Јов 19
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А Јов одговори и рече:
1Então Jó respondeu:
2Докле ћете мучити душу моју и сатирати ме речима?
2“Até quando vocês me atormentarão, e me esmagarão com palavras?
3Већ сте ме десет пута наружили; није вас стид што тако наваљујете на ме?
3Vocês me ofenderam dez vezes. Vocês não se envergonham de me atacar.
4Али ако сам доиста погрешио, погрешка ће моја остати код мене.
4Se é verdade que eu errei, meu erro permanece comigo mesmo.
5Ако ли се још хоћете да дижете на ме и да ме корите мојом срамотом,
5Se de fato vocês se engrandecem contra mim, e alegam contra mim a minha vergonha,
6Онда знајте да ме је Бог оборио и мрежу своју разапео око мене.
6saibam agora que Deus me derrubou, e me cercou com a sua rede.
7Ето, вичем на неправду, али се не слушам; вапим, али нема суда.
7“Eis que clamo contra a injustiça, mas não sou ouvido. Clamo por socorro, mas não há justiça.
8Заградио је пут мој да не могу проћи; на стазе моје метнуо је мрак.
8Ele bloqueou o meu caminho para que eu não possa passar, e colocou trevas nas minhas veredas.
9Свукао је с мене славу моју и скинуо венац с главе моје.
9Ele me despojou da minha glória, e tirou a coroa da minha cabeça.
10Порушио ме је од свуда, да ме нема; и као дрво ишчупао је надање моје.
10Ele me destruiu de todos os lados, e eu me vou. Ele arrancou a minha esperança como uma árvore.
11Распалио се на ме гнев Његов, и узео ме је међу непријатеље своје.
11Ele também acendeu a sua ira contra mim. Ele me considera entre os seus adversários.
12Војске Његове дођоше све заједно и насуше к себи пут к мени, стадоше у логор около шатора мог.
12Suas tropas avançam juntas, constroem uma rampa de cerco contra mim, e acampam ao redor da minha tenda.
13Браћу моју удаљио је од мене, и знанци моји туђе се од мене.
13“Ele afastou de mim os meus irmãos. Meus conhecidos se tornaram verdadeiros estranhos para mim.
14Ближњи моји оставише ме, и знанци моји заборавише ме.
14Meus parentes se afastaram. Meus amigos íntimos se esqueceram de mim.
15Домашњи моји и моје слушкиње гледају ме као туђина; странац сам у очима њиховим.
15Os que moram na minha casa e as minhas servas me consideram um estranho. Sou um estrangeiro aos olhos deles.
16Зовем слугу свог, а он се не одзива, а молим га устима својим.
16Chamo o meu servo, e ele não me responde. Eu lhe imploro com a minha própria boca.
17Дах је мој мрзак жени мојој, а преклињем је синовима утробе своје.
17Meu hálito é repulsivo para a minha esposa. Sou repugnante para os filhos da minha própria mãe.
18Ни деца не хају за ме; кад устанем, руже ме.
18Até as crianças pequenas me desprezam. Se eu me levanto, elas falam contra mim.
19Мрзак сам свима неверним својим, и које љубљах посташе ми противници.
19Todos os meus amigos íntimos me abominam. Aqueles a quem eu amava se voltaram contra mim.
20За кожу моју као за месо моје прионуше кости моје; једва оста кожа око зуба мојих.
20Meus ossos se apegam à minha pele e à minha carne. Eu escapei só com a pele dos meus dentes.
21Смилујте се на ме, смилујте се на ме, пријатељи моји, јер се рука Божија дотакла мене.
21“Tenham piedade de mim. Tenham piedade de mim, vocês, meus amigos, pois a mão de Deus me tocou.
22Зашто ме гоните као Бог, и меса мог не можете да се наситите?
22Por que vocês me perseguem como Deus, e não se fartam da minha carne?
23О кад би се написале речи моје! Кад би се ставиле у књигу!
23“Quem dera as minhas palavras fossem agora escritas! Quem dera fossem registradas em um livro!
24Писаљком гвозденом и оловом на камену за вечни спомен кад би се урезале!
24Que com uma pena de ferro e chumbo fossem gravadas na rocha para sempre!
25Али знам да је жив мој Искупитељ, и на последак да ће стати над прахом.
25Mas quanto a mim, eu sei que o meu Redentor vive. E no fim, ele se levantará sobre a terra.
26И ако се ова кожа моја и рашчини, опет ћу у телу свом видети Бога.
26Depois que a minha pele for destruída, então verei a Deus em minha carne,
27Ја исти видећу Га, и очи моје гледаће Га, а не друге. А бубрега мојих нестаје у мени.
27a quem eu, eu mesmo, verei do meu lado. Meus olhos o verão, e não como um estranho. “Meu coração se consome dentro de mim.
28Него би требало да кажете: Зашто га гонимо? Кад је корен беседе у мени.
28Se vocês dizem: 'Como o perseguiremos!' porque a raiz do problema se encontra em mim,
29Бојте се мача; јер је мач освета за безакоње; и знајте да има суд.
29tenham medo da espada, pois a ira traz as punições da espada, para que saibam que há um juízo.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.