Јов 6
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1А Јов одговори и рече:
1E GIOBBE rispose e disse:
2О да би се добро измерили јади моји, и заједно се невоља моја метнула на мерила!
2Fosse pur lo sdegno mio ben pesato, E fosse parimente la mia calamità levata in una bilancia!
3Претегла би песак морски; зато ми и речи недостаје.
3Perciocchè ora sarebbe trovata più pesante che la rena del mare; E però le mie parole vanno all'estremo.
4Јер су стреле Свемогућег у мени, отров њихов испија ми дух, страхоте Божје ударају на ме.
4Perchè le saette dell'Onnipotente sono dentro di me, E lo spirito mio ne beve il veleno; Gli spaventi di Dio sono ordinati in battaglia contro a me.
5Риче ли дивљи магарац код траве? Муче ли во код пиће своје?
5L'asino salvatico raglia egli presso all'erba? Il bue mugghia egli presso alla sua pastura?
6Једе ли се бљутаво без соли? Има ли сласти у биоцу од јајца?
6Una cosa insipida si mangia ella senza sale? Evvi sapore nella chiara ch'è intorno al torlo dell'uovo?
7Чега се душа моја није хтела дотакнути, то ми је јело у невољи.
7Le cose che l'anima mia avrebbe ricusate pur di toccare Sono ora i miei dolorosi cibi.
8О да би ми се испунила молба, и да би ми Бог дао шта чекам!
8Oh! venisse pur quel ch'io chieggio, E concedesse mi Iddio quel ch'io aspetto!
9И да би Бог хтео сатрти ме, да би махнуо руком својом, и истребио ме!
9E piacesse a Dio di tritarmi, Di sciorre la sua mano, e di disfarmi!
10Јер ми је још утеха, ако и горим од бола нити ме жали, што нисам тајио речи Светог.
10Questa sarebbe pure ancora la mia consolazione, Benchè io arda di dolore, e ch'egli non mi risparmi, Che io non ho nascoste le parole del Santo.
11Каква је сила моја да бих претрпео? Какав ли је крај мој да бих продужио живот свој?
11Quale è la mia forza, per isperare? E quale è il termine che mi è posto, per prolungar l'aspettazione del l'anima mia?
12Је ли сила моја камена сила? Је ли тело моје од бронзе?
12La mia forza è ella come la forza delle pietre? La mia carne è ella di rame?
13Има ли још помоћи у мене? И није ли далеко од мене шта би ме придржало?
13Non è egli così che io non ho più alcun ristoro in me? E che ogni modo di sussistere è cacciato lontan da me?
14Несрећноме треба милост пријатеља његовог, али је он оставио страх Свемогућег.
14Benignità dovrebbe essere usata dall'amico inverso colui ch'è tutto strutto; Ma esso ha abbandonato il timor dell'Onnipotente,
15Браћа моја изневерише као поток, као бујни потоци прођоше,
15I miei fratelli mi hanno fallito, a guisa di un ruscello, Come rapidi torrenti che trapassano via;
16Који су мутни од леда, у којима се сакрива снег;
16I quali sono scuri per lo ghiaccio; E sopra cui la neve si ammonzicchia;
17Кад се откраве, отеку; кад се загреју, нестане их с места њихових.
17Ma poi , al tempo che corrono, vengono meno, Quando sentono il caldo, spariscono dal luogo loro.
18Тамо амо сврћу од путева својих, иду у ништа и губе се.
18I sentieri del corso loro si contorcono, Essi si riducono a nulla, e si perdono.
19Путници из Теме погледаху, који иђаху у Севу уздаху се у њих;
19Le schiere de' viandanti di Tema li riguardavano, Le carovane di Seba ne aveano presa speranza;
20Али се постидеше што се поуздаше у њих, дошавши до њих осрамотише се.
20Ma si vergognano di esservisi fidati; Essendo giunti fin là, sono confusi.
21Тако и ви постасте ништа; видесте погибао моју, и страх вас је.
21Perciocchè ora voi siete venuti a niente; Avete veduta la ruina, ed avete avuta paura.
22Еда ли сам вам рекао: Дајте ми, или од блага свог поклоните ми;
22Vi ho io detto: Datemi, E fate presenti delle vostre facoltà per me?
23Или избавите ме из руке непријатељеве, и из руке насилничке искупите ме?
23E liberatemi di man del nemico, E riscuotetemi di man de' violenti?
24Поучите ме, и ја ћу ћутати; и у чему сам погрешио, обавестите ме.
24Insegnatemi, ed io mi tacerò; E ammaestratemi, se pure ho errato in qualche cosa.
25Како су јаке речи истините! Али шта ће укор ваш?
25Quanto son potenti le parole di dirittura! E che potrà in esse riprendere alcun di voi?
26Мислите ли да ће речи укорити, и да је говор човека без надања ветар?
26Stimate voi che parlare sia convincere? E che i ragionamenti di un uomo che ha perduta ogni speranza non sieno altro che vento?
27И на сироту нападате, и копате јаму пријатељу свом.
27E pure ancora voi vi gittate addosso all'orfano, E cercate di far traboccare il vostro amico.
28Зато сада погледајте ме, и видите лажем ли пред вама.
28Ora dunque piacciavi riguardare a me, E se io mento in vostra presenza.
29Прегледајте, да не буде неправде; прегледајте, ја сам прав у том.
29Deh! ravvedetevi; che non siavi iniquità; Da capo, il dico , ravvedetevi, io son giusto in questo affare .
30Има ли неправде на језику мом? Не разбира ли грло моје зла?
30Evvi egli iniquità nella mia lingua? Il mio palato non sa egli discerner le cose perverse?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.