Јов 9
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1А Јов одговори и рече:
1E GIOBBE rispose e disse:
2Заиста, знам да је тако; јер како би могао човек бити прав пред Богом?
2Veramente io so ch' egli è così; E come si giustificherebbe l'uomo appo Iddio?
3Ако би се хтео прети с Њим, не би Му могао одговорити од хиљаде на једну.
3Se Iddio vuol litigar con lui, Egli non gli potrà rispondere d'infra mille articoli ad un solo.
4Мудар је срцем и јак снагом; ко се је опро Њему и био срећан?
4Egli è savio di cuore, e potente di forza; Chi si è mai indurato contro a lui, ed è prosperato?
5Он премешта горе, да нико и не опази; превраћа их у гневу свом;
5Contro a lui , che spianta i monti, Senza che si possa sapere come egli li abbia rivolti sottosopra nella sua ira;
6Он креће земљу с места њеног да јој се ступови дрмају;
6Che crolla la terra, e la smuove dal luogo suo; E da cui le colonne di essa sono scosse;
7Он кад запрети сунцу, не излази; Он запечаћава звезде;
7Che parla al sole, ed esso non si leva; Che tiene suggellate le stelle;
8Он разапиње небо сам, и гази по валима морским;
8Che distende tutto solo i cieli, E calca le sommità del mare;
9Он је начинио звезде кола и штапе и влашиће и друге југу у дну;
9Che ha fatto i segni del Carro, dell'Orione, delle Gallinelle, E quelli che sono in fondo all'Austro;
10Он чини ствари велике и неиспитиве и дивне, којима нема броја.
10Che fa cose tanto grandi, che non si possono investigare; E tante cose maravigliose che non si possono annoverare.
11Гле, иде мимо мене, а ја не видим; прође, а ја га не опазим.
11Ecco, egli passerà davanti a me, ed io nol vedrò; Ripasserà, ed io non lo scorgerò.
12Гле, кад ухвати, ко ће Га нагнати да врати? Ко ће Му казати: Шта радиш?
12Ecco, egli rapirà, e chi gli farà far restituzione? Chi gli dirà: Che fai?
13Бог не устеже гнева свог, падају пода Њ охоли помоћници.
13Iddio non raffrena l'ira sua; Sotto lui sono atterrati i bravi campioni.
14А како би Му ја одговарао и бирао речи против Њега?
14Quanto meno gli risponderei io, Ed userei parole scelte contro a lui?
15Да сам и прав, нећу Му се одговорити, ваља да се молим судији свом.
15Io, che quantunque fossi giusto, non risponderei, Anzi chiederei grazia al mio Giudice.
16Да Га зовем и да ми се одзове, још не могу веровати да је чуо глас мој.
16Se io grido, ed egli mi risponde, Pur non potrò credere ch'egli abbia ascoltata la mia voce;
17Јер ме је вихором сатро и задао ми много рана низашта.
17Conciossiachè egli mi abbia conquiso con un turbo, E mi abbia date di molte battiture senza cagione.
18Не да ми да одахнем, него ме сити горчинама.
18Egli non mi permette pur di respirare; Perciocchè egli mi sazia di amaritudini.
19Ако је на силу, гле, Он је најсилнији; ако на суд, ко ће ми сведочити?
19Se si tratta di forza, ecco, egli è potente; Se di giudicio, chi mi citerà?
20Да се правдам, моја ће ме уста осудити; да сам добар, показаће да сам неваљао.
20Benchè io sia giusto, la mia bocca mi condannerà; Quantunque io sia intiero, ella mi dichiarerà perverso.
21Ако сам добар, нећу знати за то; омрзао ми је живот мој.
21Benchè io sia intiero, io non riconoscerò me stesso; Io avrò a sdegno la vita mia.
22Свеједно је; зато рекох: и доброг и безбожног Он потире.
22Egli è tutt'uno; perciò ho detto: Egli distrugge ugualmente l' uomo intiero e l'empio.
23Кад би још убио бич наједанпут! Али се смеје искушавању правих.
23Se è un flagello, egli uccide in un momento; Ma egli si beffa della prova degl'innocenti.
24Земља се даје у руке безбожнику; лице судија њених заклања; ако не Он, да ко?
24La terra è data in mano all'empio, Il qual copre la faccia de' giudici di essa. Ora, se Iddio non fa questo , chi è egli dunque?
25Али дани моји бише бржи од гласника; побегоше, не видеше добра.
25Ma i miei giorni sono stati più leggieri che un corriero; Son fuggiti via, non hanno goduto il bene;
26Прођоше као брзе лађе, као орао кад лети за храну.
26Son trascorsi come saette, Come un'aquila che vola frettolosa al pasto.
27Ако кажем: Заборавићу тужњаву своју, оставићу гнев свој и окрепићу се;
27Se io dico: Io dimenticherò il mio lamento, Io lascerò il mio cruccio, e mi rinforzerò;
28Страх ме је од свих мука мојих, знам да ме нећеш оправдати.
28Io sono spaventato di tutti i miei tormenti, Io so che tu non mi reputerai innocente.
29Бићу крив; зашто бих се мучио узалуд?
29Io sarò reo; Perchè adunque mi affaticherei in vano?
30Да се измијем водом снежницом, и да очистим сапуном руке своје,
30Quando io mi fossi lavato con acque di neve, E nettatomi le mani col sapone;
31Тада ћеш ме замочити у јаму да се гаде на ме моје хаљине.
31Allora pure tu mi tufferesti in una fossa, E i miei vestimenti mi avrebbero in abbominio.
32Јер није човек као ја да Му одговарам, да идем с Њим на суд;
32Perciocchè egli non è un uomo, come son io, perchè io gli risponda, E perchè noi veniamo insieme a giudicio.
33Нити има међу нама кмета да би ставио руку своју међу нас двојицу.
33Ei non v'è niuno che possa dar sentenza fra noi, Che possa metter la mano sopra amendue noi.
34Нека одмакне од мене прут свој, и страх Његов нека ме не страши;
34Ma rimuova egli pur la sua verga d'addosso a me, E non mi conturbi il suo spavento.
35Тада ћу говорити, и нећу Га се бојати; јер овако не знам за себе.
35Allora io parlerò, e non avrò paura di lui; Perciocchè in questo stato io non sono in me stesso.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.