Job 11
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Diodati Bibbia 1885
1Respondens autem Sophar Naamathites, dixit:
1E SOFAR Naamatita rispose e disse:
2[Numquid qui multa loquitur, non et audiet? aut vir verbosus justificabitur?
2Non risponderebbesi egli ad un uomo di tante parole? Ed un uomo loquace sarebbe egli per ciò reputato giusto?
3Tibi soli tacebunt homines? et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis?
3Faranno le tue ciancie tacer gli uomini? Ti farai tu beffe, senza che alcuno ti faccia vergogna?
4Dixisti enim: Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo.
4Or tu hai detto: La mia maniera di vita è pura, Ed io sono stato netto davanti agli occhi tuoi.
5Atque utinam Deus loqueretur tecum, et aperiret labia sua tibi,
5Ma volesse pure Iddio parlare, Ed aprir le sue labbra teco;
6ut ostenderet tibi secreta sapientiæ, et quod multiplex esset lex ejus: et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo quam meretur iniquitas tua !
6E dichiararti i segreti della sapienza; Perciocchè sono doppi; E tu conosceresti che Iddio ti fa portar pena minore Che la tua iniquità non merita di ragione.
7Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum Omnipotentem reperies?
7Potresti tu trovar modo d'investigare Iddio? Potresti tu trovar l'Onnipotente in perfezione?
8Excelsior cælo est, et quid facies? profundior inferno, et unde cognosces?
8Queste cose sono le altezze de' cieli, che ci faresti? Son più profonde che l'inferno, come le conosceresti?
9Longior terra mensura ejus, et latior mari.
9La lor distesa è più lunga che la terra, E la lor larghezza è più grande che il mare.
10Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei?
10Se Iddio sovverte, ovvero s'egli serra, E raccoglie, chi ne lo storrà?
11Ipse enim novit hominum vanitatem; et videns iniquitatem, nonne considerat?
11Perciocchè egli conosce gli uomini vani; E veggendo l'iniquità, non vi porrebbe egli mente?
12Vir vanus in superbiam erigitur, et tamquam pullum onagri se liberum natum putat.
12Ma l'uomo è scemo di senno, e temerario di cuore; E nasce simile a un puledro di un asino salvatico.
13Tu autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas.
13Se tu addirizzi il cuor tuo, E spieghi le palme delle tue mani a lui;
14Si iniquitatem quæ est in manu tua abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo injustitia,
14Se vi è iniquità nella tua mano, e tu l'allontani da te , E non lasci dimorare alcuna perversità ne' tuoi tabernacoli;
15tunc levare poteris faciem tuam absque macula; et eris stabilis, et non timebis.
15Allora certamente tu alzerai la faccia netta di macchia, E sarai stabilito, e non avrai paura di nulla ;
16Miseriæ quoque oblivisceris, et quasi aquarum quæ præterierunt recordaberis.
16Perciocchè tu dimenticherai gli affanni, E te ne ricorderai come d'acque trascorse;
17Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam; et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer.
17E ti si leverà un tempo più chiaro che il mezzodì; Tu risplenderai, tu sarai simile alla mattina;
18Et habebis fiduciam, proposita tibi spe: et defossus securus dormies.
18E sarai in sicurtà; perciocchè vi sarà che sperare; E pianterai il tuo padiglione, e giacerai sicuramente;
19Requiesces, et non erit qui te exterreat; et deprecabuntur faciem tuam plurimi.
19E ti coricherai, e niuno ti spaventerà; E molti ti supplicheranno.
20Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis: et spes illorum abominatio animæ.]
20Ma gli occhi degli empi verranno meno, Ed ogni rifugio sarà perduto per loro; E la loro unica speranza sarà di render lo spirito.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.