Job 17
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1[Spiritus meus attenuabitur; dies mei breviabuntur: et solum mihi superest sepulchrum.
1Mia spirito senfortiĝis, miaj tagoj mallongiĝis, Tomboj estas antaŭ mi.
2Non peccavi, et in amaritudinibus moratur oculus meus.
2Mokado min ĉirkaŭas; En aflikto pro tio restas mia okulo.
3Libera me, Domine, et pone me juxta te, et cujusvis manus pugnet contra me.
3Estu Vi mem mia garantianto antaŭ Vi; Alie kiu donos la manon pro mi?
4Cor eorum longe fecisti a disciplina: propterea non exaltabuntur.
4Ĉar ilian koron Vi kovris kontraŭ prudento; Tial Vi ne donos al ili triumfon.
5Prædam pollicetur sociis, et oculi filiorum ejus deficient.
5Se iu fanfaronas antaŭ siaj amikoj pri sia parto, La okuloj de liaj infanoj konsumiĝos.
6Posuit me quasi in proverbium vulgi, et exemplum sum coram eis.
6Li faris min proverbo por la popoloj; Kaj mi fariĝis homo, al kiu oni kraĉas en la vizaĝon.
7Caligavit ab indignatione oculus meus, et membra mea quasi in nihilum redacta sunt.
7Mia okulo mallumiĝis de ĉagreno, Kaj ĉiuj miaj membroj fariĝis kiel ombro.
8Stupebunt justi super hoc, et innocens contra hypocritam suscitabitur.
8La justuloj eksentos teruron pro tio, Kaj la senkulpulo ekscitiĝos kontraŭ la hipokritulo.
9Et tenebit justus viam suam, et mundis manibus addet fortitudinem.
9Tamen la virtulo forte konservos sian vojon, Kaj la purmanulo pli firmiĝos.
10Igitur omnes vos convertimini, et venite, et non inveniam in vobis ullum sapientem.
10Kaj kiom ajn vi ĉiuj revenos, Mi ne trovos inter vi saĝulon.
11Dies mei transierunt; cogitationes meæ dissipatæ sunt, torquentes cor meum.
11Miaj tagoj forpasis, pereis miaj intencoj, Kiujn havis mia koro.
12Noctem verterunt in diem, et rursum post tenebras spero lucem.
12La nokton ili volas fari tago, La lumon alproksimigi al la mallumo.
13Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectulum meum.
13Se mi atendas, tamen Ŝeol estas mia domo, En la mallumo estas pretigita mia lito.
14Putredini dixi: Pater meus es; Mater mea, et soror mea, vermibus.
14Al la kavo mi diras: Vi estas mia patro; La vermojn mi nomas mia patrino kaj mia fratino.
15Ubi est ergo nunc præstolatio mea? et patientiam meam quis considerat?
15Kion mi devas atendi? Kiu atentos mian esperon?
16In profundissimum infernum descendent omnia mea: putasne saltem ibi erit requies mihi?]
16En la profundon de Ŝeol ĝi malsupreniros, Ni ambaŭ kune kuŝos en la polvo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.