Job 11
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Respondens autem Sophar Naamathites, dixit:
1Kaj ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:
2[Numquid qui multa loquitur, non et audiet? aut vir verbosus justificabitur?
2Ĉu kontraŭ multe da vortoj oni ne povas doni respondon? Kaj ĉu tiu, kiu multe parolas, estas prava?
3Tibi soli tacebunt homines? et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis?
3Ĉu via senenhava parolado devas silentigi la homojn, Por ke vi mokinsultu kaj neniu vin hontigu?
4Dixisti enim: Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo.
4Vi diras: Mia opinio estas ĝusta, Kaj mi estas pura antaŭ Viaj okuloj.
5Atque utinam Deus loqueretur tecum, et aperiret labia sua tibi,
5Sed ho, se Dio ekparolus, Kaj malfermus antaŭ vi Siajn lipojn,
6ut ostenderet tibi secreta sapientiæ, et quod multiplex esset lex ejus: et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo quam meretur iniquitas tua !
6Kaj malkaŝus antaŭ vi la sekretojn de la saĝo, Kiu havas multoblan forton! Sciu, ke ne ĉiujn viajn pekojn Dio rememoras.
7Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum Omnipotentem reperies?
7Ĉu vi povas eltrovi la esencon de Dio? Ĉu vi povas plene kompreni la perfektecon de la Plejpotenculo?
8Excelsior cælo est, et quid facies? profundior inferno, et unde cognosces?
8Tio estas pli alta ol la ĉielo; Kion vi povas fari? Tio estas pli profunda ol Ŝeol; Kion vi povas ekscii?
9Longior terra mensura ejus, et latior mari.
9Pli longa ol la tero estas ĝia mezuro, Kaj pli larĝa ol la maro.
10Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei?
10Se Li preteriros, kaj fermos, kaj faros juĝon, Tiam kiu repuŝos Lin?
11Ipse enim novit hominum vanitatem; et videns iniquitatem, nonne considerat?
11Ĉar Li konas la homojn malvirtajn; Li vidas la malbonagojn, kiujn oni ne rimarkas.
12Vir vanus in superbiam erigitur, et tamquam pullum onagri se liberum natum putat.
12Eĉ vanta homo devas kompreni, Eĉ homo, kiu naskiĝis sovaĝulo.
13Tu autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas.
13Se vi aranĝas vian koron Kaj etendas al Li viajn manojn;
14Si iniquitatem quæ est in manu tua abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo injustitia,
14Se vi forigas la malvirton, kiu estas en via mano, Kaj vi ne permesos al malbonaĵoj resti en via tendo:
15tunc levare poteris faciem tuam absque macula; et eris stabilis, et non timebis.
15Tiam vi povos levi vian vizaĝon sen difekto; Vi estos firma kaj ne timos.
16Miseriæ quoque oblivisceris, et quasi aquarum quæ præterierunt recordaberis.
16Tiam vi forgesos mizeron; Vi rememoros ĝin kiel forfluintan akvon.
17Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam; et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer.
17Kaj via vivo leviĝos pli hele ol la tagmezo, La mallumo fariĝos kiel mateno.
18Et habebis fiduciam, proposita tibi spe: et defossus securus dormies.
18Kaj vi estos trankvila, ĉar ekzistas espero; Vi rigardos ĉirkaŭen, kaj iros dormi en sendanĝereco.
19Requiesces, et non erit qui te exterreat; et deprecabuntur faciem tuam plurimi.
19Vi kuŝos, kaj neniu vin timigos; Kaj multaj serĉos vian favoron.
20Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis: et spes illorum abominatio animæ.]
20Sed la okuloj de malpiuloj konsumiĝos, Pereos por ili la rifuĝo, Kaj ilia espero elspiros sian vivon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.