Јов 17

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)

1Дух се мој квари, дана мојих нестаје; гробови су моји.

1“Meu espírito está consumido. Meus dias estão extintos e a sepultura está pronta para mim.

2Код мене су ругачи, и око моје проводи ноћи у јаду који ми задају.

2Certamente há zombadores comigo. Meus olhos se fixam na provocação deles.

3Дај ми ко ће јамчити код Тебе; ко је тај који ће се руковати са мном?

3“Agora, dê um penhor. Seja o meu fiador junto a você mesmo. Quem há que apertará as mãos comigo?

4Јер си од њиховог срца сакрио разум; зато их нећеш узвисити.

4Pois você ocultou o coração deles do entendimento, portanto, você não os exaltará.

5Ко ласка пријатељима, његовим ће синовима очи посахнути.

5Quem denuncia seus amigos por despojo, até os olhos de seus filhos desfalecerão.

6Учинио је од мене причу народима, и постао сам бубњање међу њима.

6“Mas ele me tornou um provérbio entre o povo. Eles cospem no meu rosto.

7Потамнело је око моје од јада, и сви уди моји посташе као сен.

7Meu olho também escureceu por causa da tristeza. Todos os meus membros são como uma sombra.

8Зачудиће се томе прави, и безазлени ће устати на лицемере.

8Os homens retos ficarão espantados com isso. O inocente se levantará contra o ímpio.

9Али ће се праведник држати свог пута, и ко је чистих руку већма ће ојачати.

9Contudo, o justo se manterá no seu caminho. Aquele que tem mãos limpas ficará cada vez mais forte.

10А ви вратите се свиколики и ходите; нећу наћи мудра међу вама.

10Mas, quanto a todos vocês, voltem. Não encontrarei um homem sábio entre vocês.

11Дани моји прођоше, мисли моје покидаше се, што имах у срцу.

11Meus dias passaram. Meus planos estão desfeitos, assim como os pensamentos do meu coração.

12Од ноћи начинише дан, и светлост је близу мрака.

12Eles transformam a noite em dia, dizendo: ‘A luz está perto’, na presença das trevas.

13Да бих се надао, гроб ће ми бити кућа; у тами ћу прострети постељу себи.

13Se eu buscar o Seol como minha casa, se eu estendi minha cama nas trevas,

14Гробу вичем: Ти си отац мој; црвима: Ти си мати моја, ти си сестра моја.

14se eu disse à corrupção: ‘Você é meu pai’, e ao verme: ‘Minha mãe’ e ‘Minha irmã’,

15И где је сада надање моје? Моје надање ко ће видети?

15onde então está a minha esperança? Quanto à minha esperança, quem a verá?

16У гроб ће сићи, починуће са мном у гробу.

16Descerá ela comigo até as portas do Seol, ou desceremos juntos ao pó?”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.