Јов 32
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Тада престаше она три човека одговарати Јову, јер се чињаше да је праведан.
1پس آن سه مرد از جواب دادن به ایوب باز ماندند چونکه او در نظر خود عادل بود.
2А Елијуј, син Варахилов од Вуза, рода Рамовог, разгневи се на Јова што се сам грађаше праведнији од Бога;
2آنگاه خشم الیهو ابن برکئیل بوزی که ازقبیله رام بود مشتعل شد، و غضبش بر ایوب افروخته گردید، از این جهت که خویشتن را ازخدا عادلتر می‌نمود.
3и на три пријатеља његова разгневи се што не нађоше одговора и опет осуђиваху Јова.
3و خشمش بر سه رفیق خود افروخته گردید، از این جهت که هر‌چندجواب نمی یافتند، اما ایوب را مجرم می‌شمردند.
4Јер Елијуј чекаше докле они говораху с Јовом, јер беху старији од њега.
4و الیهو از سخن‌گفتن با ایوب درنگ نموده بود زیرا که ایشان در عمر، از وی بزرگتربودند.
5Па кад виде Елијуј да нема одговора у устима она три човека, распали се гнев његов.
5اما چون الیهو دید که به زبان آن سه مردجوابی نیست، پس خشمش افروخته شد.
6И проговори Елијуј син Варахилов од Вуза, и рече: Ја сам најмлађи, а ви сте старци, зато се бојах и не смех вам казати шта мислим.
6و الیهو ابن برکئیل بوزی به سخن آمده، گفت: «من در عمر صغیر هستم، و شما موسفید. بنابراین ترسیده، جرات نکردم که رای خود را برای شمابیان کنم.
7Мишљах: нека говори старост, и многе године нека објаве мудрост.
7و گفتم روزها سخن گوید، و کثرت سالها، حکمت را اعلام نماید.
8Али је дух у људима, и Дух Свемогућег уразумљује их.
8لیکن در انسان روحی هست، و نفخه قادرمطلق، ایشان را فطانت می‌بخشد.
9Велики нису свагда мудри, и старци не знају свагда шта је право.
9بزرگان نیستند که حکمت دارند، و نه پیران که انصاف را می‌فهمند.
10Зато велим: послушај ме да кажем и ја како мислим.
10بنابراین می‌گویم که مرا بشنو. و من نیز رای خود را بیان خواهم نمود.
11Ето, чекао сам да ви изговорите, слушао сам разлоге ваше докле извиђасте беседу.
11اینک از سخن‌گفتن با شما درنگ نمودم، و براهین شما را گوش گرفتم. تا سخنان را کاوش گردید.
12Пазио сам, али гле, ни један од вас не сапре Јова, не одговори на његове речи.
12و من در شما تامل نمودم و اینک کسی از شما نبود که ایوب را ملزم سازد. یا سخنان او را جواب دهد.
13Може бити да ћете рећи: Нађосмо мудрост, Бог ће га оборити, не човек.
13مبادا بگویید که حکمت رادریافت نموده‌ایم، خدا او را مغلوب می‌سازد و نه انسان.
14Није на ме управио беседе, ни ја му нећу одговарати вашим речима.
14زیرا که سخنان خود را به ضد من ترتیب نداده است، و به سخنان شما او را جواب نخواهم داد.
15Смели су се, не одговарају више, нестало им је речи.
15ایشان حیران شده، دیگر جواب ندادند، وسخن از ایشان منقطع شد.
16Чекао сам, али не говоре, стадоше, и више не одговарају.
16پس آیا من انتظاربکشم چونکه سخن نمی گویند؟ و ساکت شده، دیگر جواب نمی دهند؟
17Одговорићу и ја за се, казаћу и ја како мислим.
17پس من نیز از حصه خود جواب خواهم داد، و من نیز رای خود رابیان خواهم نمود.
18Јер сам пун речи, тесно је духу у мени.
18زیرا که از سخنان، مملوهستم. و روح باطن من، مرا به تنگ می‌آورد.
19Гле, трбух је мој као вино без одушке, и распукао би се као нов мех.
19اینک دل من مثل شرابی است که مفتوح نشده باشد، و مثل مشکهای تازه نزدیک است بترکد.
20Говорићу да одахнем, отворићу усне своје, и одговорићу.
20سخن خواهم راند تا راحت یابم و لبهای خودرا گشوده، جواب خواهم داد.
21Нећу гледати ко је ко, и човеку ћу говорити без ласкања.
21حاشا از من که طرفداری نمایم و به احدی کلام تملق‌آمیز گویم.
22Јер не умем ласкати; одмах би ме узео Творац мој.
22چونکه به گفتن سخنان تملق‌آمیز عارف نیستم. والا خالقم مرا به زودی خواهد برداشت.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.