Јов 14
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Човек рођен од жене кратка је века и пун немира.
1“O homem, nascido de mulher, vive poucos dias e é cheio de aflição.
2Као цвет ниче, и одсеца се, и бежи као сен, и не остаје.
2Ele cresce como uma flor, e é cortado. Ele também foge como uma sombra, e não permanece.
3И на таквог отвараш око своје, и мене водиш на суд са собом!
3Você abre os seus olhos sobre alguém assim, e me traz a julgamento com você?
4Ко ће чисто извадити из нечиста? Нико.
4Quem pode tirar algo puro do impuro? Ninguém.
5Измерени су дани његови, број месеца његових у Тебе је; поставио си му међу, преко које не може прећи.
5Visto que os seus dias estão determinados, o número dos seus meses está com você, e você estabeleceu os seus limites, que ele não pode ultrapassar.
6Одврати се од њега да почине докле не наврши као надничар дан свој.
6Desvie dele o olhar, para que ele possa descansar, até que ele cumpra, como um trabalhador contratado, o seu dia.
7Јер за дрво има надања, ако се посече, да ће се још омладити и да неће бити без изданка;
7“Pois há esperança para uma árvore se ela for cortada, de que brotará novamente, e de que os seus ramos tenros não cessarão.
8Ако и остари у земљи корен његов и у праху изумре пањ његов,
8Embora a sua raiz envelheça na terra, e o seu tronco morra no chão,
9Чим осети воду, опет напупи и пусти гране као присад.
9ainda assim, ao cheiro das águas, ela brotará, e dará ramos como uma planta.
10А човек умире изнемогао; и кад издахне човек, где је?
10Mas o homem morre, e é abatido. Sim, o homem entrega o espírito, e onde ele está?
11Као кад вода отече из језера и река опадне и усахне,
11Assim como as águas desaparecem do mar, e o rio se esgota e seca,
12Тако човек кад легне, не устаје више; докле је небеса неће се пробудити нити ће се пренути ода сна свог.
12assim o homem se deita e não se levanta. Até que os céus já não existam, eles não acordarão, nem serão despertados do seu sono.
13О да ме хоћеш у гробу сакрити и склонити ме докле не утоли гнев Твој, и да ми даш рок кад ћеш ме се опоменути!
13“Quem dera você me escondesse no Seol, que você me mantivesse em segredo até que a sua ira passasse, que você me marcasse um tempo determinado e se lembrasse de mim!
14Кад умре човек, хоће ли оживети? Све дане времена које ми је одређено чекаћу докле ми дође промена.
14Se um homem morrer, ele viverá novamente? Eu esperaria todos os dias do meu combate, até que chegasse a minha libertação.
15Зазваћеш, и ја ћу Ти се одазвати; дело руку својих пожелећеш.
15Você chamaria, e eu lhe responderia. Você teria desejo pela obra das suas mãos.
16А сада бројиш кораке моје, и ништа не остављаш за грех мој.
16Mas agora você conta os meus passos. Você não vigia o meu pecado?
17Запечаћени су у тобоцу моји преступи, и завезујеш безакоња моја.
17A minha desobediência está selada em uma bolsa. Você amarra a minha iniquidade.
18Заиста, као што гора падне и распадне се, и као што се стена одвали с места свог,
18“Mas a montanha que cai se desfaz em nada. A rocha é removida do seu lugar.
19И као што вода спира камење и поводањ односи прах земаљски, тако надање човечије обраћаш у ништа.
19As águas desgastam as pedras. As suas torrentes levam o pó da terra. Assim você destrói a esperança do homem.
20Надвлађујеш га једнако, те одлази, мењаш му лице и отпушташ га.
20Você prevalece contra ele para sempre, e ele se vai. Você muda o seu semblante, e o manda embora.
21Ако синови његови буду у части, он не зна; ако ли у срамоти, он се не брине.
21Os seus filhos alcançam honra, e ele não sabe disso. Eles são humilhados, mas ele não percebe.
22Само тело док је жив болује, и душа његова у њему тужи.
22Mas a sua própria carne sente dor, e a sua alma dentro dele lamenta.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.