Јов 6
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А Јов одговори и рече:
1Então Jó respondeu:
2О да би се добро измерили јади моји, и заједно се невоља моја метнула на мерила!
2“Ah, se a minha angústia fosse pesada, e toda a minha calamidade colocada na balança!
3Претегла би песак морски; зато ми и речи недостаје.
3Pois agora seria mais pesada do que a areia dos mares; por isso as minhas palavras foram precipitadas.
4Јер су стреле Свемогућег у мени, отров њихов испија ми дух, страхоте Божје ударају на ме.
4Pois as flechas do Todo-Poderoso estão em mim. O meu espírito bebe o seu veneno. Os terrores de Deus se alinham contra mim.
5Риче ли дивљи магарац код траве? Муче ли во код пиће своје?
5Por acaso o jumento selvagem zurra quando tem capim? Ou o boi muge sobre a sua forragem?
6Једе ли се бљутаво без соли? Има ли сласти у биоцу од јајца?
6Pode o que não tem sabor ser comido sem sal? Ou há algum gosto na clara do ovo?
7Чега се душа моја није хтела дотакнути, то ми је јело у невољи.
7A minha alma se recusa a tocá-los. Eles são para mim como comida repugnante.
8О да би ми се испунила молба, и да би ми Бог дао шта чекам!
8“Ah, se eu pudesse ter o meu pedido atendido, que Deus me concedesse aquilo que eu tanto desejo;
9И да би Бог хтео сатрти ме, да би махнуо руком својом, и истребио ме!
9que fosse do agrado de Deus me esmagar; que ele soltasse a sua mão e me eliminasse!
10Јер ми је још утеха, ако и горим од бола нити ме жали, што нисам тајио речи Светог.
10Que isso ainda seja a minha consolação, sim, que eu exulte na dor que não poupa, de que não neguei as palavras do Santo.
11Каква је сила моја да бих претрпео? Какав ли је крај мој да бих продужио живот свој?
11Qual é a minha força, para que eu espere? Qual é o meu fim, para que eu seja paciente?
12Је ли сила моја камена сила? Је ли тело моје од бронзе?
12É a minha força a força das pedras? Ou é a minha carne de bronze?
13Има ли још помоћи у мене? И није ли далеко од мене шта би ме придржало?
13Não é verdade que não há ajuda em mim, e que a sabedoria foi afastada de mim?
14Несрећноме треба милост пријатеља његовог, али је он оставио страх Свемогућег.
14“Àquele que está prestes a desfalecer, o seu amigo deveria mostrar bondade; mesmo àquele que abandona o temor do Todo-Poderoso.
15Браћа моја изневерише као поток, као бујни потоци прођоше,
15Meus irmãos agiram de forma enganosa como um riacho, como o leito dos riachos que desaparecem;
16Који су мутни од леда, у којима се сакрива снег;
16que ficam escuros por causa do gelo, nos quais a neve se esconde.
17Кад се откраве, отеку; кад се загреју, нестане их с места њихових.
17Na estação seca, eles desaparecem. Quando faz calor, eles são consumidos do seu lugar.
18Тамо амо сврћу од путева својих, иду у ништа и губе се.
18As caravanas que viajam ao lado deles se desviam. Elas sobem para o deserto, e perecem.
19Путници из Теме погледаху, који иђаху у Севу уздаху се у њих;
19As caravanas de Tema olharam. As companhias de Sabá esperaram por eles.
20Али се постидеше што се поуздаше у њих, дошавши до њих осрамотише се.
20Ficaram angustiados porque estavam confiantes. Chegaram lá, e ficaram confundidos.
21Тако и ви постасте ништа; видесте погибао моју, и страх вас је.
21Pois agora vocês não são nada. Vocês veem um terror, e ficam com medo.
22Еда ли сам вам рекао: Дајте ми, или од блага свог поклоните ми;
22Por acaso eu disse alguma vez: ‘Deem-me algo’? ou: ‘Ofereçam-me um presente dos seus bens’?
23Или избавите ме из руке непријатељеве, и из руке насилничке искупите ме?
23ou: ‘Livrem-me da mão do adversário’? ou: ‘Resgatem-me da mão dos opressores’?
24Поучите ме, и ја ћу ћутати; и у чему сам погрешио, обавестите ме.
24“Ensinem-me, e eu me calarei. Façam-me entender o meu erro.
25Како су јаке речи истините! Али шта ће укор ваш?
25Como são fortes as palavras de retidão! Mas a repreensão de vocês, o que ela repreende?
26Мислите ли да ће речи укорити, и да је говор човека без надања ветар?
26Vocês pretendem repreender palavras, sendo que os discursos de um desesperado são como o vento?
27И на сироту нападате, и копате јаму пријатељу свом.
27Sim, vocês até lançariam sortes sobre o órfão, e fariam comércio do seu amigo.
28Зато сада погледајте ме, и видите лажем ли пред вама.
28Agora, portanto, por favor, olhem para mim, pois certamente não mentirei na face de vocês.
29Прегледајте, да не буде неправде; прегледајте, ја сам прав у том.
29Por favor, voltem atrás. Que não haja injustiça. Sim, voltem novamente. A minha causa é justa.
30Има ли неправде на језику мом? Не разбира ли грло моје зла?
30Há injustiça na minha língua? Não pode o meu paladar discernir coisas más?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.