Јов 32
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Тада престаше она три човека одговарати Јову, јер се чињаше да је праведан.
1Então estes três homens pararam de responder a Jó, porque ele era justo aos seus próprios olhos.
2А Елијуј, син Варахилов од Вуза, рода Рамовог, разгневи се на Јова што се сам грађаше праведнији од Бога;
2Então acendeu-se a ira de Eliú, filho de Baraquel, o buzita, da família de Rão, contra Jó. Sua ira se acendeu porque ele justificava a si mesmo em vez de a Deus.
3и на три пријатеља његова разгневи се што не нађоше одговора и опет осуђиваху Јова.
3Também a sua ira se acendeu contra os seus três amigos, porque não tinham encontrado resposta, e mesmo assim haviam condenado Jó.
4Јер Елијуј чекаше докле они говораху с Јовом, јер беху старији од њега.
4Ora, Eliú tinha esperado para falar a Jó, porque eles eram mais velhos do que ele.
5Па кад виде Елијуј да нема одговора у устима она три човека, распали се гнев његов.
5Quando Eliú viu que não havia resposta na boca destes três homens, a sua ira se acendeu.
6И проговори Елијуј син Варахилов од Вуза, и рече: Ја сам најмлађи, а ви сте старци, зато се бојах и не смех вам казати шта мислим.
6Eliú, filho de Baraquel, o buzita, respondeu: “Eu sou jovem, e vocês são muito velhos. Por isso me contive, e não ousei mostrar a vocês a minha opinião.
7Мишљах: нека говори старост, и многе године нека објаве мудрост.
7Eu disse: ‘Os dias devem falar, e a multidão dos anos deve ensinar a sabedoria.’
8Али је дух у људима, и Дух Свемогућег уразумљује их.
8Mas há um espírito no homem, e o Espírito do Todo-Poderoso lhes dá entendimento.
9Велики нису свагда мудри, и старци не знају свагда шта је право.
9Não são os grandes que são sábios, nem os idosos que entendem a justiça.
10Зато велим: послушај ме да кажем и ја како мислим.
10Portanto eu disse: ‘Escutem-me; eu também mostrarei a minha opinião.’
11Ето, чекао сам да ви изговорите, слушао сам разлоге ваше докле извиђасте беседу.
11“Eis que esperei pelas palavras de vocês, e ouvi os seus raciocínios, enquanto vocês buscavam o que dizer.
12Пазио сам, али гле, ни један од вас не сапре Јова, не одговори на његове речи.
12Sim, dei a vocês a minha total atenção, mas não houve quem convencesse a Jó, ou quem respondesse às suas palavras, entre vocês.
13Може бити да ћете рећи: Нађосмо мудрост, Бог ће га оборити, не човек.
13Cuidado para que não digam: ‘Encontramos a sabedoria. Deus pode refutá-lo, não o homem;’
14Није на ме управио беседе, ни ја му нећу одговарати вашим речима.
14pois ele não dirigiu as suas palavras contra mim; tampouco eu lhe responderei com os discursos de vocês.
15Смели су се, не одговарају више, нестало им је речи.
15“Eles estão pasmos. Não respondem mais. Não têm mais uma palavra a dizer.
16Чекао сам, али не говоре, стадоше, и више не одговарају.
16Devo eu esperar, porque eles não falam, porque ficam parados, e não respondem mais?
17Одговорићу и ја за се, казаћу и ја како мислим.
17Eu também responderei a minha parte, e eu também mostrarei a minha opinião.
18Јер сам пун речи, тесно је духу у мени.
18Pois estou cheio de palavras. O espírito dentro de mim me constrange.
19Гле, трбух је мој као вино без одушке, и распукао би се као нов мех.
19Eis que o meu peito é como o vinho que não tem respiradouro; como odres novos, está prestes a rebentar.
20Говорићу да одахнем, отворићу усне своје, и одговорићу.
20Falarei, para que eu encontre alívio. Abrirei os meus lábios e responderei.
21Нећу гледати ко је ко, и човеку ћу говорити без ласкања.
21Que eu não faça acepção de pessoas, nem darei títulos lisonjeiros a homem algum.
22Јер не умем ласкати; одмах би ме узео Творац мој.
22Pois eu não sei dar títulos lisonjeiros, do contrário, o meu Criador em breve me levaria.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.