Job 17
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Diodati Bibbia 1885
1[Spiritus meus attenuabitur; dies mei breviabuntur: et solum mihi superest sepulchrum.
1Il mio spirito si dissolve, I miei giorni sono spenti, I sepolcri mi aspettano .
2Non peccavi, et in amaritudinibus moratur oculus meus.
2Non ho io appresso di me degli schernitori? E l'occhio mio non dev'egli sopportare le loro provocazioni?
3Libera me, Domine, et pone me juxta te, et cujusvis manus pugnet contra me.
3Deh! metti pegno , dammi sicurtà per piatir teco; Chi sarà colui che mi toccherà nella mano?
4Cor eorum longe fecisti a disciplina: propterea non exaltabuntur.
4Perciocchè, quant'è a costoro , tu hai nascosto il senno al cuor loro, E però tu non li innalzerai.
5Prædam pollicetur sociis, et oculi filiorum ejus deficient.
5Di chi parla fra gli amici per lusinga Anche gli occhi de' figliuoli saranno consumati.
6Posuit me quasi in proverbium vulgi, et exemplum sum coram eis.
6Egli mi ha posto per servir di proverbio a' popoli, Ed io sono pubblicamente menato attorno in sul tamburo.
7Caligavit ab indignatione oculus meus, et membra mea quasi in nihilum redacta sunt.
7E l'occhio mio è tutto raggrinzato di sdegno, E tutte le mie membra son simili ad un'ombra.
8Stupebunt justi super hoc, et innocens contra hypocritam suscitabitur.
8Gli uomini diritti stupiranno di questo, E l'innocente se ne commoverà per cagion dell'ipocrita.
9Et tenebit justus viam suam, et mundis manibus addet fortitudinem.
9Ma pure il giusto si atterrà alla sua via, E colui ch'è puro di mani vie più si raffermerà.
10Igitur omnes vos convertimini, et venite, et non inveniam in vobis ullum sapientem.
10Or ravvedetevi pure voi tutti, e poi venite; Non troverò io alcun savio fra voi?
11Dies mei transierunt; cogitationes meæ dissipatæ sunt, torquentes cor meum.
11I miei giorni son passati via; I miei disegni, i proponimenti del mio cuore son rotti.
12Noctem verterunt in diem, et rursum post tenebras spero lucem.
12La notte mi è cangiata in giorno, La luce è di presso seguita dalle tenebre.
13Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectulum meum.
13Se io mi trattengo di speranza, il sepolcro sarà la mia casa, Io farò il mio letto nelle tenebre.
14Putredini dixi: Pater meus es; Mater mea, et soror mea, vermibus.
14Già ho gridato alla fossa: Tu sei mio padre; Ed a' vermini: Voi siete la madre, e la sorella mia.
15Ubi est ergo nunc præstolatio mea? et patientiam meam quis considerat?
15Ed ove è ora la mia speranza? Sì, la mia speranza? chi la potrà vedere?
16In profundissimum infernum descendent omnia mea: putasne saltem ibi erit requies mihi?]
16Le mie speranze scenderanno nel fondo del sepolcro; Conciossiachè il riposo di tutti ugualmente sia nella polvere.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.