Јов 11
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1А Софар Намаћанин одговори и рече:
1E SOFAR Naamatita rispose e disse:
2Зар на многе речи нема одговора? Или ће човек говорљив остати прав?
2Non risponderebbesi egli ad un uomo di tante parole? Ed un uomo loquace sarebbe egli per ciò reputato giusto?
3Хоће ли твоје лажи ућуткати људе? И кад се ругаш, зар те неће нико посрамити?
3Faranno le tue ciancie tacer gli uomini? Ti farai tu beffe, senza che alcuno ti faccia vergogna?
4Јер си рекао: Чиста је наука моја, и чист сам пред очима твојим.
4Or tu hai detto: La mia maniera di vita è pura, Ed io sono stato netto davanti agli occhi tuoi.
5Али кад би Бог проговорио и усне своје отворио на те,
5Ma volesse pure Iddio parlare, Ed aprir le sue labbra teco;
6И показао ти тајне мудрости, јер их је двојином више, познао би да те Бог кара мање него што заслужује твоје безакоње.
6E dichiararti i segreti della sapienza; Perciocchè sono doppi; E tu conosceresti che Iddio ti fa portar pena minore Che la tua iniquità non merita di ragione.
7Можеш ли ти тајне Божије докучити, или докучити савршенство Свемогућег?
7Potresti tu trovar modo d'investigare Iddio? Potresti tu trovar l'Onnipotente in perfezione?
8То су висине небеске, шта ћеш учинити? Дубље је од пакла, како ћеш познати?
8Queste cose sono le altezze de' cieli, che ci faresti? Son più profonde che l'inferno, come le conosceresti?
9Дуже од земље, шире од мора.
9La lor distesa è più lunga che la terra, E la lor larghezza è più grande che il mare.
10Да преврати, или затвори или сабере, ко ће Му бранити?
10Se Iddio sovverte, ovvero s'egli serra, E raccoglie, chi ne lo storrà?
11Јер зна ништавило људско, и видећи неваљалство зар неће пазити?
11Perciocchè egli conosce gli uomini vani; E veggendo l'iniquità, non vi porrebbe egli mente?
12Човек безуман постаје разуман, премда се човек рађа као дивље магаре.
12Ma l'uomo è scemo di senno, e temerario di cuore; E nasce simile a un puledro di un asino salvatico.
13Да ти управиш срце своје и подигнеш руке своје к Њему,
13Se tu addirizzi il cuor tuo, E spieghi le palme delle tue mani a lui;
14Ако је безакоње у руци твојој, да га уклониш, и не даш да неправда буде у шаторима твојим,
14Se vi è iniquità nella tua mano, e tu l'allontani da te , E non lasci dimorare alcuna perversità ne' tuoi tabernacoli;
15Тада ћеш подигнути лице своје без мане и стајаћеш тврдо и нећеш се бојати;
15Allora certamente tu alzerai la faccia netta di macchia, E sarai stabilito, e non avrai paura di nulla ;
16Заборавићеш муку, као воде која протече опомињаћеш је се;
16Perciocchè tu dimenticherai gli affanni, E te ne ricorderai come d'acque trascorse;
17Настаће ти време ведрије него подне, синућеш, бићеш као јутро;
17E ti si leverà un tempo più chiaro che il mezzodì; Tu risplenderai, tu sarai simile alla mattina;
18Уздаћеш се имајући надање, закопаћеш се, и мирно ћеш спавати.
18E sarai in sicurtà; perciocchè vi sarà che sperare; E pianterai il tuo padiglione, e giacerai sicuramente;
19Лежаћеш, и нико те неће плашити, и многи ће ти се молити.
19E ti coricherai, e niuno ti spaventerà; E molti ti supplicheranno.
20Али очи ће безбожницима ишчилети, и уточишта им неће бити, и надање ће им бити издисање.
20Ma gli occhi degli empi verranno meno, Ed ogni rifugio sarà perduto per loro; E la loro unica speranza sarà di render lo spirito.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.