamdiu subsistam, et si post modicum tollat me factor meus.]
22Ĉar mi ne povoscias flati; Aliokaze pereigu min mia Kreinto.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.